Uzasadnienie
Skarżąca – A.K. wniosła do sądu administracyjnego skargę na bezczynność Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w [....] w sprawie wydania decyzji o kwarantannie.
Zarządzeniem Sędziego z 28 stycznia 2021 r. skarżąca wezwana została do uzupełnienia braku formalnego skargi przez wykazanie, że wyczerpała środek zaskarżenia na bezczynność przez złożenie ponaglenia do właściwego organu – w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem przyjęcia, że nie składała ponaglenia w powyższej sprawie. Wezwanie doręczono skarżącej w dniu 8 lutego 2022 r. Termin do udzielenia odpowiedzi na wezwanie upłynął bezskutecznie 15 lutego 2022 r. Skarżąca nie udzieliła odpowiedzi na wezwanie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje.
Skarga podlega odrzuceniu.
Skuteczne wniesienie skargi do sądu administracyjnego wymaga spełnienia wymogów formalnych. W przypadku skargi dotkniętej brakami formalnymi zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 329 ze zm., dalej "P.p.s.a."), sąd odrzuca skargę w przypadku nieuzupełnienia w wyznaczonym terminie jej braków formalnych.
Zgodnie z art. 53 § 2b P.p.s.a. skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu. W przypadku skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania organu, jej wniesienie dopuszczalne jest wówczas, gdy strona wyczerpała tryb przewidziany w art. 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tj. Dz. U. z 2021 r. poz. 735 ze zm.), to znaczy złożyła stosowne ponaglenie do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie. Z powołanych wyżej przepisów wynika zatem, że wniesienie ponaglenia stanowi niezbędny warunek złożenia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ administracji publicznej. Takie też stanowisko jest konsekwentnie prezentowane w orzecznictwie (vide: postanowienie NSA z 8 lutego 2021 r., I OSK 2754/20, publ.: www.orzeczenia.nsa.gov.pl).
Brak ponaglenia czyni skargę niedopuszczalną. W konsekwencji, jeżeli strona przed wniesieniem skargi nie wyczerpie przysługującego środka zaskarżenia, to skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. (vide: postanowienie NSA z 28 października 2016 r. sygn. akt I OSK 125/15).
W okolicznościach rozpoznawanej sprawy wezwanie do uzupełnienia braków skargi zostało doręczone z dniem 8 lutego 2022 r. Termin do uzupełninia braków skargi upłynął bezskutecznie we wtorek 15 lutego 2022 r. Skarżąca nie uzupełniła braków skargi przez wykazanie, że wniosła ponaglenie do Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego, co uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu.
Mając powyższe na uwadze, sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i art. 232 § 1 pkt i § 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia