Uzasadnienie
Przedmiotem skargi skarżący uczynili bezczynność Rady Miasta [...] polegającą na nieudzielaniu odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Wezwaniem tym (pismo z dnia 7 kwietnia 2010 r., wniesione do Urzędu Miasta [...] 14 kwietnia 2010 r.) zażądano od Rady usunięcia naruszenia prawa, jakiego Rada – w ocenie skarżących – dopuściła się wydając uchwałę nr [...] z dnia [...] grudnia 2009 r., w zakresie dotyczącym przeznaczenia części działek nr 1417, 1418/2, 1419/2, 1420/2 i 1421/2, obręb nr [...] pod drogę publiczną o symbolu 4KDL i 3KDL w R. Stwierdzono, że uchwała narusza "art. 64 pkt 1-3 Konstytucji", gdyż ingeruje w istotę prawa własności oraz jest sprzeczna z ustawą – Prawo budowlane. Rada nie uwzględniła wymogów bezpieczeństwa i ochrony mienia właścicieli działek. Uzasadnienie uchwały nie zawiera prognozy obciążenia ruchem kołowo-pieszym. Skarżący wyrazili wolę spowodowania zmiany uchwały poprzez wyłączenie ich działek z planowanej drogi.
Skarga podlega odrzuceniu z powodu jej niedopuszczalności.
Podstawą złożonego do Rady wezwania do usunięcia naruszenia prawa był art. 101 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz.U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.). Złożenie takiego wezwania jest warunkiem wniesienia skargi na uchwałę, jakiej wezwanie (skuteczne lub bezskuteczne) dotyczyło, stosownie do art. 53 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.). Nieudzielenie odpowiedzi na wezwanie nie może stanowić samoistnego przedmiotu skargi sądowej. Nie jest niewydaniem "innego (niewymienionego w art. 3 § 2 pkt 1-3 p.p.s.a.) aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczącego uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa" (art. 3 § 2 pkt 8 w zw. z pkt 4 p.p.s.a.).
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę jeżeli jej wniesienie jest niedopuszczalne.
Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i art. 58 § 3 postanowił jak w sentencji.