Uzasadnienie
M. L. wystąpiła do Wójta Gminy [...] z pismem, w którym wskazała, że jego załącznikiem jest skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie na bezczynność tego organu w przedmiocie informacji publicznej.
Pismo to zostało przekazane przez organ do tut. Sądu w dniu 29 stycznia 2021 r. W związku z tym, że nie został do niego dołączony wskazany załącznik - przy czym organ zaznaczył, że go nie otrzymał - Sąd wezwał M. L. do przedłożenia dokumentu skargi. W odpowiedzi wymieniona nadesłała żądaną skargę, przy czym dokument ten – jako złożony drogą elektroniczną - nie był podpisany w sposób, o którym mowa w art. 46 § 2a ustawy z dnia 30 sierpnia 2020r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", a zatem kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym.
W takiej sytuacji Sąd wezwał M. L. do podpisania skargi, wskazując, że czynności tej należy dokonać w terminie 7 dni, licząc od dnia doręczenia wezwania, a skutkiem jej braku we wskazanym terminie będzie odrzucenie skargi. Doręczenie przedmiotowego wezwania skarżącej miało miejsce 8 lutego 2021 r., na co wskazuje dokument w postaci Urzędowego Poświadczenia Doręczenia.
W odpowiedzi udzielonej 8 lutego 2021 r. M. L. nadesłała do tut. Sądu pismo, w którym wskazała, że przekazuje skargę. Do pisma tego dołączyła dokument skargi, który jednak nie został podpisany w sposób wskazany w art. 46 § 2a P.p.s.a. Wymagany podpis został natomiast złożony pod wymienionym pismem przekazującym przedmiotową skargę.
Do dnia 15 lutego 2021 r. M. L. nie podpisała należycie skargi.
Składana do sądu administracyjnego skarga musi spełniać warunki określone ustawą Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, aby można jej było nadać bieg. Jednym z nich jest – w świetle art. 46 § 1 pkt 4 P.p.s.a. - podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Przy czym, jak stanowi art. 46 § 2a P.p.s.a., w przypadku gdy pismo strony jest wnoszone w formie dokumentu elektronicznego, powinno ponadto zawierać adres elektroniczny oraz zostać podpisane przez stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym.
W myśl z kolei art. 49 § 1 P.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W przypadku, gdy pismem tym jest skarga, konsekwencją nieuzupełnienia jej braków formalnych jest odrzucenie tej skargi, o czym stanowi art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a.
Mając więc na uwadze powołane wyżej przepisy, jak też okoliczności sprawy koniecznym stało się odrzucenie skargi M. L., wniesionej w formie dokumentu elektronicznego. Wymieniona nie podpisała jej bowiem w sposób określony w art. 46 § 2a P.p.s.a. Właściwy podpis został bowiem złożony tylko i wyłącznie pod pismem przekazującym przedmiotowy środek zaskarżenia. Podstawę pkt I postanowienia stanowił art. 58 § 1 pkt 3, § 3 w zw. z art. 57 § 1 oraz art. 46 § 1 pkt 4 i § 2a P.p.s.a.
W pkt II postanowienia orzeczono z kolei o zwrocie skarżącej kwoty 100 zł tytułem uiszczonego przez nią wpisu od skargi, czego podstawę stanowił art. 232 § 1 pkt 1, § 2 P.p.s.a.