Uzasadnienie
W dniu 28 sierpnia 2007 roku do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie wpłynęła skarga R. Ż. prowadzącego "Przedsiębiorstwo-Usługowe A.-F." na bezczynność Prezydenta Miasta w przedmiocie wydania zaświadczenia potwierdzającego wpis przedsiębiorcy do rejestru przedsiębiorców prowadzących stacje kontroli pojazdów.
W jej uzasadnieniu skarżący wskazał, iż stosownie do decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] maja 2007 roku, nr [...] Prezydent był zobligowany rozpatrzyć wszczętą przez niego sprawę, poprzez dokonanie wpisu do rejestru przedsiębiorców prowadzących stacje kontroli pojazdów z zakresem obejmującym badania o symbolach: B, T, E, c, d, e, f.
Wbrew temu obowiązkowi organ, mimo upływu 30 dniowego terminu, czynności tej nie dokonał. Pismem z dnia 5 czerwca 2007 roku, nr [...] poinformował jedynie, iż nie zgadza się z rozstrzygnięciem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w i nie wykona zawartych w nim dyspozycji. W skardze zamieszczono nadto stwierdzenie "jednocześnie składam na podstawie art. 37 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego skargę na niezałatwienie mojej sprawy w terminie określonym w art. 35 kodeksu postępowania administracyjnego."
Zarządzeniem z dnia 23 października 2007 roku Sąd zwrócił się do skarżącego o wyjaśnienie, czy w związku z bezczynnością Prezydenta Miasta skarżący, stosownie do treści art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz. U. 2000 r. Nr 98 poz. 1071, dalej k.p.a.), składał zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia, to jest do Samorządowego Kolegium Odwoławczego.
W odpowiedzi skarżący poinformował, iż "złożył skargę na bezczynność Prezydenta Miasta do Samorządowego Kolegium Odwoławczego."
Ponieważ w aktach sprawy brak było dokumentu, który potwierdzałby fakt złożenia przez skarżącego, w trybie art. 37 k.p.a., zażalenia na ww. organ, Sąd zarządzeniem z dnia 5 grudnia 2007 roku ponownie wezwał go o wykazanie tej okoliczności poprzez nadesłanie stosownego dokumentu. Do wezwania dołączono pouczenie, iż procesową konsekwencja jego niewykonania w terminie 7 dni licząc od dnia doręczenia, będzie przyjęcie, iż skarżący nie składał zażalenia na bezczynność Prezydenta Miasta w trybie art. 37 k.p.a. Wezwania doręczono skarżącemu w dniu 7 grudnia 2007 roku - zwrotne potwierdzenie odbioru, k. 16 akt sądowych. Mimo upływu zakreślonego terminu skarżący nie odpowiedział na wezwanie Sądu.
Jednocześnie Sąd zwrócił się do Prezydenta Miasta z zapytaniem, czy przed wniesieniem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie R. Ż. wyczerpał tryb, o jakim mowa w art. 37 § 1 k.p.a., to jest czy wniósł do Samorządowego Kolegium Odwoławczego zażalenie na bezczynność. Z pisma nadesłanego przez ww. organ w odpowiedzi na wezwanie wynika, iż skarżący przed wniesieniem skargi zażalenia takiego nie składał. Końcowo organ stwierdził również, że poza skargą z dnia 17 lipca 2007 roku, skarżący wniósł do Samorządowego Kolegium Odwoławczego kolejną skargę na jego bezczynność. Uczynił to w dniu 26 października 2007 roku. Odpisu tej skargi nie przesłano jednak do tut. Sądu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 52 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2002 r. Nr 153 poz. 1270 ze zm.), dalej jako P.p.s.a., skuteczność wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego uzależniona jest od wcześniejszego wyczerpania środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie.
W sprawach ze skargi na bezczynność organu administracji oznacza to wymóg wyczerpania postępowania zażaleniowego uregulowanego w art. 37 § 1 i § 2 k.p.a. W sytuacji gdy ów wymóg nie został spełniony, skarga jako niedopuszczalna ulega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a.
W celu ustalenia czy skarżący wzmiankowany tryb wyczerpał Sąd wezwał go o wyjaśnienie przedmiotowej kwestii. Ponieważ skarżący na wezwanie nie odpowiedział Sąd zastosował się do zawartego w nim rygoru i przyjął, że skarżący przed wniesieniem skargi nie składał zażalenia na bezczynność Prezydenta Miasta w trybie art. 37 k.p.a. Ustalenie to potwierdza pismo organu z dnia 11 grudnia 2007 roku. Przy czym Sąd podkreśla, iż wzmianka, o tym że skarżący pismem z dnia 26 października 2007 roku wniósł do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w kolejną skargę na bezczynność Prezydenta Miasta nie ma w sprawie znaczenia, a to z tego względu, iż nawet przy przyjęciu, że w istocie była to nie skarga, a zażalenie w trybie art. 37 k.p.a., to jego złożenie do organu nastąpiło po wniesieniu skargi do tut. Sądu. Dla skuteczności skargi na bezczynność organu administracji publicznej skierowanej do wojewódzkiego sądu administracyjnego, tryb ten winien być wyczerpany przed jej wniesieniem - Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 28 października 2004 r., sygn. akt II SAB/Bk 16/2004, publ.
ONSAiWSA 2005/6 poz. 114. Tymczasem pismo skarżącego zarzucające Prezydentowi Miasta bezczynność zostało wniesione w dniu 26 października 2007 roku i co istotne, w dzień po otrzymaniu przez niego pierwszego wezwania do wykazania wyczerpania trybu z art. 37 k.p.a. - zwrotne potwierdzenie odbioru, k. 10 akt sądowych. Okoliczności te we wzajemnej korelacji potwierdzają, iż skarżący przed wniesieniem skargi do Sądu nie wniósł zażalenia, o jakim mowa w art. 37 k.p.a.
Mając na uwadze całość powyższego Sąd w oparciu o art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.