Uzasadnienie
Uzasadnienie
W dniu 16 marca 2015 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie wpłynęła skarga Z.K. na bezczynność Prokuratora Rejonowego w [...], w sprawie udostępnienia informacji publicznej.
W skardze zarzuciła organowi niezgodną z przepisami ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (tekst jedn. Dz. U. z 2014 r. poz. 782; dalej: "u.d.i.p.") formę odmowy żądanej przez nią informacji i wniosła o zobowiązanie organu do udostępnienia wnioskowanej informacji.
W dniu 24 stycznia 2014 r. zwróciła się bowiem do Prokuratora Rejonowego w [...] o podanie informacji o sposobie oznaczenia okładek akt, wyniku audytu przeprowadzonego przez Prokuratora Wojskowego oraz przepisu, na podstawie którego istnieje obowiązek przeprowadzenia takiego audytu. Pismem z dnia 17 grudnia 2014 r. Prokurator Rejonowy w [...] poinformował wnioskodawczynię, że żądana informacja nie jest informacja publiczną, gdyż pytanie odnośnie oznaczenia akt prokuratorskich dotyczy interpretacji przepisów, zaś w zakresie informacji o nadzór i audyt prokuratury wojskowej wniosek taki należy skierować do właściwego prokuratora wojskowego. W ocenie skarżącej żądana informacja ma wbrew twierdzeniom organu walor informacji publicznej, a zatem winna zostać bez zbędnej zwłoki udostępniona.
W odpowiedzi na skargę Prokurator wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczas wyrażone stanowisko. Podniósł, że nie pozostawał w zwłoce w udzieleniu informacji, gdyż niezwłocznie po zanotowanym wpływie jej wniosku do prokuratury udzielił odpowiedzi skarżącej, a zatem stan bezczynności nie istnieje.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga została oddalona albowiem okazała się niezasadna.
Na wstępie wyjaśnić należy, że istota sądowej kontroli administracji publicznej sprowadza się do ustalenia czy w określonym przypadku, jej organy dopuściły się kwalifikowanych naruszeń prawa. Sąd administracyjny sprawuje swą kontrolę pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej – art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.). Zakres tej kontroli wyznacza przepis art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; zwana dalej p.p.s.a.). Należy dodać, że Sąd rozstrzyga w granicach sprawy nie będąc przy tym związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
W niniejszej sprawie strona skarżąca zarzuca Prokuratorowi Rejonowemu w [...] bezczynność w rozpoznaniu jej wniosku o udostępnienie informacji publicznej. Sąd na podstawie przesłanych akt administracyjnych ustalił, że Z.K. domagała się od w/w Prokuratora podania: 1) czy oznaczenie okładek akt postępowań karnych w Prokuraturze Rejonowej w [...] w sposób określony w § 44 zarządzenia z 15 grudnia 2010 r. Prokuratora Generalnego zamiast według § 44 zarządzenia z 31 marca 2010 r. Prokuratora Generalnego, dokonywane jest z racji funkcjonowania w tejże prokuraturze prokuratury wojskowej, 2) czy audyt prokuratora wojskowego wobec postępowań Prokuratury polega jedynie na wydawaniu orzeczeń z sygnaturą według § 44 zarządzenia z 15 grudnia 2010 r. w postępowaniach, w których akta oznaczane są sygnaturami według § 44 zarządzenia z 31 marca 2010 r. a ich okładki dla celów akt nadzoru według § 44 zarządzenia z 15 grudnia 2010 r., 3) przepisu, który określa konieczność funkcjonowania takiego audytu wraz z jego procedurą.
Badanie skarg w sprawach na bezczynność w przedmiocie udzielenia informacji publicznej przebiega dwuetapowo. Sąd pierwszej instancji zobligowany jest przede wszystkim ustalić czy objęta wnioskiem skarżącego informacja stanowi informację publiczną a następnie czy organ rzeczywiście nie podejmuje działań nakazanych mu przez prawo.
Dokładna analiza zgłoszonych przez skarżącą żądań nie pozwala wątpić, iż informacje których domagała się od Prokuratora w pkt 1 (tj. czy oznaczenie okładek akt postępowań karnych w Prokuraturze Rejonowej w [...] w sposób określony w § 44 zarządzenia z 15 grudnia 2010 r. Prokuratora Generalnego zamiast według § 44 zarządzenia z 31 marca 2010 r. Prokuratora Generalnego, dokonywane jest z racji funkcjonowania w tejże prokuraturze prokuratury wojskowej), nie są informacjami publicznymi.
Pojęcie informacji publicznej zostało zdefiniowane przez ustawodawcę w treści art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.; zwana dalej u.d.i.p.). Tą informacją w myśl powyższej regulacji jest każda informacja o sprawach publicznych. Powyższe nie oznacza, jednak że wszystko co znajduje się w obszarze wiedzy organów podlega udostępnianiu w trybie przepisów u.d.i.p. W sposób wyraźny poza ten zakres zostały wyłączone informacje niejawne jak również informacje dotyczące spraw prywatnych osoby fizycznej oraz tajemnicy przedsiębiorstwa. W orzecznictwie sądów administracyjnych utrwalił się również pogląd, który skład orzekający WSA w całości podziela, według którego informacja o tym w jaki sposób i dlaczego organ władzy publicznej interpretuje określone przepisy obowiązującego go prawa nie stanowią informacji publicznej w rozumieniu art. 1 ust. 1 u.d.i.p.
NSA w wyroku z dnia 22 listopada 2012 r. o sygn. akt I OSK 1963/12, uznał, iż domaganie się informacji o obowiązującym prawie nie nosi znamion informacji publicznej, toteż w takim wypadku nie znajduje zastosowania u.d.i.p., a odpowiedzi udziela się pismem zawiadamiającym o tym fakcie (pod. Sądu). Natomiast w wyroku z dnia 19 stycznia 2011 r., o sygn. akt I OSK 8/11, NSA stwierdził zasadnie, że udostępnienie informacji publicznej nie może służyć dokonywaniu przez organ wykładni prawa, a ponadto ustawa z 2001 r. o dostępie do informacji publicznej nie jest i nie może być środkiem do wykorzystywania jej w celu występowania z wnioskiem o udzielenie każdej informacji.
Sąd administracyjny nie mógł podzielić zarzutów skargi, bowiem informacja określona przez Z.K. w pkt 1 jej pisma o dacie wpływu do Prokuratury: 15 grudnia 2014 r., jest w istocie żądaniem przedstawienia przez Organ przyczyn dla których w taki a nie inny sposób interpretuje i stosuje obowiązujące go przepisy prawa w tym wypadku przepisy zarządzeń Prokuratora Generalnego w zakresie oznaczania okładek akt i orzeczeń. Pozostałe informacje, jako że dotyczyły innego podmiotu niż Prokuratura Rejonowa w [...], bo dotyczyły kwestii nadzoru i audytu prokuratury wojskowej, nawet gdyby uznać że miały one walor informacji publicznej, to z całą pewnością nie były w posiadaniu Prokuratora Prokuratury Rejonowej w [...]. Należy podkreślić, iż właściwą w tym względzie odpowiedź, strona skarżąca otrzymała w treści pisma podpisanego przez Prokuratora Prokuratury Rejonowej w [...] z dnia 17 grudnia 2014 r. nr [...].
Reasumując, podzielić należało stanowisko Organu wyrażone w odpowiedzi na skargę, co do tego że wnioskowane przez skarżącą informacje nie były informacjami publicznym bądź nie pozostawały w dyspozycji Prokuratora. O jakiejkolwiek bezczynności Organu nie może być mowy, tym bardziej że skarżąca uzyskała właściwą w tych okolicznościach odpowiedź (tj. w formie pisma informującego o braku możliwości uwzględnienia żądania) niezwłocznie po doręczeniu Prokuraturze jej pisma. WSA wyjaśnia, że w tych warunkach a więc z powodu żądania nie obejmującego informacji i skierowanego do organu niewłaściwego, nie było możliwości wydania decyzji administracyjnej czy innego aktu administracyjnego w szczególności na podstawie art. 16 ust. 1 u.d.i.p. W myśl tej regulacji, decyzję administracyjną wydaje się jedynie wówczas gdy organ odmawia dostępu do informacji lub umarza postępowanie. Żaden z warunków aktualizacji tej normy w rozpoznawanej przez Sąd sprawie nie wystąpił.
Z przedstawionych względów orzeczono jak w sentencji wyroku w oparciu o art. 151 p.p.s.a. O kosztach postępowania nie orzekano z uwagi na treść art. 200 p.p.s.a.