Uzasadnienie
W dniu 28 listopada 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym WSA w Rzeszowie wydał wyrok w sprawie o sygn. II SAB/Rz 113/17 ze skargi M. K. na bezczynność Kierownika Samodzielnego Publicznego Zakładu Opieki Zdrowotnej w [...] w przedmiocie udzielenia informacji publicznej.
Zgodnie z treścią art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm. – dalej "P.p.s.a.") sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowanie sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym (art. 156 § 2 cyt. wyżej ustawy).
Przedmiotem sprostowania może być każdy wyrok jak i postanowienie. Czynności tej mogą podlegać zarówno sentencja jak i niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki popełnione w uzasadnieniu wyroku (por. postanowienie SN z dnia 15.04.1982r., sygn. I PZ 7/82, OSNCP 1982/10 poz. 155).
Sąd z urzędu stwierdza, że na skutek oczywistego błędu pisarskiego w wierszu 13 i 23 od góry komparycji powołanego wyżej wyroku z 28 listopada 2017 r., sygn. II SAB/Rz 113/17 zapisaną niewłaściwą formę imienia M., a mianowicie zapisano: "M." zamiast "M.".
W tej sytuacji, Sąd z urzędu na podstawie art. 156 § 1 i § 2 P.p.s.a. postanowił sprostować komparycję wyroku i orzec jak w sentencji.