Uzasadnienie
W dniu 20 grudnia 212 r. do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. wpłynął wniosek R. J. o udostępnienie informacji publicznej poprzez nadesłanie kopii zapadłego rozstrzygnięcia – aktu administracyjnego w prowadzonym postępowaniu o sygn. akt [...]. Dodatkowo wnioskodawca wniósł, aby przedmiotowe rozstrzygnięcie nie zawierało danych objętych ochroną w trybie przepisów o ochronie danych osobowych.
Pismem z dnia 4 stycznia 2013 r. doręczonym w dniu 15 stycznia 2013 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. poinformowało R. J., iż żądana przez niego informacja nie należy do kategorii informacji publicznych. Sprawę o sygn. akt [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. rozstrzygnęło decyzją w indywidualnej sprawie administracyjnej.
Pismem z dnia 14 lutego 2013 r. R. J. wniósł skargę na "decyzję" Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. odmawiającą udostępnienia mu żądanej informacji publicznej podnosząc, iż narusza ono jego prawo do informacji publicznej określone w art. 2 ust 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej i zagwarantowane w Konstytucji RP.
Skarżący podniósł, iż decyzja, której udostępnienia się domaga, jakkolwiek wydana w indywidualnej sprawie, oddziałuje na sposób zagospodarowania mienia publicznego. Powołując się na orzecznictwo sądów administracyjnych zauważył także, iż informacja o rozstrzyganych przez organy administracji publicznej sprawach administracyjnych jest informacją o działalności organów publicznych. Prawo dostępu do informacji o sprawach rozstrzyganych przed organami państwa, w szczególności zaś w postępowaniu administracyjnym, potwierdza przepis art. 5 ust. 3 ustawy o dostępie do informacji publicznej. Decyzje rozstrzygają sprawy administracyjne i jako akty administracyjne indywidualne bezpośrednio zredagowane i technicznie wytworzone przez organ administracji publicznej stanowią dokumenty urzędowe w rozumieniu art. 6 pkt 4a ustawy o dostępie do informacji publicznej.
Odpowiadając na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. wniosło o jej oddalenie podtrzymując stanowisko, iż żądana informacja nie należy do kategorii informacji publicznych, ponieważ Kolegium rozstrzygało w indywidualnej sprawie administracyjnej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje.
Przedmiotem kontroli sądowoadministracyjnej w przedmiotowej sprawie skargi bezczynność organu w rozpatrzeniu wniosku o udzielanie informacji publicznej.
W pierwszej kolejności wyjaśnić należy, iż prawo do uzyskiwania informacji publicznej zagwarantowane jest w Konstytucji RP. Zasady i tryb udzielania informacji publicznej określa powołana ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112 poz. 1198 ze zm. – dalej: "udip"). Zgodnie z art. 1 tej ustawy, każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną. Podmiotami zobowiązanymi do udostępnienia informacji są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, w tym organy władzy publicznej (art. 4 ust. 1 pkt 1 ustawy). Z kolei z przepisu art. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej wynika jednoznacznie, że z wyłączeniem wyjątków określonych w art. 5 ustawy, każdemu przysługuje prawo do dostępu do informacji publicznej oraz że dostęp do informacji publicznej nie wymaga wykazania interesu prawnego.
Pozostawanie w bezczynności przez podmiot obowiązany do udostępnienia informacji publicznej w rozumieniu ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej oznacza niepodjęcie przez ten podmiot, w terminie wskazanym w art. 13 ww. ustawy, stosownych czynności, tj. nieudostępnienie informacji posiadającej walor informacji publicznej, ani niewydanie decyzji o odmowie jej udzielenia (art. 16 ust. 1 u.d.i.p.).
W rozpoznawanej sprawie Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. uznało, iż żądana informacja nie stanowi informacji publicznej o czym poinformowało R. J. w pismem z dnia 4 stycznia 2013 r.
Dla oceny czy organ ten pozostaje w bezczynności w udostępnienia informacji publicznej niezbędne jest wpierw ustalenia czy informacja, której domaga się skarżący – treść rozstrzygnięcia – aktu administracyjnego – wydanego w konkretnej sprawie administracyjnej stanowi informację publiczną w rozumieniu wyżej powołanej ustawy.
Kategorie informacji publicznej, które na mocy ustawy podlegają udostępnieniu wymienia przepis art. 6 udip, przy czym z uwagi na treść art. 1 ust. 1 udip nie jest to katalog zamknięty. Udostępnieniu podlega informacja publiczna m.in. o danych publicznych, w tym treść i postać dokumentów urzędowych, w szczególności treść aktów administracyjnych i innych rozstrzygnięć (art. 6 ust. 1 pkt 4a udip.). Dokumentem urzędowym w rozumieniu ustawy jest treść oświadczenia woli lub wiedzy, utrwalona i podpisana w dowolnej formie przez funkcjonariusza publicznego w rozumieniu przepisów Kodeksu karnego, w ramach jego kompetencji, skierowana do innego podmiotu lub złożona do akt sprawy (art. 6 ust. 2 u.d.i.p.).
Warto także zauważyć, iż w orzecznictwie sądowo-administracyjnym przyjęto wręcz, że informację publiczną stanowi każda informacja wytworzona przez szeroko rozumiane władze publiczne oraz osoby pełniące funkcje publiczne, a także inne podmioty, które tę władzę realizują bądź gospodarują mieniem komunalnym lub mieniem Skarbu Państwa w zakresie tych kompetencji. Taki charakter ma również wiadomość niewytworzona przez podmioty publiczne, lecz odnosząca się do tych podmiotów. Ponadto informacją publiczną są nie tylko dokumenty bezpośrednio zredagowane i wytworzone przez organy administracji publicznej, ale także te dokumenty, których organ używa do zrealizowania powierzonych mu prawem zadań (wyrok NSA z 29 lutego 2012 r. sygn. akt I OSK 2215/11 - LEX nr 1122883).
W rozpatrywanej sprawie nie budzi wątpliwości Sądu, iż Samorządowe Kolegium Odwoławcze jako organ władzy publicznej (art. 4 ust. 1 pkt 1 udip) jest podmiotem zobowiązanym do udzielania informacji mającej charakter informacji publicznej, będącej w jego posiadaniu, zaś żądana przez skarżącego informacja, tj. kopia aktu administracyjnego (rozstrzygnięcia) wydanego przez ten organ w oznaczonym przez wnioskodawcę postępowaniu, ma charakter informacji publicznej.
Sąd w pełni podziela stanowisko wyrażone w wyrokach sądów administracyjnych powołanych w skardze przez R. J., iż akty administracyjne indywidualne bezpośrednio zredagowane i technicznie wytworzone przez organ administracji publicznej stanowią dokumenty urzędowe w rozumieniu art. 6 pkt 4a ustawy (por. wyrok WSA w Gorzowie z dnia 30 stycznia 2012 r. o sygn. akt II SAB/Go 50/12 – dostępne na stronie internetowej: http://orzeczenia.nsa.gov.pl).
Skoro zatem treść aktu administracyjnego – stanowi informację publiczną Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. powinno było rozpoznać wniosek R. J. z dnia 17 grudnia 2012r. i załatwić go decyzją odmowną – jeżeli nie widziało podstaw do udzielenia informacji (np. z uwagi na przesłanki określone w art. 5 udip), bądź w formie czynności materialno-technicznej w postaci przesłania wnioskodawcy żądanej kopii aktu administracyjnego wydanego w sprawie o sygn. akt [...].
Innymi słowy jeżeli organ, uzna że istnieją podstawy do udzielenia informacji w pełnym zakresie i w sposób wskazany przez skarżącego, powinien udostępnić żądaną informację (art. 14 ust. 1 ustawy). Jeżeli informacja nie może być udostępniona w sposób i w formie wskazanej we wniosku, zastosowanie mieć będzie art. 14 ust. 2 ustawy. Z kolei w przypadku uznania, że zachodzą podstawy do ochrony prywatności organ powinien rozważyć, czy i w jakim zakresie powinna nastąpić odmowa udostępnienia informacji w formie decyzji (art. 16 ust. 1 ustawy).
Brak podjęcia któregoś ze wskazanych działań przesądza o pozostawaniu skarżonego organu w bezczynności, a co za tym idzie o zasadności złożonej do Sądu skargi.
W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 149 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.). orzekł jak w pkt I sentencji wyroku, zobowiązując Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. do rozpoznania wniosku skarżącego z dnia 17 grudnia 2012 r. o udostępnienie informacji publicznej w terminie 14 dni od dnia doręczenia organowi akt sprawy wraz z prawomocnym wyrokiem.
W ocenie Sądu, bezczynność organu nie miała jednak charakteru rażącego naruszenia prawa (pkt II sentencji wyroku). Organ w terminie dwóch tygodniu udzielił odpowiedzi na wniosek skarżącego, a bezczynność powstała przede wszystkim z uwagi na błędne przeświadczenie organu o charakterze żądanej przez skarżącego informacji.
O zwrocie kosztów sądowych orzeczono w punkcie III sentencji wyroku na podstawie art. 200 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.