Uzasadnienie
W dniu 28 lutego 2017 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie wpłynęła skarga E.G. reprezentowanej przez profesjonalnego pełnomocnika na bezczynność Dyrektora Zespołu Szkół Samorządowych w [...].
w sprawie udzielenia informacji publicznej. Skarga została złożona w siedzibie organu w dniu 13 lutego 2017 r.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o umorzenie postępowania z uwagi na brak zdolności sądowej, dopuszczenie dowodów z dokumentów wskazanych w odpowiedzi na skargę oraz w przypadku odrzucenia skargi – zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego wg norm przepisanych. Organ wyjaśnił, że w dniu 13 lutego 2017 r. po otrzymaniu skargi udzielił wnioskodawczyni bez zbędnej zwłoki w części żądanych informacji. Wniosek wpłynął na nieaktualny adres poczty elektronicznej w związku z czym dopiero z treści skargi organ powziął informację o złożeniu wniosku. Pozostałe informacje z uwagi na konieczność ich opracowania organ udostępnił w dniu wysłania do Sądu odpowiedzi na skargę.
W dniu 16 marca 2017 r. do Sądu wpłynęło pismo strony skarżącej, w którym oświadczyła, że wycofuje skargę w powyższej sprawie wobec udzielenia jej wnioskowanej informacji, co w jej ocenie jest równoznaczne z uwzględnieniem skargi w trybie art. 54 § 3 P.p.s.a. Dodatkowo, na podstawie art. 201 § 1 P.p.s.a. zwróciła się zasądzenie na jej rzecz kosztów postepowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego wg norm przepisanych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 60 P.p.s.a. skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Skutkuje to bezprzedmiotowością, a w dalszej perspektywie umorzeniem postępowania na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a. Bezprzedmiotowością, a następnie umorzeniem postępowania, ale "z innych przyczyn" na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a. skutkuje także uwzględnienie skargi przez organ ramach jego kompetencji autokontrolnych w trybie art. 54 § 3 P.p.s.a. W myśl tej regulacji organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. Uwzględniając skargę, organ stwierdza jednocześnie, czy działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce bez podstawy prawnej albo z rażącym naruszeniem prawa.
Z treści tej regulacji wynika, że stwierdzenie przez organ czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce bez podstawy prawnej lub z rażącym naruszeniem prawa jest warunkiem uznania, że doszło do uwzględnienia skargi przez organ w rybie art. 54 § 3 P.p.s.a.
Sąd stwierdza, że w przedmiotowej sprawie organ udzielił żądanej informacji, nie dokonując jakiejkolwiek oceny czy bezczynność, jakiej się dopuścił miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Nie można zatem uznać, mimo udzielenia żądanej informacji publicznej, że organ uwzględnił skargę w ramach autokontroli w trybie art. 54 § 3 P.p.s.a.
Wobec uznania, że w sprawie nie doszło do skutecznego uwzględnienia skargi w trybie autokontroli Sąd związany jest oświadczeniem o cofnięciu skargi. Nie znajdując przeciwwskazań wymienionych w art. 60 P.p.s.a., sąd uznał cofnięcie skargi za skuteczne. Procesowym skutkiem rezygnacji skarżącej z sądowej kontroli zaskarżonej bezczynności jest umorzenie postępowania. W przypadku zaś cofnięcia skargi nie ma możliwości zastosowania art. 201 § 1 P.p.s.a., który stanowi, że zwrot kosztów przysługuje skarżącemu od organu także w razie umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3.
Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w oparciu o art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.