Uzasadnienie
J. K. wnioskiem z dnia 20.10.2010r. wniósł, na podstawie ustawy z dnia 06.09.2001r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz.1198 ze zm.), o przesłanie kopii decyzji, którą PINB w K. udzielił pozwolenia na użytkowanie przez M. D. budynku [...] w [...] przy ul. [...].
W dniu 05.11.2010r. J. K. złożył w organie, Powiatowym Inspektoracie Nadzoru Budowlanego w K., skargę skierowaną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu na bezczynność tego organu, domagając się przesłania żądanej informacji i uwzględnienia skargi w trybie autokontroli na podstawie art. 54 § 3 p.p.s.a., ewentualnie, w przypadku niezałatwienia sprawy w trybie autokontroli, o nakazanie przez Sąd załatwienia sprawy w określonym terminie. Nadto skarżący domagał się zasądzenia od organu na swoją rzecz kosztów postępowania w kwocie [...] zł. W uzasadnieniu skargi wyjaśnił, że od złożenia wniosku o udostępnienie informacji publicznej minęło 14 dni a PINB w K. nie wypełnił ciążącego na nim obowiązku, co oznacza, że organ pozostaje w bezczynności.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie wskazując, że pismem z dnia 02.11.2010r. przekazał kopię żądanej informacji skarżącemu, co potwierdza pieczęć pocztowa z dnia 05.11.2010r. Pismem procesowym z dnia 19.01.2011r. organ wniósł o niezasądzanie od organu na rzecz skarżącego kosztów postępowania, wobec odebrania przez skarżącego żądanej przesyłki w dniu 08.11.2010r. Organ wskazał na swoją nieliczną obsadę kadrową oraz okoliczność, że skarga została złożona 05.11.2010r. to jest przed upływem 14 dni roboczych od dnia złożenia wniosku.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył co następuje
Zgodnie z treścią art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta co do zasady sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, a więc polega na weryfikacji rozstrzygnięcia organu administracji publicznej z punktu widzenia obowiązującego prawa materialnego i procesowego.
Wojewódzki sąd administracyjny rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.). Oznacza to między innymi, że sąd nie może w ocenie legalności zaskarżonego postanowienia ograniczać się jedynie do zarzutów sformułowanych w skardze, ale także powinien wadliwości kontrolowanego aktu podnosić z urzędu.
Skarga wniesiona w niniejszej sprawie jest zasadna.
Pojęcie informacji publicznej ustawodawca określił w art. 1 ust. 1 i art. 6 ustawy o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 z późn. zm.). W ich świetle informacją publiczną jest każda informacja o sprawach publicznych, a w szczególności o sprawach wymienionych w art. 6 ustawy.
Art. 4 ust. 1 ustawy stanowi, że obowiązane do udostępniania informacji publicznej są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, w szczególności: organy władzy publicznej, organy samorządów gospodarczych i zawodowych, podmioty reprezentujące zgodnie z odrębnymi przepisami Skarb Państwa, podmioty reprezentujące państwowe osoby prawne albo osoby prawne samorządu terytorialnego oraz podmioty reprezentujące inne państwowe jednostki organizacyjne albo jednostki organizacyjne samorządu terytorialnego, podmioty reprezentujące inne osoby lub jednostki organizacyjne, które wykonują zadania publiczne lub dysponują majątkiem publicznym oraz osoby prawne, w których Skarb Państwa, jednostki samorządu terytorialnego lub samorządu gospodarczego albo zawodowego mają pozycję dominującą w rozumieniu przepisów o ochronie konkurencji i konsumentów.
W świetle powyższego, nie ulega zatem wątpliwości, że Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. jest podmiotem zobowiązanym na gruncie ustawy o dostępie do informacji publicznej do udostępnienia informacji, mającej charakter informacji publicznej, będącej w jego posiadaniu (art. 4 ust. 3 ustawy).
Z art. 2 ustawy wynika, że każdemu przysługuje, z zastrzeżeniem art. 5, prawo dostępu do informacji publicznej, a nadto od osoby wykonującej to prawo nie wolno żądać wykazania interesu prawnego lub faktycznego.
Z art. 13 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej wynika, że udostępnienie informacji na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki nie później jednak niż w terminie 14 dni, z wyjątkiem sytuacji przewidzianej w art. 13 ust. 2 i art. 15 ust. 2 ustawy, niemających w sprawie niniejszej zastosowania.
W badanej sprawie organ załatwił wniosek skarżącego przez doręczenie żądanych informacji a sporne okazało się jedynie, czy skarga niniejsza wniesiona została przed upływem terminu do załatwienia wniosku o udostępnienie informacji publicznej, czy też po jego upływie, czyli załatwiona została w trybie autokontroli z art. 54 § 3 p.p.s.a.
Zgodnie z art. 14 ust.1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, udostępnienie informacji publicznej na wniosek następuje w sposób i w formie zgodnych z wnioskiem. Oznacza to, że ustawodawca nałożył na podmiot zobligowany do udzielenia informacji obowiązek zachowania sposobu i formy jej udzielenia w zgodzie ze złożonym wnioskiem. Badany przez Sąd wniosek zawiera klauzulę określającą sposób i formę – przesłanie kopii decyzji. Tak też organ odczytał wniosek skarżącego. Żądana informacja została przesłana przesyłką pocztową na adres wnioskodawcy i doręczona w dniu 08.11.2010r. W tym to dniu dokonana została czynność materialnotechniczna w postaci udostępnienia informacji publicznej w rozumieniu ustawy o dostępie do informacji publicznej.
Żaden inny moment związany z załatwianiem wniosku skarżącego nie wypełnia pojęcia " udostępnienie". W szczególności za udostępnienie nie może być uznane podpisanie przez organ pisma przewodniego z dnia 02.11.2010r. zawiadamiającego o przekazaniu żądanej informacji, ani nadanie przesyłki zawierającej żądaną informację, w urzędzie pocztowym, co w niniejszej sprawie nastąpiło 05.11.2010r.
Zgodnie z art. 13 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, udostępnienie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku. W niniejszej sprawie udostępnienie informacji nastąpiło 08.11.2010r. czyli 19 dnia a wiec po upływie terminu określonego we wskazanym przepisie. Racje ma organ, iż w badanym postępowaniu nie mają zastosowania przepisy kodeksu postępowania administracyjnego, gdyż ustawa o dostępie do informacji publicznej zawiera odesłanie do stosowania tego kodeksu jedynie w odniesieniu do decyzji o odmowie udzielenia informacji, nie zaś do czynności materialnotechnicznej polegającej na jej udzieleniu. Z tego też względu ustawodawca umieścił w ustawie o dostępie do informacji publicznej w art. 13 ust 1 wyraźnie określony termin, to jest nie później niż 14 dni. Sąd nie podziela wskazanego przez organ poglądu, iż termin ten powinien obejmować jedynie dni robocze, gdyż takiego zapisu badany przepis nie zawiera.
W tych warunkach przyjąć należało, że niepodjęcie przez podmiot zobowiązany do udzielenia informacji publicznej, we wskazanym art. 13 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publiczne, terminie, stosownych czynności, tj. nieudostępnienie informacji ani niewydanie decyzji o odmowie jej udzielenia oznacza, że pozostawał on w bezczynności w dniu złożenia skargi w organie to jest 05.11.2010r.
W tych warunkach przyjąć należało, że udostępnienie informacji publicznej nastąpiło po wniesieniu skargi. Zgodnie bowiem z art. 54 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Wobec tego postępowanie należało umorzyć na podstawie art. 161 § 1 pkt.3 p.p.s.a., gdyż postępowanie z innych przyczyn stało się zbędne.
Skoro wniosek o udostępnienie informacji został przez organ załatwiony po wniesieniu skargi to zgodnie z art. 54 § 3 p.p.s.a. załatwiony został w trybie autokontroli (por. uchwała NSA z 26.11.2008r. sygn. akt I OPS 6/08). Zatem na podstawie art. 201 § 1 w zw. z 200 p.p.s.a., przysługuje skarżącemu od organu zwrot kosztów postępowania na co składają się wpis sądowy w kwocie 100zł oraz koszty zastępstwa procesowego w kwocie 247zł.
/-/ E. Podrazik /-/ A. Łaskarzewska /-/ W. Batorowicz
MP