Uzasadnienie
We wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skardze W. K. podniósł zarzut bezczynności Burmistrza Miasta J. w sprawie wykonania postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] listopada 2004 r. Nr [...] (postanowieniem tym Kolegium uchyliło postanowienie Burmistrza Miasta J. z dnia [...] października 2004 r. Nr [...] dotyczące zaopiniowania wstępnego projektu podziału oznaczonych w nim nieruchomości, przekazując sprawę do ponownego rozpatrzenia).
Ponieważ w rozpoznawanej sprawie Burmistrz Miasta J. wydał w dniu [...] lipca 2005 r. stosowne postanowienie, w udzielonej odpowiedzi na skargę z dnia 6 lipca 2005 r. wniósł ojej odrzucenie z uwagi na jej bezprzedmiotowość.
Mając powyższe na uwadze Sąd zważył, co następuje
Na podstawie art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - określanej dalej w skrócie jako P.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej sprawowana przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach określonych w § 2 pkt 1-4 tego artykułu. Ich właściwość dotyczy zatem niepodejmowania przez organy administracji nakazanych prawem aktów lub czynności w sprawach skarg na:
- - decyzje administracyjne,
- - postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty,
- - postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie,
- - inne niż wyżej określone akty lub czynności z zakresu administracji publiczne dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Bezczynność organu powstaje po upływie terminu wydania aktu indywidualnego lub czynności, a istotą żądania dochodzonego w skardze jest zobowiązanie organu do załatwienia sprawy w wyznaczonym terminie.
Jednocześnie stosownie do treści art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy stało się ono bezprzedmiotowe z innych przyczyn niż wskazane w § 1 pkt 1 i 2 tego artykułu, tj. cofnięcie skargi lub śmierć strony w sytuacji gdy przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego. Do przyczyn tych w przypadku bezczynności należy zaliczyć załatwienie sprawy przez organ po wniesieniu skargi, co w niniejszej sprawie zostało uczynione postanowieniem Burmistrza Miasta J. z dnia [...] lipca 2005 r. Nr [...]. Skoro zatem zachodzi przesłanka wymieniona w tym przepisie, postępowanie sądowoadministracyjne w niniejszej sprawie stało się bezprzedmiotowe i podlega umorzeniu. W tej sytuacji orzeczono jak w sentencji postanowienia.