Uzasadnienie
Sygn. akt II SAB/Po 69/09
Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu wyrokiem z dnia 03 czerwca 2009 r. sygn. akt II SA/Po 635/08, uchylił, na skutek skargi wniesionej przez E. W., decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia (...) maja 2008 r. nr (...), oraz poprzedzającą ją decyzję własną tego organu z dnia (...) marca 2008 r. nr (...), odmawiającą stwierdzenia nieważności decyzji Burmistrza K. z dnia (...) listopada 2002 r. ustalającej warunki zabudowy i zagospodarowania terenu na rzecz państwa B. i Z. K., zmienionej następnie decyzją Burmistrza z dnia (...) sierpnia 2004 r.
W dniu 21 września 2009 r. akta sprawy zostały przez Sąd zwrócone do Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w K..
Pismem z dnia (...) listopada 2009 r., które do Samorządowego Kolegium Odwoławczego wpłynęło w dniu (...) listopada 2009 r., skarżąca E. W., reprezentowana przez pełnomocnika J. K., zwróciła się do tego organu z wezwaniem do załatwienia sprawy tj. do wykonania wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 03 czerwca 2009 r. W uzasadnieniu wniosku wskazano, że pomimo przekazania przez Sąd, w dniu 21 września 2009 r. akt administracyjnych sprawy, organ nie wykonał powyższego wyroku.
W dniu (...) listopada 2009 r. E. W., reprezentowana przez pełnomocnika, radcę prawnego G. W., wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę o wymierzenie organowi grzywny w trybie przewidzianym przez art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo bezczynność postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) oraz skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. po wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu w sprawie o sygn. II SA/Po 635/08 z dnia 03 czerwca 2009 r. Wniosek o wymierzenie organowi grzywny został zarejestrowany pod sygnaturą II SA/Po 962/09, natomiast skarga na bezczynność została zarejestrowana pod sygnaturą II SAB/Po 69/09.
W uzasadnieniu skargi na bezczynność powtórzono argumenty zawarte w wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa z dnia (...) listopada 2009 r. oraz wskazano, że Kolegium winno było załatwić przedmiotową sprawę bez zbędnej zwłoki. Podkreślono, że zgodnie ze stanowiskiem doktryny oraz sądów administracyjnych, w przypadku niewykonania prawomocnego wyroku sądu, stronie przysługuje możliwość zastosowania trybu przewidzianego w art. 154 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, jak i możliwość złożenia skargi na bezczynność.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. w odpowiedzi na skargę wskazało, że akta sprawy zostały zwrócone do Kolegium w dniu 21 września 2009 r., jednakże na skutek niedopatrzenia pracownika Kolegium akta sprawy zostały zwrócone organowi I instancji, co spowodowało powstanie zwłoki w jej załatwieniu. Wskazano, że na dzień (...) stycznia 2010 r. wyznaczono termin rozprawy administracyjnej, podczas której rozpatrzony będzie ponownie wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji.
Decyzją z dnia (...) stycznia 2010 r., nr (...), Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K., po rozpatrzeniu wniosku E. W., odmówiło stwierdzenia nieważności decyzji Burmistrza K. z dnia (...) listopada 2002 r., zmienionej decyzją z dnia (...) sierpnia 2004 r., w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu.
Pismem procesowym z dnia (...) maja 2010 uczestnicy postępowania – B. K. i Z. K., reprezentowani przez radcę prawnego M. P., wnieśli o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Sprawa podlega umorzeniu.
W pierwszej kolejności konieczne jest wskazanie, że w sytuacji, gdy organ administracji publicznej, którego dotyczyła skarga na bezczynność, do daty orzekania przez sąd administracyjny wyda akt lub podejmie czynność, której domagała się strona, to organ ten przestaje tkwić w bezczynności. Oznacza to, że organ we własnym zakresie usunął istniejące naruszenie prawa, przyznając że pozostawał w bezczynności. Tym samym uznać należy, że skarga na bezczynność została uwzględniona w trybie tzw. samokontroli organu. Organ administracji publicznej, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, stosowanie do art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi może bowiem w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Powyższe stanowisko zostało również zaprezentowane w uchwale Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 listopada 2008 r., sygn. I OPS 6/08, LEX nr 463487.
W niniejszej sprawie, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K., któremu we wniesionej skardze zarzucano bezczynność, zakończył postępowanie wydaniem, w dniu (...) stycznia 2010 r. decyzji, a więc przed rozstrzygnięciem sprawy o bezczynność organu przez Sąd (dowód: akta administracyjne sprawy). Skoro zatem w momencie rozpoznawania przez Sąd skargi organ nie pozostawał już w bezczynności, to brak podstaw do zastosowania żądanego przez skarżącą trybu przewidzianego w art. 149 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, to znaczy do orzekania o obowiązku wydania przez organ we wskazanym terminie aktu lub podjęcia czynności. Tym samym konieczne stało się z mocy art. 161 § 1 pkt 3 powyższej ustawy umorzenie postępowania sądowego jako bezprzedmiotowego.
Sąd wskazuje, że w razie umorzenia postępowania z przyczyn określonych w art. 54 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skarżący ma możliwość ubiegania się o zasądzenie od organu na jego rzecz zwrotu kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw, stosownie do art. 201 § 1 powyższej ustawy (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 04 sierpnia 2009 r., II OSK 646/09, dostępny w Internecie pod adresem: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Jednocześnie, zgodnie z zasadą wyrażoną w § 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenie przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielanej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz.U. z 2002 r. Nr 163, poz. 1349 ze zm.) Sąd, zasądzając opłatę za czynności radcy prawnego z tytułu zastępstwa prawnego, bierze pod uwagę niezbędny nakład pracy pełnomocnika, a także charakter sprawy i wkład pracy pełnomocnika w przyczynienie się do jej wyjaśnienia i rozstrzygnięcia.
W ocenie Sądu charakter powyższej sprawy jak i poczyniony wkład pracy pełnomocnika strony nie uzasadnia przyznania kosztów zastępstwa procesowego w wysokości wyższej, niż stawki minimalne określone w treści powyższego rozporządzenia.
Mając powyższe na względzie Sąd na postawie art. 54 § 3 oraz 161 § 1 pkt 3 w związku z art. 161 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi umorzył postępowanie.
O kosztach orzeczono na podstawie art. 201 § 1 powyższej ustawy.
/-/ D.Rzyminiak-Owczarczak /-/ W.Batorowicz /-/ E.Podrazik
MK