Uzasadnienie
W. F. Horst pismem z 28 czerwca 2014r., zwrócił się do Rektora Politechniki z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa i wycofania z obiegu prawnego wszystkich świadectw pracy wydanych przez Rektora Politechniki po 15 maja 1991r, albowiem świadectwa wystawione w 2007r. kreują nową rzeczywistość sytuacji sprzed 12 lat.
W dniu 22 stycznia 2015r. skarżący wniósł do Rektora wezwanie do wydania decyzji o wycofanie z obiegu prawnego wszystkich świadectw pracy wydanych po 15 maja 1991r.
W dniu 23 marca 2015r. skarżący wniósł do Rektora Politechniki skargę na bezczynność organu zarzucając rażące przekroczenie terminów oraz niezałatwienie sprawy. Domagał się wydania decyzji o wycofaniu z obiegu prawnego wszystkich jego świadectw pacy wydanych przez Rektora po dniu 15 maja 1991r. Nadto domagał się wymierzenia organowi grzywny oraz zasądzenie na rzecz skarżącego kosztów postępowania.
W odpowiedzi na skargę Rektor Politechniki wniósł o jej odrzucenie, ewentualnie o oddalenie oraz o zasądzenie kosztów postępowania wg norm przepisanych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Skargę należało odrzucić.
Stosownie do treści art. 3 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012, poz. 270 ze zm., dalej "P.p.s.a."), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
- 1. decyzje administracyjne;
- 2. postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
- 3. postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
- 4. inne niż określone w pkt 1–3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;
4a. pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;
- 5. akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
- 6. akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
- 7. akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
- 8. bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1–4a.
W niniejszej sprawie skarżący wniósł skargę na bezczynność organu w związku z niewydaniem decyzji o wycofaniu jego świadectw pracy z obrotu prawnego. Zgodnie z definicją sformułowaną w doktrynie decyzja administracyjna jest władczym, jednostronnym oświadczeniem woli organu administracji publicznej, opartym na przepisach prawa administracyjnego i określającym sytuację prawną konkretnie wskazanego adresata w indywidualnie oznaczonej sprawie (M. Wierzbowski, A. Wiktorowska, w: M. Wierzbowski (red.), Prawo administracyjne, s. 282). Również należy zwrócić uwagę na orzecznictwo wskazujące, iż w zakresie właściwości sądów administracyjnych mieszczą się tylko takie akty lub czynności, które zawierają element władztwa administracyjnego (postanowienie NSA z 19 kwietnia 2012 r. sygn. akt I OSK 766/12). W niniejszej sprawie brak podstaw prawnych do wydania, jak tego domaga się skarżący decyzji administracyjnej, czy innego orzeczenia wydanego w postępowaniu administracyjnym rozstrzygającego sprawę co do istoty, kończącego postępowanie lub od którego służy zażalenie, które mogłoby stanowić akt, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 1 - 4 P.p.s.a. Nie zachodzą zatem przesłanki do wniesienia skargi na bezczynność o jakiej mowa w treści przepisu art. 3 § 2 pkt 8 P.p.s.a. w żądanym zakresie (postanowienie NSA z 6 października 2010 r. sygn. akt I OSK 1527/10).
Zauważyć należy, że świadectwo pracy jest instytucją prawa pracy i w tym zakresie nie podlega kognicji sądów administracyjnych, a sądów powszechnych. Zatem i z tych względów skarga podlega odrzuceniu (art. 58 §1 pkt 1 P.p.s.a.).
Z tych wszystkich względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i 6 P.p.s.a., Sąd orzekł, jak w sentencji
/-/ E. Brychcy