Uzasadnienie
C. K. w terminie do uiszczenia wpisu w kwocie 100 zł od wniesionej skargi, wskazując na "znikome" dochody znajdujące potwierdzenie w załączonej kserokopii zeznania podatkowego za 2013 r. PIT-28 (6600 zł) oraz brak oszczędności zwrócił się o zwolnienie w całości od kosztów sądowych.
Wniosek ten podtrzymał w złożonym następnie w wyniku wezwania urzędowym formularzu PPF, mającym zastosowanie w postępowaniu sądowoadministracyjnym do osób fizycznych ubiegających się o przyznanie prawa pomocy. Wskazał w nim, że od dłuższego czasu nie pracuje, ma status bezrobotnego bez prawa do zasiłku. Jedyne źródło utrzymania stanowi dochód z tytułu najmu mieszkania w wysokości 550 zł brutto, który nie jest w stanie pokryć jego wszystkich bieżących wydatków; należy do nich zaliczka na czynsz do wspólnoty mieszkaniowej (250 zł/m-c), wydatki na bilety (70 zł), zakup żywności, lekarstw, środków czystości i higieny. Prowadzi 1-osobowe gospodarstwo domowe, a posiadany przez niego majątek obejmuje zajmowane mieszkanie w W. (pow. 31 m²) oraz wynajmowane w S. (pow. 25 m²).
Do formularza PPF dołączone została kserokopia zaświadczenia z dnia 19 stycznia 2015 r. o wyznaczonym dla skarżącego terminie zgłoszenia w Urzędzie Pracy, zawiadomienie zarządy Wspólnoty Mieszkaniowej o wysokości miesięcznej zaliczki na fundusz eksploatacyjny i remontowy w wysokości 252 zł. oraz wyciąg z rachunku bankowego skarżącego z saldem na 31 grudnia 2014 r. wynoszącym 19,60 zł.
Rozpoznając złożony wniosek stwierdzono, co następuje:
Zwolnienie od kosztów sądowych wchodzi w zakres częściowego prawa pomocy, którego przyznanie osobie fizycznej uzależnione jest od wykazania przez nią braku możliwości poniesienia pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny – art. 245 § 3 w/z z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.).
Mając na uwadze wykazane przez skarżącego dochody należy stwierdzić brak po jego stronie jakichkolwiek możliwości poniesienia lub partycypowania w związanych z udziałem w sprawie kosztach sądowych. Dochody te kształtują się na poziomie minimum socjalnego, pozwalając jedynie na bardzo skromną egzystencję i uniemożliwiając poczynienie jakichkolwiek oszczędności z przeznaczeniem na pokrycie kosztów sądowych, w tym opłacenie warunkującego merytoryczne rozpoznanie skargi wpisu. Mimo że obiektywnie nie stanowi on wysokiej kwoty, dla wnioskodawcy jest to prawie 20 % miesięcznych dochodów, co stanowiłoby poważny uszczerbek zagrażający jego koniecznemu utrzymaniu.
Ubocznie należy wskazać, że w odpowiedzi na wezwanie do złożenia dodatkowego oświadczenia skarżący wyjaśnił, że nie korzysta ze wsparcia pomocy społecznej i nie posiada pojazdów mechanicznych. Z uwagi na brak funduszy, zaliczki na poczet Wspólnoty w ostatnim czasie ograniczył do kwoty 100 zł. Na zakup środków czystości i higieny wydaje miesięcznie ok. 40 zł, na zakup kart telefonicznych i doładowań ok. 30 zł, żywności – ok. 300 zł, na opłaty za gaz i energię elektryczną – ok. 25 i 42 zł. /2 m-ce. Ponieważ informacje te korespondowały z zawartymi we wniosku PPF, uprawdopodobniając trudną sytuację finansową skarżącego, odstąpiono od wzywania go o podpisanie nadesłanego faxem pisma, w którym zostały zawarte.
Powyższe przemawia za uznaniem zasadności wniosku skarżącego, tym bardziej, że niezależnie od niskich dochodów, nie posiada też praktycznie żadnych wartościowych składników majątkowych ani oszczędności, przy pomocy których mógłby pokryć wymagane koszty sądowe. Brak jest także uzasadnionych przesłanek mogących świadczyć o tym, że w najbliższym czasie jego możliwości płatnicze mogą ulec poprawie w stopniu, który uzasadniałby np. przyznanie mu częściowego zwolnienia od tych kosztów.
W związku z powyższym, na podstawie art. 245 § 3, art. 246 § 1 pkt 2 i art. 258 § 2 pkt 7 powołanej ustawy orzeczono jak w sentencji postanowienia.