Uzasadnienie
UZASDADNIENIE
Pismem z dnia 22 grudnia 2011 r. J. H. oraz V. T. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, za pośrednictwem Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w Poznaniu, skargę na zaniedbania i nienależyte wykonywania zadań przez pracowników Starostwa B., naruszenie praworządności i interesów skarżących spowodowanych bezczynnością skutkującą przewlekłym załatwianiem sprawy dotyczącym zakłócania stosunków wodnych przez zmianę warunków szczególnego korzystania z wód rzeki W. dla młyna wodnego w S. i gospodarstwa rybnego należącego do skarżących. Skarżący podnieśli szereg zarzutów dotyczących czynności podejmowanych w sprawie przez Starostę B. oraz Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w Poznaniu.
Postanowieniem z dnia 20 kwietnia 2012 r. Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi przekazał do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu według właściwości sprawę ze skargi J. H. oraz V. T. na bezczynność Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w Poznaniu w przedmiocie prowadzenia postępowania administracyjnego w zakresie rozpatrzenia odwołania od decyzji orzekającej o stwierdzeniu wygaśnięcia pozwolenia wodnoprawnego.
Pismem dnia 24 września 2012 r. skierowanym do pełnomocnika ustanowionego z urzędu – adw. M. B. i przesłanym do wiadomości Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, J. H. sprecyzował, iż istotą skargi z dnia 22 grudnia 2011 r. jest m.in. przewlekłe prowadzenie postępowań przez Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w Poznaniu w sprawie rozpoznania zażalenia J. H. z dnia 18 października 2011 r. oraz w sprawie jego skargi z dnia 21 marca 2011 r. ponowionej w dniu 18 maja 2011 r.
Powyższe potwierdzili oboje skarżący w piśmie z dnia 22 lutego 2013 r. (k. 285 akt sądowych II SAB/Po 34/12) oraz J. H. w piśmie procesowym z dnia 17 kwietnia 2013 r. (k. 344 akt sądowych II SAB/Po 34/12)
Zarządzeniem z dnia 24 czerwca 2013 r. Sąd wyodrębnił do odrębnego rozpoznania skargi J. H. oraz V. T. w przedmiocie:
- 1. przewlekłego prowadzenia przez Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w Poznaniu postępowania w sprawie zażalenia J. H. z dnia 18 października 2011 r. na bezczynność Starosty B. (sygn. akt II SAB/Po 34/12) oraz
- 2. przewlekłego prowadzenia przez Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w Poznaniu postępowania w sprawie skargi J. H. z dnia 21 marca 2011 r. i ponowionej w dniu 18 maja 2011 r. na zaniedbania i nienależyte wykonywania zadań przez Starostwa B., naruszenia praworządności i interesów skarżących spowodowanych, a także przewlekłe i biurokratyczne załatwienie sprawy cofnięcia pozwolenia wodnoprawnych (sygn. akt II SAB/Po 85/13).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje.
Przedmiotem niniejszej sprawy jest skarga J. H. oraz V. T. w przedmiocie przewlekłego prowadzenia przez Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w Poznaniu postępowania w sprawie skargi J. H. z dnia 21 marca 2011 r. i ponowionej w dniu 18 maja 2011 r. na zaniedbania i nienależyte wykonywanie zadań przez Starostę B., naruszenia praworządności i interesów skarżących spowodowanych, a także przewlekłe i biurokratyczne załatwienie sprawy cofnięcia pozwolenia wodnoprawnego.
Rozpatrując skargę na bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania Sąd winien w pierwszej kolejności ustalić czy sprawa, w której wniesiono skargę była sprawą określoną w art. 3 § 2 pkt 1-4a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. – dalej: p.p.s.a.) gdyż zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 tej ustawy skarga na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przysługuje w przypadkach określonych w pkt 1–4a.
Analiza pism J. H. z dnia 21 marca 2011 r. oraz 18 maja 2011 r. prowadzi do wniosku, iż stanowiły one skargi wnoszone w trybie postępowania skargowego uregulowanego w dziale VIII Kodeksu postępowania administracyjnego. Skarga ta dotyczyła działania Starosty B. Trzeba przy tym podkreślić, że właściwością sądu administracyjnego nie jest objęta ocena sposobu działania organu, jak i jego pracowników, jako że jest to wewnętrzna sprawa tychże organów. Sprawy skargowe uregulowane w dziale VIII K.p.a. nie należą do właściwości sądu administracyjnego, gdyż rządzą się swoistymi regułami. W postępowaniu tym nie działają strony, nie ma instancji, nie zapadają decyzje ani postanowienia oraz inne akty, a ma ono na celu ustalenie prawidłowości i terminowości działania organów administracyjnych i ich pracowników oraz zbadanie potrzeby podjęcia określonych czynności. Postępowanie to nie kończy się władczym aktem podlegającym ocenie sądu administracyjnego z punktu widzenia legalności.
Sprawy te nie zostały poddane orzecznictwu sądowoadministracyjnemu, jako że żadna z procedur nie przewiduje dopuszczalności zaskarżenia działań realizowanych w ramach tego postępowania. Również w przypadku nierozpoznana skargi o której mowa w art. 227 K.p.a. stronie nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego na bezczynność lub przewlekłe prowadzanie postępowania (por. postanowienie NSA z dnia 14 października 2010 r. o sygn. akt II OSK 2019/10 i wyrok NSA z dnia 31 sierpnia 2010 r. o sygn. akt II OSK 1578/10 – dostępne na stronie internetowej: http://orzeczenia.nsa.gov.pl).
W tym stanie rzeczy stwierdzić należy, iż skarga wniesiona do sądu administracyjnego na przewlekłe postępowanie organu wyższego stopnia, w przedmiocie rozpoznania przez ten organ skargi strony wniesionej w trybie działu VIII K.p.a., podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 p.p.s.a.
W tym stanie rzeczy Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.
/-/ J.Zieliński