Uzasadnienie
W dniu [...] maja 2011r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie wpłynęła skarga Z.C. na bezczynność Wójta Gminy [...] w przedmiocie niewydania decyzji dotyczącej budowy zbiornika kanalizacyjnego na terenie nieruchomości, będącej własnością H. i T. J. W odpowiedzi na skargę Wójt Gminy [...] wyjaśnił, że pismem z dnia [...] listopada 2010r. skarżący zwrócił się o wydanie decyzji nakazującej likwidację m.in. gnojowiska, składowiska płyt eternitowych, kilku drewnianych bud z królikami, złomowiska, wysypiska różnych śmieci przez swoich sąsiadów H. i T.J. Kontrola przeprowadzona w następstwie wniesienia tegoż pisma przeprowadzona w dniu [...] listopada 2010r. pod kątem przestrzegania zasad ochrony środowiska nie potwierdziła tych zarzutów. Z przeprowadzonej kontroli sporządzona została notatka służbowa, na podstawie której Wójt Gminy [...] udzielił skarżącemu odpowiedzi w piśmie z dnia [...] listopada 2010r., znak [...]. Wskazał, że skarga na bezczynność jest ona całkowicie bezzasadna.
Pismem z dnia [...] czerwca 2011r. skarżący został wezwany do wyjaśnienia czy składał zażalenie na do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. na niezałatwienie przez Wójta Gminy [...] sprawy terminie w trybie art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2000 r. Nr 98 poz. 1071 ze zm.) zwanej dalej k.p.a. Równocześnie został wezwany do nadesłania tegoż zażalenia wraz z prezentatą SKO w P. lub też wraz z dowodem jego nadania listem poleconym. Wezwanie powyższe wykonać miał terminie 7 dni od dnia jego doręczenia pod rygorem uznania, że nie składał zażalenia w trybie artykułu wskazanego powyżej.
Odpowiadając na zapytanie Sądu, pismem z dnia [...] czerwca 2011 roku skarżący wyjaśnił, iż zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie składał osobiście (ustnie) w Samorządowym Kolegium Odwoławczym w P. w lutym oraz w kwietniu, ale nie zostało ono przyjęte do pisemnego protokołu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 52 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2002 r. Nr 153 poz. 1270 ze zm.), dalej jako P.p.s.a., skuteczność wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego uzależniona jest od wcześniejszego wyczerpania środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie.
W sprawach ze skargi na bezczynność organu administracji oznacza to wymóg wyczerpania postępowania zażaleniowego uregulowanego w art. 37 § 1 i § 2 k.p.a. W sytuacji, gdy ów wymóg nie został spełniony, skarga jako niedopuszczalna ulega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a.. Jak wynika z materiału zgromadzonego w przedmiotowej sprawie, skarżący nie składał zażalenia na niezałatwienie w sprawy w terminie. Wskazanego wyżej trybu nie wyczerpuje bowiem złożenie ustnej skargi, jeżeli fakt ten nie został w żaden sposób udokumentowany. Tym samym skarżący nie dopełnił rygoru warunkującego dopuszczalność jego skargi.
W oparciu o wyżej wskazane okoliczności oraz art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. Sąd skargę odrzucił.