Uzasadnienie
Pismem z dnia 26 kwietnia 2013 r. J. M. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu (za pośrednictwem Dyrektora Zakładu Karnego w G.) skargę (którą nazwał "pozwem"), domagając się w niej wymierzenia Dyrektorowi Zakładu Karnego w G. kary administracyjnej za przekroczenie terminu udzielenia odpowiedzi na wniosek z dnia 9 kwietnia 2013 r. dotyczący wydania - zgodnie z art. 144 § 4 Kodeksu karnego wykonawczego - pisemnej decyzji z dnia [...] kwietnia 2013 r. o wymierzeniu kary dyscyplinarnej.
W uzasadnieniu skarżący wskazał, że pismem z dnia 9 kwietnia 2013 r. wystąpił do Dyrektora Zakładu Karnego w G. o wydanie mu na piśmie decyzji o ukaraniu z dnia [...] kwietnia 2013 r., stosownie do art. 144 § 4 Kodeksu karnego wykonawczego. Skarżący podkreślił, że pisma tego nie otrzymał, natomiast otrzymał odpowiedź w dniu 24 kwietnia 2013 r. Zdaniem J. M. oznacza to, że przekroczono termin określony w § 8 ust. 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 13 sierpnia 2003 r. w sprawie sposobów załatwiania wniosków, skarg i próśb osób osadzonych w zakładach karnych i aresztach śledczych (Dz.U. Nr 151, poz. 1467). Zgodnie z tym przepisem wniosek powinien być rozpatrzony w terminie 14 dni. Oznacza to, że udzielona przez Dyrektora odpowiedź była spóźniona. Zdaniem skarżącego powyższe uzasadnia wymierzenie kary administracyjnej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu, albowiem sąd administracyjny nie jest właściwy do jej rozpoznania.
Na wstępnie należy wyjaśnić, że sądy administracyjne powołane są zasadniczo do kontroli legalności działalności administracji publicznej (art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych, Dz.U. Nr 153, poz. 1269, ze zm.). Kontrola ta nie dotyczy jednak wszelkich działań i zaniechań jakichkolwiek podmiotów publicznych. Zakres spraw, od których przysługuje skarga do sądu administracyjnego określa art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270, dalej: P.p.s.a.).
Zgodnie z powołanym wyżej art. 3 § 2 P.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
"1) decyzje administracyjne;
- 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
- 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
- 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;
- 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
- 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
- 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
- 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a."
Do powyższych spraw nie zalicza się czynności ani bezczynności lub przewlekłości Dyrektora Zakładu Karnego obejmujących rozpoznawanie wniosków skazanych w trybie ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. Kodeks karny wykonawczy (Dz.U. z 1997 r. Nr 90, poz. 557, ze zm., dalej: "K.k.w"). Nie są to bowiem czynności z zakresu administracji publicznej. Należy podkreślić, że w myśl art. 1 § 1 i 2 K.k.w. zasadniczo Kodeks ten reguluje problematykę wykonywania orzeczeń w postępowaniu karnym, w postępowaniu w sprawach o przestępstwa skarbowe i wykroczenia skarbowe i w postępowaniu w sprawach o wykroczenia oraz wykonywania kar porządkowych i środków przymusu skutkujących pozbawieniem wolności. W sprawach nieuregulowanych w tym Kodeksie stosuje się natomiast Kodeks postępowania karnego. Dodatkowo, zgodnie z art. 2 pkt 5 K.k.w. dyrektor zakładu karnego jest "organem postępowania wykonawczego".
W niniejszej sprawie przedmiotem zaskarżenia jest przewlekłe działanie Dyrektora Zakładu Karnego w G. w przedmiocie rozpatrzenia wniosku skarżącego z dnia 9 kwietnia 2013 r. Zdaniem skarżącego rozpatrując wniosek organ naruszył termin określony w § 8 ust. 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 13 sierpnia 2003 r. w sprawie sposobów załatwiania wniosków, skarg i próśb osób osadzonych w zakładach karnych i aresztach śledczych (Dz.U. Nr 151, poz. 1467), wydanym z kolei na podstawie K.k.w.
Mając zatem na względzie powyższe wyjaśnienia stwierdzić należy, że w tej sprawie nie mamy do czynienia ze sprawą administracyjną. Regulacje dotyczące rozpoznawania wniosków skazanych przez dyrektora zakładu karnego należą jednoznacznie do problematyki z zakresu przepisów karnych wykonawczych, które nie są objęte kognicją sądów administracyjnych.
Mając na uwadze powyższe, Sąd uznał, że skarga jest niedopuszczalna i postanowił o jej odrzuceniu na posiedzeniu niejawnym na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 P.p.s.a.
/-/ J.Szaniecka