Uzasadnienie
Wniesiona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu przez A. i B. K. oraz H. i Z. N. reprezentowanych przez radcę prawnego G.W., skarga na opisaną powyżej bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K., została opłacona wpisem w wysokości 100 zł.
Zarządzeniem Sądu z dnia 18 lutego 2010 r. zwrócono się do pełnomocnika skarżących o wskazanie, w terminie 7 dni od daty doręczenie wezwania, który ze skarżących uiścił wpis od skargi, pod rygorem przekazania tej kwestii do uznania Sądu.
W odpowiedzi pismem z dnia 24 lutego 2010 r. G. W. wskazał, że wpis od skargi na bezczynność uiścił solidarnie skarżący za pośrednictwem firmy A, której właściciel – J. K., jest pełnomocnikiem skarżących w postępowaniach administracyjnych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 214 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, do uiszczenia kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki. Równocześnie na podstawie § 2 powyższego artykułu pismo wnoszone przez kilka osób, których uprawnienia lub obowiązki związane z przedmiotem zaskarżenia są wspólne, podlega jednej opłacie. W przeciwnym razie każda z tych osób uiszcza opłatę oddzielnie stosownie do swojego uprawnienia lub obowiązku. Jednocześnie zgodnie z art. 221 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone, pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wezwania o uiszczenie opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej,
Wyrażona w art. 214 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zasada wskazuje, że jednej opłacie podlegają jedynie te skargi, w których uprawnienia lub obowiązki związane z przedmiotem zaskarżenia są wspólne dla wszystkich skarżących. Jak wyjaśnił Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 28 sierpnia 2008 r., sygn. akt II OZ 845/08, LEX 440085, z sytuacją taką ma się do czynienia gdy przedmiotem skargi jest wspólne uprawnienie, a skarżący mogą występować tylko wspólnie. Wynika z tego, iż o wspólnych uprawnieniach można mówić wówczas, gdy jest to uprawnienie tożsame, a nie uprawnienie takie same. Innymi słowy, aby skarżących obejmował wyjątek określony w art. 214 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r., sprawa zawisła przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Poznaniu musi dotyczyć praw i obowiązków wspólnych wszystkim skarżącym.
Jak wynika z załączonych akt administracyjnych, A. i B. K. zajmują nieruchomość oznaczonej w ewidencji gruntów [...] położoną w K. przy ul. [...], natomiast H. i Z. N. zajmują nieruchomość oznaczoną w ewidencji gruntów pod numerem [...] położoną w K. przy ul. [...]. Toczące się przed organami administracji publicznej postępowanie, w ramach którego wniesiona została skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu dotyczy nieruchomości oznaczonej w ewidencji gruntów [...] położonej w K. przy ul. [...].
Tym samym wniesiona skarga dotyczy odrębnego interesu prawego A. i B. K. mających prawo do działki oznaczonej nr [...] oraz H. i Z. N. mającym prawo do działki [...]. Podkreślenia wymaga bowiem, że interes każdego ze skarżących jest oparty na innej podstawie faktycznej – fakcie władania działkami nr [...] oraz [...]. Stąd prawa i obowiązki, których dochodzić chcą skarżący przed Sądem nie są im wspólne, a w przedmiotowej sprawie nie można mówić o zaistnieniu wspólnego interesu prawnego do wspólnego wniesienia, w ramach toczącego się postępowania administracyjnego, skargi do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Poznaniu. W powyższym świetle zarówno A. i B. K. wspólnie i solidarnie, jak i H. i Z. N. wspólnie i solidarnie winni uiścić wpis od przedmiotowej skargi.
Z uwagi na fakt, że skarżących przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Poznaniu reprezentuje profesjonalny pełnomocnik, skarga winna być opłacona wraz z wzniesieniem skargi. Wobec uiszczenia w ustawowym terminie wpisu od skargi jedynie przez jednego ze skarżących, i nie sprecyzowaniu, pomimo wezwania Sądu, który ze skarżących uiścił przedmiotowy wpis, Sąd na podstawie art. art. 221 w związku z art. 220 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi odrzucił skargę wniesioną przez H. N. oraz Z. N. Stąd na mocy powołanych wyżej przepisów oraz art. 16 § 2 i art. 58 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.
/-/ E. Brychcy