Uzasadnienie
W dniu 23 lutego 2006 r. E. M. złożyła do Dyrektora Urzędu Statystycznego wniosek o wydanie zaświadczenia potwierdzającego, iż w dniu 4 października 1999 r. dokonano zmiany Nr REGON dla Kancelarii Notarialnej notariusza w K. z Nr REGON [...] na Nr REGON [...], którym do dnia 31 grudnia 1997r. oznaczony był inny podmiot Kancelaria Prawnicza radcy prawnego E. M. z siedzibą w R., oraz o wydanie zaświadczenia według stanu na dzień 15 lutego 2005 r. dla Nr REGON [...].
W odpowiedzi na powyższe Dyrektor Urzędu Statystycznego pismem z dnia 28 lutego 2006 r. poinformował wnioskodawczynię, iż wydanie zaświadczeń, których się domaga jest nieuzasadnione i technicznie niemożliwe, gdyż z sytemu REGON można wydać tylko aktualne zaświadczenia, bądź zaświadczenie stwierdzające, że numer identyfikacyjny REGON [...] nadany dla Kancelarii Notarialnej M. E. został skreślony z rejestru z dniem 27 grudnia 2004 r. Do pisma dołączono zaświadczenie według stanu na dzień 28 lutego 2006 r.
W odpowiedzi na powyższe E. M. pismem z dnia 9 marca 2006 r. skierowanym do Urzędu Statystycznego zwróciła się o wydanie w trybie przepisów kodeksu postępowania administracyjnego postanowień w sprawie wydania zaświadczeń, których domagała się w piśmie z dnia 23 lutego 2006 r.
Ustosunkowując się do powyższego wniosku Dyrektor Urzędu Statystycznego wskazał, iż w sprawach nadawania, zmiany, skreślania z rejestru podmiotów numeru identyfikacyjnego REGON nie wydaje się decyzji administracyjnych, a jedynie zaświadczenia, podtrzymując równocześnie swoje wcześniejsze stanowisko zawarte w piśmie z dnia 28 lutego 2006 r.
W dniu 22 marca 2006 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie wpłynęła skarga E. M. na niewydanie przez Dyrektora Urzędu Statystycznego w ustawowym terminie zaświadczeń w sprawach wymienionych przez skarżącą we wniosku z dnia 23 lutego 2006 r. z uwzględnieniem stanów prawnych na dzień 4 października 1999 r. i na dzień 15 lutego 2005 r. lub postanowień w trybie kodeksu postępowania administracyjnego. W uzasadnieniu skargi wskazała, iż powyższy obowiązek wynika z art. 217 k.p.a. i jest możliwy do wykonania ponieważ Urząd Statystyczny dysponuje dokumentami potwierdzającymi okoliczności wymienione we wnioskach skarżącej. Wskazała również, iż wezwała stronę przeciwną do załatwienia sprawy z zachowaniem przepisów k.p.a.
Pismem z dnia 8 maja 2006 r. skarżąca została wezwana do udzielenia informacji czy w związku z bezczynnością wyżej wymienionego organu składała zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia, stosowanie do treści art. 37 k.p.a., celem ustalenia czy wyczerpała administracyjny tok instancji, od którego uzależnione jest skuteczne wniesienie skargi do sądu, w terminie 7 dni od daty otrzymania wezwania, pod rygorem przyjęcia, że takiego zażalenia nie składała. Wyznaczony skarżącej termin upłynął bezskutecznie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz U. 153, poz. 1270 ze zm.) - zwanej dalej P.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia, zgodnie z § 2 wyżej powołanego przepisu należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie, lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.
Przepisy kodeksu postępowania administracyjnego, w przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35 k.p.a. lub ustalonym w myśl art. 36 k.p.a. przewidują możliwość złożenia zażalenia do organu administracji publicznej wyższego stopnia.
Zatem o wyczerpaniu administracyjnego toku instancji, o którym mowa w art. 52 P.p.s.a. w przypadku skargi na bezczynność można mówić w przypadku, gdy skargę wniesioną do sądu administracyjnego poprzedzać będzie złożenie zażalenia na niezałatwienie sprawy do organu wyższego stopnia.
W niniejszej sprawie organem wyższego stopnia w stosunku do dyrektora Urzędu Statystycznego jest zgodnie z art. 25 ust 3 ustawy z dnia 29 czerwca 1995 r. o statystyce publicznej (Dz. U. Nr 88, poz. 439) Prezes Głównego Urzędu Statystycznego.
Zatem skarżąca uznając, iż dyrektor Urzędu Statystycznego nie załatwił sprawy zgodnie z jej wnioskiem oraz w sposób przewidziany prawem, winna była przed wniesieniem skargi złożyć zażalenie do Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego.
Tymczasem jak wynika z akt sprawy, skarżąca ponownie zwróciła się z tym samym wnioskiem ale do Urzędu Statystycznego.
W takim stanie rzeczy należy przyjąć, iż nie zostały wyczerpane przesłanki do wniesienia skargi na bezczynność organu, polegające na złożeniu zażalenia do organu wyższego stopnia. Powyższego skarżąca nie wykazała, pomimo skierowania do niej w tym zakresie wezwania.
Mając powyższe na uwadze Sąd odrzucił skargę jako przedwczesną działając przy tym na zasadzie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 52 § 1 P.p.s.a.