Uzasadnienie
IISAB/Rz 3/10
Uzasadnienie
Pismem z dnia 10 czerwca 2009r. K. S. G. Sp z o o z siedziba w T. wniosła skargę na bezczynność Prezydenta Miasta R. w przedmiocie wydania decyzji na zajęcie pasa drogowego.
W odpowiedzi na skargę z dnia 17 lutego 2010r. organ wniósł o jej oddalenie. W motywach Prezydent Miasta R. podał, że decyzją z dnia 14 grudnia 2009r. stwierdził wygaśnięcie zezwolenia na zajęcie pasa drogowego dla P. i M. M. i wydał takie zezwolenie dla K.S.G. Sp z o. o z siedzibą w T. Decyzja ta jest ostateczna.
Wnioskiem z dnia 4 marca 2010r. pełnomocnik skarżącego wniósł o umorzenie postępowania w trybie art. 161 § 1 pkt 3 i art. 54 § 3 P.p.s.a. oraz o zasądzenie kosztów postępowania w tym kosztów zastępstwa procesowego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje;
Zgodnie z art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej skrótem P.p.s.a., organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Jednocześnie w myśl art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a. Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe.
W rozpoznawanej sprawie Prezydent Miasta R. w dniu 14 grudnia 2009r. wydał decyzję w przedmiocie zajęcia pasa drogowego i tym samym postępowanie sądowoadministracyjne zainicjowane skargą stało się bezprzedmiotowe..
Z uwagi na umorzenie postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3 P.p.s.a. wystąpiła podstawa do orzeczenia o zwrocie kosztów postępowania, na które składa się uiszczony wpis od skargi w kwocie 100 zł oraz kwota 240 zł wynikająca z § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. z 2002 r., Nr 163, poz. 1349 ze zm.).
W związku z powyższym na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 oraz art. 201 § 1 i art. 205 § 2 P.p.s.a orzeczono jak w sentencji postanowienia.