Uzasadnienie
W dniu 9 listopada 2000 r. do Powiatowego Inspektoratu Nadzoru Budowlanego wpłynęło pismo A. S., w którym zawiadamia on, że w granicy jego działki nr 596 w J. przy ul. K. R. C. rozpoczął budowę muru betonowego o wysokości 2,50 m, czego nie przewidywał projekt jego domu ani udzielenie pozwolenie na budowę.
W dniu 15 marca 2001 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego wydał decyzję Nr [...] nakazującą R. C. rozbiórkę odcinka pełnego muru ogrodzeniowego, oraz rozbiórkę przez obniżenie ogrodzenia na odcinku powyżej ustawowej wysokości 2,20 m zlokalizowanego na działce nr ewid. 596/6 położonej w J. przy ul. K. W wyniku odwołania złożonego przez R. C. oraz A. S. od powyższej decyzji, Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego uchylił powyższą decyzję w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji.
Rozpoznając sprawę ponownie Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] stycznia 2002 r., NR [...] nakazał R. C. rozbiórkę części pełnego muru ogrodzeniowego poprzez obniżenie do wysokości 2,20 m na odcinku 1,25 m od południowej ściany zewnętrznej budynku mieszkalnego zlokalizowanego na działce nr ewid. 596/6 położonej w J. przy ul. K. Ta decyzja stała się z kolei przedmiotem odwołania A. S., którego argumentów nie podzielił organ administracji publicznej wyższego stopnia - Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, utrzymując w mocy w dniu [...] czerwca 2002 r. zaskarżoną decyzję.
W konsekwencji Powiatowy Inspektorat Nadzoru Budowlanego w dniu 15 lipca 2002 r. wystosował do R. C. upomnienie wzywając go do wykonana obowiązku nałożonego na niego decyzją z dnia [...] stycznia 2002 r., który to obowiązek stał się wymagalny w dniu 12 czerwca 2002 r.
W dniu 11 września 2002 r. R. C. wystosował do organu I instancji pismo, w którym poinformował, iż nie wykonał nałożonego na niego obowiązku, gdyż nie jest on dla niego wystarczająco jasno sprecyzowany.
Odpowiadając na powyższe pismo w dniu 20 marca 2003 r. organ powtórzył treść obowiązku wynikającego z decyzji, usprawiedliwiając równocześnie opóźnienie z jakim odpowiedź została udzielona, faktem przekazania akt do Wojewódzkiego Inspektoratu Nadzoru Budowlanego, w związku z wniesieniem przez strony skargi do Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w Rzeszowie.
W dniu 17 grudnia 2003 r. A. S. skierował do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego kolejne pismo z zapytaniem o środkach przedsięwziętych w celu wyegzekwowania decyzji.
W piśmie z dnia 27 lutego 2004 r. organ wyjaśnił, iż w stosunku do zobowiązanego R. C. prowadzone jest postępowanie egzekucyjne.
W dniu [...] czerwca 2004 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego wydał postanowienie o nałożeniu na R. C. grzywny w celu przymuszenia, w wysokości 5000 zł., z powodu uchylania się przez niego od wykonania obowiązku określonego w decyzji z dnia [...] stycznia 2002 r, [...].
Od powyższej decyzji w dniu [...] czerwca 2004 r. R. C. wniósł zażalenie wnosząc w tym samym dniu również wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2002 r., Nr [...].
W dniu 15 lipca 2004 r. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, w związku z wnioskiem R. C. o stwierdzenie nieważności decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego wstrzymał czynności egzekucyjne prowadzone przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w sprawie wyegzekwowania rozbiórki ogrodzenia na działce nr 596/6 przy ul. K. w J., do czasu rozpatrzenia przez Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji, stanowiącej podstawę tytułu wykonawczego.
Decyzją z dnia [...] września 2004 r. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego odmówił stwierdzenia nieważności decyzji.
Pismem z dnia 4 października 2004 r. R. C. ponownie zwrócił się do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego o unieważnienie decyzji i ponowne rozpatrzenie sprawy.
Nie podzielając wywiedzionych wniosków Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał w mocy decyzję odmawiającą stwierdzenia nieważności decyzji – [...] październik 2004 r. Na takim samym stanowisku stanął Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalając skargę na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2004 r.
W dniu 23 maja 2005 r. A. S. i P. B. wnieśli do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego skargę na bezczynność organu egzekucyjnego w zakresie wykonania decyzji z dnia [...] stycznia 2002 r. [...].
Rozpoznając powyższą skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego oddalił skargę postanowieniem z dnia [...] lipca 2005 r. podnosząc, iż Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego wobec nie wywiązywania się przez zobowiązanego R. C. z nałożonego na niego obowiązku wystosował w stosunku do niego upomnienie a gdy to okazało się bezskuteczne wystawił tytuł wykonawczy, który stał się podstawą wszczęcia egzekucji administracyjnej oraz nałożył na egzekwowanego grzywnę w celu przymuszenia, wywiązując się tym samym z obowiązków nałożonych na niego jako wierzyciela, ustawą z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. Nr 110, z 2002 r., poz. 968, ze zm.). Powyższe postanowienie zostało skarżącym doręczone w dniu 25 lipca 2005 r., wraz z pouczeniem o sposobie i trybie jego zaskarżenia, tj. wniesienia w terminie 7 dni zażalenia do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego.
W dniu 10 marca 2006 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie za pośrednictwem Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego wpłynęła skarga na bezczynność organu w zakresie postępowania w sprawie Nr. [...], dotyczącego odcinka pełnego muru ogrodzeniowego wykonanego przez Pana R. C. na działce nr ewid. 596/6 przy ul. K. W odpowiedzi na powyższą skargę organ wniósł o jej oddalenie uzasadniając to tym, iż sprawa ta objęta jest postępowaniem egzekucyjnym.
Pismami z dnia 10 kwietnia 2006 r. i 10 maja 2006 r. adresowanymi bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie A. S., M. i P. B. uzupełnili swoją skargę o dalsze zarzuty.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 153, poz. 1270 ze zm.) - zwanej dalej P.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1 - 4 wyżej cytowanego artykułu, tj. decyzji administracyjnych (1), postanowień wydanych w postępowaniu administracyjnym, na który służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty (2), postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie (3), inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa (4).
Przedmiotem niniejszego postępowania jest skarga na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w zakresie egzekucji obowiązku wynikającego z decyzji z dnia [...] stycznia 2002 r., zatem mieści się ona w zamkniętym katalogu spraw podlegających kontroli sądów administracyjnych.
Kolejnym warunkiem dopuszczalności skargi jest wyczerpanie administracyjnego toku instancji.
W myśl art. 52 § 1 ustawy P.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie zaś środków zaskarżenia, zgodnie z § 2 wyżej cytowanego artykułu należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.
W postanowieniu z dnia [...] lipca 2005 r., Nr [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, rozpoznający skargę A. S. i P. B. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego pouczył skarżących o przysługującym im prawie wniesienia w terminie 7 dni od dnia doręczenia postanowienia, zażalenia do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego, co pozostaje w zgodzie z art. 6 § 1a i 17 ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. Z 2005 r., Nr 229, poz. 1954).
Pomimo prawidłowego pouczenia strony przed wystąpieniem na drogę sądową nie wyczerpały administracyjnego toku instancji.
W świetle takiego stanu rzeczy należało skargę jako przedwczesną odrzucić, co mając na uwadze Sąd orzekł jak w sentencji, działając przy tym na zasadzie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 52 § 1 i 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.