Uzasadnienie
Wniesioną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu w dniu 24 listopada 2010 r. skargą, K. D., reprezentowana przez radcę prawnego G. W., zwróciła się do Sądu o stwierdzenie bezczynności Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie załatwienia sprawy: żądania strony sprostowania oczywistej omyłki w wydanej przez Kolegium w dniu (...) września 2010 r. decyzji. Skarżącą wniosła o uwzględnienie skargi na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego i zobowiązanie organu do rozstrzygnięcia sprawy, jak również o zasądzenia od Kolegium zwrotu kosztów postępowania.
Uzasadniając powyższą skargę, wskazano, że skarżąca w dniu (...) października 2010 r. zwrócił się do Samorządowego Kolegium Odwoławczego z wnioskiem o sprostowania oczywistej omyłki w decyzji z dnia (...) września 2010 r. Jednakże pomimo upływu miesiąca od wniesienia żądania, Kolegium nie podjęło jakichkolwiek czynności, co uzasadniało konieczność złożenia skargi.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wskazało, że wniosek K. D., o sprostowanie oczywistej omyłki, jaka zaistniała w decyzji Kolegium z dnia (...) września 2010 r., wpłynął w dniu (...) października 2010 r. Skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu została wniesiona w dniu (...) listopada 2010 r., natomiast postanowieniem z dnia (...) grudnia 2010 r., nr (...), przed przekazaniem skargi do sądu, Kolegium wydało postanowienie o odmowie sprostowania pomyłki w decyzji z dnia (...) września 2010 r. Tym samym zarzut bezczynności organu uznać należało za nieuzasadniony.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Postępowanie podlega umorzeniu.
Instytucja skargi na bezczynność organu, o której mowa w art. 149 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), ma na celu ochronę strony przez doprowadzenie do wydania przez organ rozstrzygnięcia w sprawie. Równocześnie uczynienie zadość roszczeniu skargi przez organ decyzji przed wydaniem wyroku przez sąd administracyjny wyłącza możliwość oceny prawidłowości zachowania organu i uwzględnienia skargi, nawet wówczas, gdy ta decyzja została podjęta z naruszeniem terminu przewidzianego do jej wydania (por. wyrok NSA z dnia 16 marca 2000 r., I SAB 201/99 - niepubl.). Postępowanie sądowe staje się w takiej sytuacji bezprzedmiotowe i powinno być umorzone na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Odnosząc powyższe rozważania do niniejszej sprawy wskazać należy, że skarga została wniesiona w dniu 25 listopada 2010 r., natomiast a w dniu (...) grudnia 2010 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze, postanowieniem uczyniło zadość żądaniu skarżącej – rozpoznało jej wniosek o sprostowanie oczywistej omyłki w decyzji z dnia (...) września 2010 r. Tym samym, w dacie orzekania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, to jest w dniu 27 stycznia 2011 r., nie istniał już przedmiot postępowania sądowego, którym było zobowiązanie organu do rozpoznania wniosku strony z dnia (...) października 2010 r. Stąd postępowanie podlegało, w myśl art. 161 § 1 pkt 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, umorzeniu.
Rozstrzygając o kosztach, Sąd wziął pod uwagę treść art. 201 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi, zgodnie z którym zwrot kosztów przysługuje skarżącemu od organu, także w przypadku umorzenia postępowania, z uwagi na dokonanie przez organ autokontroli zaskarżonego aktu. Wskazany wyżej przepis znajduje bowiem zastosowanie w przypadku, gdy w wyniku wniesienia skargi na bezczynność organu, organ wyda akt z zakresu administracji publicznej dotyczący uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, co do którego pozostawał w bezczynności. O powyższym przesądziła uchwała składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 listopada 2008 r., sygn. I OPS 6/08, ONSAiWSA 2009 r., nr 4, poz.
63. Tym samym należy również podzielić pogląd, iż działanie organu dokonane po wniesieniu skargi na jego bezczynność, które ową bezczynność usuwa – jak ma to miejsce w niniejszej sprawie – należy oceniać i kwalifikować jako działanie samokontrolne skutkujące zaistnieniem przesłanki bezprzedmiotowości postępowania, ale jednocześnie gwarantującej stronie skarżącej zwrot poniesionych kosztów postępowania. Przegraną stroną procesu jest bowiem organ, który – w wyniku wniesienia skargi przez stronę – usunął stan niezgodności z prawem (por. glosa P. Brzozowskiego do wyroku WSA w Opolu z 7 listopada 2005 r., sygn. II SAB/Op 13/05, LEX nr 190290).
Mając powyższe na względzie Sąd na podstawie art. 161 § 1 pkt. 3 oraz 201 § 1 w związku z art. 161 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.
/-/ M. Kwiecińska