Uzasadnienie
Uzasadnienie
W skardze wniesionej za pośrednictwem Miejsko - Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w [...] do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, M. M., powołując się na postanowienia Sądu z dnia 7 września 2015 r. II SA/Rz 849/15 i II SA/Rz 850/15, wniósł o wszczęcie postępowania. Wskazał, że pismem z dnia [...] września 2015 r. wzywał Burmistrza [...] do wykonania wyroku (organ ten w decyzji z dnia [...] września 2015 r. stwierdził, że ponieważ tytułem zasiłku stałego wypłacono 313 zł, nie ustalił dopłaty). W tej sytuacji skarga na bezczynność jest zasadna.
W odpowiedzi na skargę Kierownik MGOPS w [...] wniósł o jej oddalenie, względnie odrzucenie, wskazując na przebieg postępowania związany ze sprawą II SA/Rz 849/15, dot. przyznania zasiłku okresowego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Na podstawie treści skargi oraz wzmiankowanego w niej pisma skarżącego z dnia [...] września 2015 r. ustalono, że przedmiotem skargi jest bezczynność MGOPS w [...] w sprawie o przyznanie mu prawa do zasiłku stałego, na co pośrednio wskazuje zawarte w treści skargi odniesienie do jego wysokości (jak wynika z akt administracyjnych, wysokość ta była kwestionowana w toku postępowań związanych ze zmianami decyzji z dnia [...] lipca 2014 r., przyznającej mu prawo do tego zasiłku) oraz sygnalizowana w piśmie z dnia [...] września 2015 r. należna mu – w przekonaniu skarżącego – zaległa, uzupełniająca płatność z tego tytułu.
W kontekście analizy akt sprawy należy zwrócić uwagę, że postępowania w sprawie o przyznanie zasiłku stałego i okresowego toczyły się równolegle, często w tych samych datach wydawane były dotyczące je decyzje, co bez wnikliwej analizy akt – wobec operowania przez skarżącego mało precyzyjnymi wskazaniami co do oznaczania zapadłych rozstrzygnięć – może budzić wątpliwości, których z nich dotyczą jego dalsze działania.
Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: P.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej obejmującą m.in. orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4, tj. gdy w sprawie powinna być wydana decyzja administracyjna (pkt 1) lub postanowienie w postępowaniu administracyjnym na które służy zażalenie albo kończące postępowanie lub rozstrzygające sprawę co do istoty (pkt 2).
_@POCZ@__@KON@_ Do skargi na bezczynność mają zastosowanie wszelkie unormowania dotyczące warunków wnoszenia skarg do sądu administracyjnego. Jednym z nich – stosownie do art. 52 § 1 P.p.s.a. - jest wyczerpanie środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie - art. 52 § 2 P.p.s.a.
W administracyjnym toku instancji związane jest to z wyczerpaniem trybu przewidzianego w art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r., poz. 23), w myśl którego na niezałatwienie sprawy w kodeksowo określonych terminach służy stronie zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia. Oznacza to, że w każdym przypadku przed wniesieniem skargi na bezczynność organu do sądu konieczne jest uprzednie zastosowanie trybu, o którym mowa w tym przepisie. W rozumieniu art. 17 pkt 1 K.p.a., organem wyższego stopnia w stosunku do organów jednostek samorządu terytorialnego są samorządowe kolegia odwoławcze (chyba że ustawy szczególne stanowią inaczej).
W przedmiotowej sprawie M. M. zarzucił Burmistrzowi [...] bezczynność w sprawie przyznania zasiłku stałego. Oznacza to, że przed złożeniem skargi do Sądu powinien wnieść zażalenie do SKO w [...] Pismo z dnia [...] września 2015 r., na które powołuje się w skardze i które ewentualnie mogłoby za takie zostać potraktowane, zostało jednak skierowane do Burmistrza [...] (z upoważnienia którego działał Kierownik MGOPS) a nie do organu wyższego stopnia, w związku z czym nie mogło skutecznie uruchomić postępowania w sprawie bezczynności tego organu (z tych samych przyczyn, analogiczny skutek nastąpiłby w przypadku przyjęcia, że M. M. skarży bezczynność organu I instancji w przedmiocie zasiłku okresowego).
Skoro zatem skarżący wniósł skargę z pominięciem trybu zażaleniowego, z uwagi na jej przedwczesność przesądza to o jej niedopuszczalności i skutkuje jej odrzuceniem na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 w związku z art. 52 § 1 P.p.s.a.
Ubocznie należy zwrócić uwagę, że wbrew stawianym przez skarżącego zarzutom, trudno przyjąć, że zarówno odnośnie zasiłku stałego jak i okresowego, organ pozostaje w bezczynności. Z akt sprawy wynika, że decyzją z dnia [...] września 2015 r. Nr [...] Kierownik MGOPS w [...] zmienił od [...] października 2014 r. decyzję z [...] lipca 2014 r. Nr [...] w części dotyczącej zasiłku stałego w ten sposób, że przyznał skarżącemu zasiłek stały w wysokości 313 zł miesięcznie w okresie od 1 października 2014 r. do 31 marca 2015 r. (w pozostałym zakresie decyzja nie uległa zmianie), zaś decyzją z dnia [...] września 2015 r. Nr [...] przyznał mu od [...] października do [..] grudnia 2014 r. zasiłek okresowy z powodu niepełnosprawności w kwocie 144 zł miesięcznie. Odnośnie tej ostatniej decyzji toczyło się postępowanie w trybie administracyjnym (przed SKO – decyzja z dnia [...] września 2015 r.), a na skutek skargi zostało wszczęte postępowanie sądowoadministracyjne (II SA/Rz 1642/15).
Wskazanymi zaś w skardze postanowieniami z dnia 7 września 2015 r. sygn. akt II SA/Rz 850/15 i II SA/Rz 849/15 WSA w Rzeszowie umorzył postępowania sądowe w sprawie ze skarg M. M. na niewykonanie przez Burmistrza [...] wyroków tego Sądu z dnia 4 marca 2015 r. sygn. akt II SA/Rz 1542/14 (dot. zasiłku stałego) i II SA/Rz 1543/14 (dot. zasiłku okresowego). Decyzjami z dnia [...] października 2015 r. Nr [...] i [...] Kolegium odmówiło stwierdzenia nieważności: odpowiednio w/w decyzji Kierownika MGOPS w [...] z dnia [...] września 2015 r. (dot. zasiłku stałego) oraz decyzji własnej z dnia [...] września 2015 r. o utrzymaniu w mocy w/w decyzji Kierownika MGOPS z dnia [...] września 2015 r. (dot. zasiłku okresowego); skargi M. M. na decyzje SKO z dnia [...] października 2015 r. zostały odrzucone (z uwagi na brak wyczerpania administracyjnego trybu zaskarżenia – wniosków o ponowne rozpatrzenie sprawy) postanowieniami WSA w Rzeszowie z dnia 28 stycznia 2016 r., sygn. akt odpowiednio II SA/Rz 1715/15 i II SA/Rz 1714/15.
Również z uwagi na brak wyczerpania administracyjnego toku instancji na podstawie art. 37 § 1 K.p.a., postanowieniami z dnia 24 września 2015 r. sygn. akt II SAB/Rz 88/15 i z dnia 29 marca 2016 r. sygn. akt II SAB/Rz 29/16 WSA w Rzeszowie odrzucał już skargi M. M. na bezczynność Burmistrza [...] w sprawie przyznania zasiłku stałego za wcześniejsze okresy zasiłkowe, zatem skarżącemu nie można odmówić wiedzy co do prawnych wymogów wnoszenia tego typu skarg.
W związku z powyższym postanowiono jak w sentencji.