Uzasadnienie
Przedmiotem skargi Ł.K. jest bezczynność Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...], dalej "KWP w [....]" w sprawie przeprowadzenia postępowania rekrutacyjnego.
Z akt administracyjnych sprawy wynika, że pismami z dnia 7 kwietnia 2016 r. i z dnia 13 kwietnia 2016r. Ł.K. zwrócił się do KWP w [...] z prośbą o ponowne przyjęcie go do służby w Policji i przeprowadzenie względem jego osoby postępowania kwalifikacyjnego w trybie art. 25 ust. 3 pkt 3 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (tekst jednolity Dz. U. z 2015 r. poz. 355, dalej "ustawa o Policji") oraz złożył wymagane dokumenty. Naczelnik Wydziału Kadr i Szkolenia KWP w [...] pismem z dnia 27 kwietnia 2016 r. poinformował wnioskodawcę, że warunkiem przeprowadzenia postepowania kwalifikacyjnego w trybie art. 25 ust. 3 pkt 3 ustawy o Policji jest umieszczenie odrębnego ogłoszenia w wymogami dotyczącymi prowadzenia tego szczegółowego naboru oraz określonym limitem przewidzianym na jego realizację. KWP w [...], jako przełożony właściwy w sprawie postepowania kwalifikacyjnego nie opublikował takowego ogłoszenia na rok 2016 r., a tym samym wniosek nie może zostać rozpatrzony pozytywnie.
Ponadto poinformował skarżącego o wdrożeniu wobec niego postępowania kwalifikacyjnego prowadzonego na ogólnych zasadach, wyznaczając termin do poinformowania Sekcji Doboru Wydziału Kadr i Szkolenia KWP w [...] o decyzji kandydata w sprawie kontynuacji postępowania kwalifikacyjnego. W pismach z dnia 10 maja 2016 r. Ł.K., a w piśmie z dnia 2 czerwca 2016r. KWP w [...] podtrzymali swojej dotychczasowe stanowisko. Jednocześnie Naczelnik Wydziału Kadr i Szkolenia KWP w [...] zwrócił się do Naczelnika Wydziału Kadr i Szkolenia Komendy Stołecznej Policji z prośbą o przesłanie szczegółowej informacji dot. przebiegu służby oraz okoliczności zwolnienia Ł. K. ze służby w Policji. W dniu 18 sierpnia 2016r. do KWP w [...] wpłynęło pismo Dyrektora Biura Kadr, Szkolenia i Obsługi Prawnej Komendy Głównej Policji ze wskazaniem wydania stosownych dyspozycji ponownego kontaktu z kandydatem do służby w Policji celem ostatecznego określenia wobec niego trybu postępowania kwalifikacyjnego.
KWP w [...] pismem z dnia 7 września 2016 r. poinformował skarżącego o uwzględnieniu jego wniosku o przeprowadzenie postępowania kwalifikacyjnego na podstawie art. 25 ust. 3 pkt 3 ustawy o Policji. W tym samym dniu Naczelnik Wydziału Kadr i Szkolenia KWP w [...] zwrócił się z prośbą o spowodowanie utworzenie w Centralnym Rejestrze Doboru kandydatów wakatu dla byłego funkcjonariusza, który ubiega się o przyjęcie do służby w Policji i spełnia wymagania zawarte w 25 ust.3 pkt 3 ustawy o Policji. Jednocześnie w ramach postępowania kwalifikacyjnego Kierownik Sekcji Doboru Wydziału Kadr i Szkolenia KWP w [...] zwrócił się do Biura Informacyjnego Krajowego Rejestru Karnego z wnioskiem o udzielenie informacji i do Komendanta Powiatowego Policji w [...] (w oparciu o art. 25 ust. 1 ustawy o Policji) z wnioskiem o ustalenie informacji niezbędnych do oceny kandydata pod kątem jego "nieposzlakowanej opinii".
W wyniku rozpoznania zażalenia Ł.K. z dnia 28 czerwca 2016 r. na bezczynność KWP w [...] polegającą na nierozpoznaniu jego wniosku o przeprowadzenie postępowania kwalifikacyjnego w trybie art. 25 ust. 3 pkt 3 ustawy o Policji Komendant Główny Policji pismem z dnia [...] sierpnia 2016 r. stwierdził, że procedura w zakresie konieczności przystąpienie do wszystkich etapów postępowania z art. 25 ust. 2 ustawy o Policji była błędna, jednak nie był obarczona bezczynnością.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie na bezczynność KWP w [...] w sprawie przeprowadzenia postępowania rekrutacyjnego, która wpłynęła do organu w dniu 29 sierpnia 2016 r., a do Sądu w dniu 26 września 2016 r. Ł.K. zażądał stwierdzenia przez Sąd niezałatwienia sprawy w terminie prawem przewidzianym i zarządzenia wyjaśnienia przyczyn i ustalenia winnych takiego stanu rzeczy, a także ustalenia czy niezałatwienie sprawy w terminie miało miejsce z rażącym naruszeniem prawa, zobowiązanie KWP w [...] do podjęcia czynności prawem przewidzianych w ramach postępowania rekrutacyjnego w trybie art. 25 ust. 3 pkt 3 ustawy o Policji, ukaranie organu grzywną oraz zasądzenie na jego rzecz kosztów postępowania wg norm przepisanych.
Skarżący przestawił chronologicznie przebieg postępowania zainicjowanego jego wnioskiem. Wyjaśnił, że nie zgadza się ze stanowiskiem Komendy Głównej Policji wyrażonym w powołanym wyżej piśmie. Odmowa podjęcia przez KWP w [...] czynności prawem nakazanych jest działaniem rażąco sprzecznym z prawem i świadczy o bezczynności organu. Nie świadczy o braku bezczynności kierowanie do skarżącego pism wskazujących na możliwość uczestniczenia przez niego w postępowaniu rekrutacyjnym na zwykłych warunkach, a nie na warunkach odnoszących się do byłych funkcjonariuszy. W pismach tych jawnie odmówiono mu podjęcia działań prawem przewidzianych w postaci przeprowadzenia postępowania rekrutacyjnego w trybie art. 25 ust. 3 pkt 3 ustawy o Policji. W dalszej części skargi skarżący powołał się na stanowisko orzecznictwa w zakresie sposobu kwalifikacji bezczynności organu administracji wskazując, że w stanie faktycznym jego spawy zaskarżony organ takowej się dopuścił.
W odpowiedzi na skargę KWP w [...] wniósł o jej oddalenie w całości, ewentualnie o umorzenie postępowania w zakresie zobowiązania organu do podjęcia czynności przewidzianych w ramach postępowania kwalifikacyjnego w stosunku do kandydata ubiegającego się o przyjęcie do służby w Policji trybie art. 25 ust.3 pkt 3 ustawy o Policji i oddalenie skargi w pozostałym zakresie.
W ocenie organu skoro pomiędzy otrzymaniem pisma od Dyrektora Biura Kadr, Szkolenia i Obsługi Prawnej Komendy Głównej Policji l.dz.Krz [...] w dniu [...] sierpnia 2016 r. a skierowaniem pisma do kandydata do służby w Policji w dniu 7 września 2016 r. upłynęło 20 dni, a KWP w [...] prowadził postępowanie kwalifikacyjne, na co wskazuje zebrany materiał dowodowy, to nieuprawniony pozostaje zarzut bezczynności, a tym bardziej zarzut, że miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Nie każde bowiem naruszenie prawa ma charakter rażący. W orzecznictwie przyjmuje się, że kwalifikacja naruszenia jako rażące musi posiadać pewne dodatkowe cechy w stosunku do stanu określanego po prostu jako naruszenie, bądź zwykłe naruszenie. Podkreśla się także, iż dla uznania rażącego naruszenia prawa nie jest wystarczające samo przekroczenie przez organ ustawowych obowiązków, czyli także terminów załatwienia sprawy.
Wspomniane przekroczenie musi być znaczne i niezaprzeczalne. Niemniej jednak w sytuacji odmiennej oceny zachowania organu i przyjęcia, że pozostawał on w bezczynności w sytuacji podjęcia czynności przez organ przed rozpoznaniem skargi na bezczynność poprzez uwzględnienie wniosku skarżącego o przeprowadzenie postępowania kwalifikacyjnego, w ocenie organu, przestała istnieć sprawa sądowoadministracyjna, a co za tym idzie postępowanie stało się bezprzedmiotowe i podlega umorzeniu.
W piśmie z dnia 11 października 2016 r. skarżący nie zgodził się za stanowiskiem organu wyrażonym w odpowiedzi na skargę. Wyjaśnił, że fakt wszczęcia postępowania kwalifikacyjnego w żądanym trybie po uzyskaniu stanowiska KGP nie konwaliduje uprzedniej rażąco naruszającej prawo bezczynności KWP w [...] Nie podzielił także stanowiska organu o bezprzedmiotowości postępowania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje
Sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem stosownie do art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz.U. z 2016 r., poz. 1066). Kontrola ta obejmuje również orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w zakresie wydawania przez nie decyzji administracyjnych – art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2016 r., poz. 718).
Z akt administracyjnych wynika, że pismem z dnia 7 kwietnia 2016 r. Ł.K. zwrócił się do Komendy Wojewódzkiej Policji w [...] o przeprowadzenie wobec niego postępowania kwalifikacyjnego w trybie art. 25 ust. 3 pkt 3 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (t.j. Dz.U. z 2015 r., poz. 355), złożył również wymagane dokumenty. W kierowanych do niego pismach organ podtrzymywał stanowisko, że warunkiem takiego naboru jest umieszczenie odrębnego ogłoszenia o takim naborze.
W dniu 30 sierpnia 2016 r. skarżący złożył do WSA w Rzeszowie skargę na bezczynność organu.
W dniu 7 września 2016 r. Komenda Wojewódzka Policji w [...] poinformowała skarżącego o uwzględnieniu jego wniosku o przeprowadzenie postępowania kwalifikacyjnego na podstawie art. 25 ust. 3 pkt 3 ustawy o Policji. Równocześnie zwrócono się do Naczelnika Wydziału Kard i Szkolenia KWP w [....] o spowodowanie utworzenia wakatu dla byłego funkcjonariusza.
Bezczynność organu administracji publicznej, to sytuacja gdy w prawnie ustalonym terminie organ nie podjął żadnej czynności w sprawie lub opieszale i błędnie prowadził postępowanie, ale – mimo ustawowego obowiązku – nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu lub nie podjął stosownej czynności (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 lutego 1999 r., sygn. akt I SAB 90/98).
Bezczynność organu, czyli niekorzystanie z kompetencji, którą ze względu na zaistnienie wymaganych przez prawo okoliczności organ jest obowiązany wykorzystać, stanowi specyficzny przejaw nielegalności zachowań administracji publicznej (por. M. Miłosz, Bezczynność organu administracji publicznej w postępowaniu administracyjnym, Warszawa 2012, s. 92 i nast.).
Tak rozumiana bezczynność oznacza naruszenie prawa obywatela Unii Europejskiej do dobrej administracji.
Prawo do dobrej administracji wynika z treści art. 41 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej (Dz.U. U.E.C.2007.303.1).
Jednym z fundamentalnych elementów prawa jest, w myśl art. 41 ust. 1 tej Karty, prawo do rozpoznania sprawy w rozsądnym terminie przez instytucje, organy i jednostki organizacyjne Unii.
Nie budzi wątpliwości, że Komenda Wojewódzka Policji jest organem administracji publicznej, do którego mają zastosowanie przepisy K.p.a. w zakresie terminów załatwiania spraw, o których mowa w art. 35 K.p.a.
Skarżący wyczerpał tryb poprzez złożenie zażalenia, które zostało rozpoznane w dniu 28 czerwca 2016 r.
Zasadność skargi na bezczynność organu ma swoje uzasadnienie w konieczności podjęcia czynności związanych z postępowaniem rekrutacyjnym – tj. na podstawie art. 3 § 2 pkt 8 P.p.s.a.
Zdaniem Sądu orzekającego w sprawie należało zgodzić się z twierdzeniem skargi, że w dacie jej złożenia, tj. [...] sierpnia 2016 r. Komenda Wojewódzka Policji w [...] nie wszczęła postępowania rekrutacyjnego względem skarżącego zgodnie z wnioskiem, nastąpiło to do dopiero w dniu 7 września 2016 r. skierowaniem do niego pisma zawiadamiającego go o jego wszczęciu.
Wobec tego brak było podstaw aby Sąd rozstrzygając sprawę o bezczynność KWP w [...] zobowiązał organ do prowadzenia postępowania rekrutacyjnego zgodnie z wnioskiem skarżącego.
To jednak nie oznacza, że Komenda Policji w [...] nie dopuściła się bezczynności w rozumieniu przepisów ustawy.
W obecnym stanie prawnym sąd rozpoznając skargę na bezczynność lub przewlekłość postępowania bada czy taki stan istniał na dzień wniesienia skargi.
Sąd ma kompetencje do stwierdzenia, że wystąpiła bezczynność czy przewlekłość nawet jeżeli nie ma potrzeby zobowiązywania organu do wydania aktu lub dokonania czynności.
Taka regulacja stwarza realny system ochrony obywateli przed przewlekłym prowadzeniem postępowania w powiazaniu z ustawą o odpowiedzialności majątkowej funkcjonariuszy publicznych.
Sąd może oddalić skargę jedynie wówczas, gdy na dzień wniesienia skargi organ nie pozostawał w bezczynności czy przewlekłości (druk sejmowy uzasadnienia zmian art. 149 P.p.s.a.).
Pomimo stwierdzenia bezczynności, nie ma podstaw do uznania, iż bezczynność miała charakter rażący.
Na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 i § 1a P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.
O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 w związku z art. 205 § 2 P.p.s.a.