Uzasadnienie
Pismem z dnia 31 grudnia 2018 r., sprecyzowanym pismem z dnia 19 lutego 2019 r. R. S. (dalej w skrócie: "skarżący"), wniósł skargę na bezczynność Wójta Gminy [...] w zakresie rozpatrzenia jego wniosku z dnia 30 maja 2017 r.
Zarządzeniem z dnia 25 marca 2019 r. skarżący został wezwany, aby w terminie 7 dni usunął braki formalne skargi poprzez przedłożenie dowodu wniesienia ponaglenia na niezałatwienie sprawy w terminie skierowanego do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] – pod rygorem odrzucenia skargi.
W wyznaczonym terminie skarżący nadesłał odpis postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] lutego 2017 r. nr [...] o wyznaczeniu Wójtowi Gminy [....] dodatkowego terminu załatwienia sprawy z wniosku skarżącego w przedmiocie sprostowania oczywistych omyłek pisarskich w protokole nr 277 i akcie własności ziemi nr [...].
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm. – dalej w skrócie: "p.p.s.a."), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie.
Zgodnie natomiast z art. 53 § 2b p.p.s.a., skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu.
Oznacza to, że uprzednie wystąpienie z ponagleniem na niezałatwienie sprawy w terminie do organu wyższego stopnia nad organem, który, w ocenie strony skarżącej, pozostaje w bezczynności, jest warunkiem wniesienia skargi do sądu administracyjnego na bezczynność organu administracji publicznej.
W niniejszej sprawie skarżący pomimo wezwania nie wykazał, że z takim ponagleniem wystąpił. Jak wynika z przedłożonego odpisu postanowienia SKO w [....] z dnia [...] lutego 2017 r., organ ten rozpatrywał zażalenie skarżącego na niezałatwienie sprawy w terminie, jednakże dotyczyło to innego postępowania zainicjowanego przez skarżącego.
Datą wszczęcia postępowania administracyjnego, jest zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t. j. Dz. U. z 2018 r., poz. 2096 – dalej w skrócie: "k.p.a.") dzień doręczenia żądania organowi administracji publicznej.
Jak wynika z akt administracyjnych, niniejsza sprawa została zainicjowana wnioskiem skarżącego, który wpłynął do Urzędu Gminy [...] w dniu 30 maja 2017 r. Kwestia ta nie budziła wątpliwości organów obu instancji a także Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, który rozpatrywał skargę skarżącego na rozstrzygnięcie organu II instancji.
Ponieważ z akt administracyjnych dotyczących sprawy wszczętej w dniu 30 maja 2017 r. nie wynika, aby skarżący wniósł ponaglenie do SKO w [...] na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postepowania przez Wójta Gminy [...], ponadto pomimo wezwania nie przedłożył on dowodu wniesienia takiego ponaglenia, skarga na bezczynność organu jest niedopuszczalna, albowiem skarżący nie spełnił wymogu z art. 52 § 1 p.p.s.a.
W konsekwencji Sąd odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 58 § 3 p.p.s.a.