Uzasadnienie
Przedmiotem skargi B. K. jest bezczynność Wójta Gminy [...] "w sprawie dopuszczenia na prawach strony do postępowania polegającego na ustaleniu inwestycji celu publicznego o nazwą: "Budowa kanalizacji sanitarnej w miejscowości U. i R.".
Na uzasadnienie skarżąca podała, że Gmina Wiejska [...] jest wnioskodawcą postępowania w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach realizacji przedsięwzięcia dotyczącego budowy kanalizacji, gdzie do zakresu prac włączona została m.in. działka nr 418 stanowiąca własność skarżącej oraz działka nr 419 – droga. Oznacza to, że teren działki skarżącej jest w dalszym ciągu narażony na zalewanie przez wody opadowe. W tej sytuacji zasadne jest żądanie dopuszczenia do postępowania na prawach strony. Jednocześnie skarżąca podniosła, że mimo złożenia zażalenia na bezczynność, Samorządowe Kolegium Odwoławcze uznało, że jest ono nieuzasadnione.
W odpowiedzi na skargę Wójt przyznał, że Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska (dalej: RDOŚ), prowadzi postępowania w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach realizacji przedsięwzięcia dotyczącego budowy kanalizacji, gdzie zadanie jest podzielona na dwa etapy: I – budowa ciągów głównych kanalizacji z pompowniami ścieków i etap II – budowa sieci rozdzielczej. Na wykonanie etapu I wykonana została dokumentacja i w tym zakresie RDOŚ prowadzi postępowanie. Z dokumentacji tej wynika, ze działka nr 418 i 419 nie jest objęta inwestycją co oznacza, że skarżąca nie ma przymiotu strony w tym postępowaniu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
skarga podlega odrzuceniu:
Merytoryczne rozpatrzenie zasadności skargi musi zostać poprzedzone zbadaniem dopuszczalności jej wniesienia. Niedopuszczalność zachodzi m. in. wówczas, gdy skarga, ze względu na swój przedmiot, nie podlega sądowej kontroli.
Stosownie do art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270), określanej następnie jako P.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Katalog spraw, w jakich sądy te orzekają, sprawując kontrolę nad wskazaną działalnością określa § 2 powołanego przepisu stanowiąc, że zaskarżeniu podlegają m.in.:
- 1) decyzje administracyjne;
- 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
- 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
- 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach.
Kognicją sądu administracyjnego objęta jest również bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a (art. 3 § 2 pkt 8 P.p.s.a.).
Przedmiotem skargi na bezczynność (art. 3 § 2 pkt 8 P.p.s.a.) jest zaniechanie wydania decyzji (postanowienia) bądź też podjęcia czynności, co do których istnieje po stronie organu obowiązek ich wydania (podjęcia). Innymi słowy, kontrola sądowa obejmuje przypadki, gdy w myśl obowiązujących przepisów po stronie organu istnieje obowiązek podjęcia działania w prawem określonej formie i w przewidzianym terminie, a organ tego nie realizuje.
Skarżąca zarzuca bezczynność polegającą na braku dopuszczenia przez Wójta Gminy [...] do udziału w prowadzonym postępowaniu administracyjnym. Podstawową więc kwestią jest rozważenie, czy w przedmiocie takiego dopuszczenia organ administracji publicznej obowiązany jest do podjęcia aktu wskazanego w art. 3 § 2 pkt 1-4a P.p.s.a. Skarga na bezczynność organu wykraczająca poza wskazany zakres przedmiotowy jest bowiem niedopuszczalna w myśl art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 3 § 2 pkt 8 P.p.s.a.
W świetle ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. Nr 199, poz. 1227 z późn. zm.), będącej materialnoprawną podstawą prowadzonego postępowania w sprawie środowiskowych uwarunkowań przedsięwzięcia, jak też ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), zwanej dalej k.p.a., brak jest przepisu pozwalającego na podjęcie rozstrzygnięcia w przedmiocie dopuszczenia do udziału w postępowaniu administracyjnym. W szczególności podstawy takiej nie stanowi art. 28 k.p.a. zawierający definicję strony (stroną jest każdy, czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy postępowanie albo kto żąda czynności organu ze względu na swój interes prawny lub obowiązek). Jedynie przepis art. 31 § 2 k.p.a. przewiduje wydanie przez organ postanowienia w przedmiocie dopuszczenia do udziału w postępowaniu, jednakże regulacja to dotyczy wyłącznie organizacji społecznych.
Z uwagi zatem na brak podstaw do podjęcia odrębnego aktu o uznaniu bądź odmowie uznania danego podmiotu za stronę postępowania administracyjnego, skargę na bezczynność organu w tym przedmiocie należy uznać za niedopuszczalną jako nieprzewidzianą w art. 3 § 2 pkt 8 P.p.s.a.
Na marginesie zaznaczyć też należy, że B. K. skarży bezczynność Wójta Gminy [...], wskazując jednocześnie na postępowanie w sprawie ustalenia środowiskowych uwarunkowań realizacji przedsięwzięcia w postaci budowy kanalizacji sanitarnej w miejscowości U. i R. Tymczasem postępowanie to, jak wskazują akta sprawy, prowadzi Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska, a nie Wójt Gminy [...]. Okoliczność ta /inny organ/ nie ma jednak znaczenia dla treści orzeczenia, gdyż niezależnie od tego, w jakim postępowaniu skarżąca domaga się udziału, kwestia dopuszczenia do udziału w takim postępowaniu nie podlega odrębnemu rozstrzygnięciu w formie aktu przewidzianego w art. 3 § 2 pkt 1-4a P.p.s.a.
Z tych przyczyn skarga B. K. podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 w zw. z art. 3 § 2 pkt 8 P.p.s.a.
Orzeczenie o zwrocie skarżącej uiszczonego w sprawie wpisu znajduje oparcie w art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 P.p.s.a.