Uzasadnienie
Uzasadnienie
W skardze, opatrzonej datą 23.12.2008 r., skarżąca A.S. przypisuje Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego bezczynność, bo nie załatwił jej wniosku z dnia 23.10.2008 r. w którym wnosiła o umorzenie postępowania egzekucyjnego, gdyż wykonała wespół z mężem obowiązek rozbiórki ścian dobudowy, wynikający z decyzji w/w organu z dnia [...], Nr [...].
Na marginesie należy nadmienić, że skargę wniosła bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, który przekazał ją Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego. Wskazany organ przekazał do Sądu skargę i odpowiedź na skargę w dniu 19.01.2009 r. /k. 29 akt sądowych/.
Pismem z dnia 4.02.2009 r., Sąd wezwał skarżącą o złożenie wyjaśnienia, czy przed wniesieniem skargi do Sądu składała zażalenie do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego na niezałatwienie przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego wniosku z dnia 23.10.2008 r. w sprawie umorzenia postępowania egzekucyjnego – w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem przyjęcia, że nie wnosiła takiego zażalenia /k. 31 akt sądowych/.
Wezwanie doręczono skarżącej w dniu 9.02.2009 r. Odpowiadając na powyższe wezwanie, skarżąca w piśmie z dnia 16.02.2009 r. m. innymi wyjaśniła, że WINB wiedział, że obowiązek rozbiórki został wykonany, bo w egzekucyjnym wydał dwa postanowienia, a mianowicie:
- - pierwsze z dnia [...] r., Nr [...], którym na skutek jej zażalenia uchylił postanowienie PINB z dnia [...] r. o nałożeniu grzywny w celu przymuszenia do wykonania obowiązku i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia,
- - drugie też z dnia [...]r., Nr [...], którym utrzymał w mocy postanowienie PINB z dnia [...]r., odmawiające uznania wniesionego zarzutu jako uzasadnionego.
W piśmie tym, nie ma wzmianki, że skarżąca składała zażalenie do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego na niezałatwienie jej wniosku z dnia 23.10.2008 r. w sprawie umorzenia postępowania egzekucyjnego.
W aktach administracyjnych w/w organu, Nr[...], również nie ma zażalenia o jakim mówi art. 37 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego /dalej: k.p.a./.
Jest tylko pismo sygnowane przez skarżącą i jej męża M.S. z dnia 18.09.2008 r. o treści: "w załączeniu pismo skierowane do PINB w sprawie wykonania Decyzji o znaku j/w z dnia [...] r.".
W piśmie skierowanego do PINB z dnia [...] r. zobowiązani poinformowali ten organ, że dokonali rozbiórki dobudowy do istniejącego budynku mieszkalnego.
Z podanych względów Sąd przyjął, że skarżąca i jej mąż nie wnosili zażalenia o jakim mowa w art. 37 § 1 k.p.a.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje
Skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu.
Z art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30.08.2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153, poz. 1270, ze zm./ zwanej dalej skrótem p.p.s.a. wynika, że skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich.
Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.
Na bezczynność organu, także egzekucyjnego przysługuje zażalenie określone w art. 37 k.p.a.
Przepis ten stanowi, że na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 lub ustalonym w myśl art. 36 k.p.a. stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia /§ 1/.
Organ wyższego stopnia, jeżeli uzna zażalenie za uzasadnione, wyznacza dodatkowy termin załatwienia sprawy oraz zarządza wyjaśnienie przyczyn i ustalenie winnych niezałatwienia sprawy w terminie, a w razie potrzeby także podjęcie środków zapobiegających naruszeniu terminów załatwienia spraw w przyszłości.
Zażalenie o jakim mowa w powołanym przepisie, nie jest wnoszone jako środek zaskarżenia postanowienia, lecz jest to środek służący stronie postępowania do kwestionowania przekroczenia ustawowego terminu załatwiania sprawy.
Ze względu na charakter rzeczonego zażalenia, nie można tego zażalenia utożsamiać z zażaleniami wnoszonymi na konkretne postanowienia, wydane przez organ I instancji.
Niewyczerpanie trybu przewidzianego w art. 37 k.p.a., czyni skargę na bezczynność niedopuszczalną, co pociąga za sobą odrzucenie skargi.
W związku z tym, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6, art. 58 § 3 i art. 16 § 2 P.p.s.a. – orzekł jak w sentencji postanowienia.
Na zakończenie należy podać, iż w aktach administracyjnych Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego o numerze: [...] znajduje się postanowienie w/w organu z dnia [...] r., o takim samym numerze – umarzające prowadzone postępowanie egzekucyjne, gdyż zobowiązani wykonali obowiązek określony w tytule wykonawczym, wystawiony na podstawie decyzji z dnia [...] r., Nr [...].
O wydanie tego postanowienia wspomina skarżąca w piśmie z dnia 16.02.2009 r.