Uzasadnienie
J. H. reprezentowany przez [...] K. H. wniósł za pośrednictwem organu skargę na bezczynność Wojewody Wielkopolskiego w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji Naczelnika Miasta S. nr [...] z dnia [...] 1981 r. o wywłaszczeniu nieruchomości położonej w [...], oznaczonej jako działka nr [...] oraz nr [...], o łącznej powierzchni [...] ha.
Zarządzeniem z dnia 13 listopada 2012 r. strona została wezwana do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie 16 odpisów skargi, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania i pod rygorem odrzucenia skargi (k. 1, 11). Wezwanie zostało doręczone stronie skarżącej w dniu 21 listopada 2012 r. (k. 14). Termin do uzupełnienia braków formalnych skargi upływał z dniem 28 listopada 2012 r. W wyznaczonym terminie wymagane odpisy skargi nie zostały nadesłane.
Zarządzeniem referendarza sądowego tutejszego Sądu z dnia 28 grudnia 2012 r., którego odpis został doręczony skarżącemu w dniu 11 stycznia 2013 r. (k. 24, 34), pozostawiono bez rozpoznania zawarty w skardze wniosek o przyznanie prawa pomocy.
W dniu 14 stycznia 2013 r. do Sądu wpłynęło pismo, w którym strona skarżąca poinformowała, że cofa swoją skargę na bezczynność Wojewody Wielkopolskiego w wyżej opisanej sprawie, podnosząc w uzasadnieniu, że w dniu [...] listopada 2012 r. skarżony organ wydał akt w sprawie wniosku o stwierdzenie nieważności wyżej opisanej decyzji, a rozstrzygnięcie Wojewody stało się ostateczne z dniem [...] 2013 r., zatem ustały przesłanki skłaniające stronę do wniesienia zarzutu na bezczynność.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje.
Obowiązkiem sądu administracyjnego przed dokonaniem merytorycznej oceny zasadności skargi lub wydaniem rozstrzygnięcia kończącego postępowanie z innych przyczyn jest zbadanie, czy skarga spełnia m.in. wymogi formalne.
Stosownie do art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), dalej: p.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Jednym z wymogów formalnych dotyczących każdego pisma w postępowaniu sądowym jest dołączenie do niego odpisów i załączników, celem ich doręczenia stronom postępowania, jak tego wymaga art. 47 § 1 p.p.s.a. W myśl art. 49 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., jeżeli pismo stanowiące skargę nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi.
Sądowi znany jest pogląd prezentowany w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego (por. orzecznictwo przywołane w postanowieniu NSA z dnia 4 stycznia 2011 r. sygn. akt II OSK 2476/10, dostępnym w Internecie: http://orzeczenia.nsa.gov.pl), że w sytuacji, gdy sąd dysponuje aktami administracyjnymi oraz odpowiedzią organu na skargę, a w sprawie poza skarżącym i organem nie występują inne strony ani uczestnicy, nie ma podstaw do wzywania skarżącego do złożenia odpisu skargi na zasadzie art. 49 § 1 p.p.s.a. W niniejszej sprawie jednakże taka sytuacja nie zachodzi. Obok organu i skarżącego występują w postępowaniu sądowoadministracyjnym także inne podmioty na prawach strony (16 uczestników).
W świetle wyżej przedstawionych okoliczności oświadczenie strony skarżącej o cofnięciu skargi nie mogło wywołać skutków prawnych, gdyż dopiero prawidłowo wniesiona skarga, to jest dopuszczalna i nieobarczona brakami formalnymi uniemożliwiającymi nadanie jej dalszego biegu, zobowiązuje sąd do podjęcia dalszych czynności, w tym badania dopuszczalności tegoż cofnięcia (art. 60 p.p.s.a.). Umorzenie postępowania jest bowiem możliwe tylko w przypadku skutecznego cofnięcia skargi (art. 161 § 1 pkt 1 w zw. z art. 60 p.p.s.a.), które z kolei warunkowane jest prawidłowym i skutecznym wszczęciem postępowania. Skarga dotknięta brakami formalnymi (nieusuniętymi w wyznaczonym terminie) nie wywołuje skutku w postaci wszczęcia postępowania. W konsekwencji niedopuszczalne jest umorzenie postępowania zainicjowanego taką skargą. Wobec powyższego w rozpoznawanej sprawie zasadne jest odrzucenie skargi, a nie umorzenie postępowania.
W niniejszej sprawie, pomimo prawidłowego wezwania do dostarczenia wymaganych odpisów, braki formalne nie zostały usunięte w terminie. W tych okolicznościach skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a. w zw. z art. 47 § 1 p.p.s.a., jak też Sąd orzekł w sentencji.
/-/Tomasz Świstak