Uzasadnienie
Pismem z dnia 29 kwietnia 2014 r. M. J. wniosła do tutejszego Sądu skargę na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla powiatu p. w przedmiocie kontroli samowoli budowlanej na nieruchomości przy ul. K. w R. Sąd, w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącej Wydziału z dnia 7 maja 2014r., pismem z dnia 14 maja 2014 r. wezwał skarżącą do wykazania w terminie 7 dni, czy przed wniesieniem skargi wyczerpała tryb przewidziany w art. 37 Kodeksu postępowania administracyjnego, czyli wniosła do organu wyższego stopnia tj. Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego zażalenie, pod rygorem odrzucenia skargi.
W odpowiedzi na wezwanie, skarżąca w piśmie z dnia 10 czerwca 2014 r. podała, że zażalenie na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla powiatu p. do Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego wniosła R. J., strona tego samego postępowania administracyjnego.
Wojewódzki Sad Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm, dalej p.p.s.a.) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Jeżeli skarżący przed wniesieniem skargi nie wyczerpie przysługującego mu środka zaskarżenia, skarga w oparciu o przepis art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. podlega odrzuceniu.
W przypadku bezczynności organu strona przed wniesieniem skargi zobowiązana jest wyczerpać środek zaskarżenia przewidziany przepisem art. 37 § 1 k.p.a. Przepis ten stanowi, że na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 lub ustalonym w myśl art. 36 stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu – wezwanie do usunięcia naruszenia prawa.
Zważywszy zatem na fakt, że skarżąca nie wykazała, by przed wniesieniem skargi wyczerpała przysługujący jej środek zaskarżenia – zażalenie do organu wyższego stopnia (art. 37 § 1 kpa)jej skargę należało w oparciu o przepisy art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 w zw. z art. 52 § 1 p.p.s.a. odrzucić. Stąd orzeczono jak w sentencji postanowienia.
/-/ B. Drzazga