Uzasadnienie
Uzasadnienie
We wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skardze skarżący A. K. i M. K. zarzucili bezczynność Wojewódzkiemu Inspektorowi Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego wobec ich wniosku z dnia 11 czerwca 2007 r. o stwierdzenie nieważności zawiadomienia Starosty o wpisie w ewidencji gruntów i budynków miasta B. W związku z tak sformułowaną skargą Sąd wezwał skarżących o wyjaśnienie, czy w sprawie tej został wyczerpany tryb wniesienia skargi na bezczynność, tj. czy przed wniesieniem skargi skarżący składali zażalenie na bezczynność Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego do organu wyższego stopnia.
W odpowiedzi skarżący w piśmie nadanym w Urzędzie Pocztowym W. 66 w dniu 19 grudnia 2007 r. wyjaśnili, iż nie składali skargi do organu nadrzędnego, lecz skierowali ją bezpośrednio do Sądu - z uwagi na okoliczność, że Główny Geodeta Kraju wyraził swe stanowisko w sprawie stwierdzenia nieważności wspomnianego zawiadomienia o wpisie utrzymując w mocy decyzję WINGiK o odmowie wszczęcia takiego postępowania z wniosku A. Z. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Stosownie do art. 52 § 1 P.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 P.p.s.a.).
Warunkiem wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na bezczynność organu administracji publicznej jest uprzednie złożenie zażalenia w trybie art. 37 § 1 k.p.a. Przepis ten stanowi, że na niezałatwienie sprawy w terminie stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia. Niezłożenie takiego zażalenia, jak to ma miejsce w niniejszej sprawie, stanowi brak formalny skargi skutkujący jej odrzuceniem – patrz: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 października 1997 r., sygn. akt IV SAB 31/97, OSP 1998/10 poz. 185, podobnie postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 marca 1997 r., sygn. akt III SAB 47/96, Gazeta Prawna 2005/101.
W niniejszej sprawie zarzut bezczynności został skierowany przeciwko Wojewódzkiemu Inspektorowi Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego, co oznacza, że zgodnie z art. 37 § 1 k.p.a. skarżący przed złożeniem skargi powinni wnieść zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia, którym w tym przypadku jest Główny Geodeta Kraju.
Skoro skarżący, co wynika z ich wyjaśnień nie złożyli takiego zażalenia ich skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 52 § 1 P.p.s.a. jako niedopuszczalna.