Uzasadnienie
W dniu 23 lutego 2024 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie wpłynęła skarga WW (dalej: "Skarżący") na bezczynność Komendanta Powiatowego Państwowej Straży Pożarnej w [...] (dalej: "Komendant", lub "Organ") w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o przyznanie świadczenia ratowniczego.
Z uzasadnienia skargi oraz nadesłanych akt sprawy wynika, że 25 listopada 2022 r. Skarżący złożył w Urzędzie Miasta [...] wniosek o przyznanie świadczenia ratowniczego. Wniosek przekazano Komendantowi za pismem z 29 listopada 2022 r. Skarżący podniósł, że do dnia wniesienia skargi – 22 stycznia 2024 r. nie otrzymał żadnego rozstrzygnięcia w sprawie, a zatem pozostaje w nieusprawiedliwionej bezczynności.
Skarżący wniósł o stwierdzenie, że Organ dopuścił się rażącej bezczynności w opisywanej sprawie.
W odpowiedzi na skargę Komendant wniósł o jej oddalenie podnosząc, że ostateczną decyzją z [...] października 2022 r. nr [...] wydaną na podstawie wniosku Skarżącego z 10 października 2022 r., odmówił przyznania Skarżącemu świadczenia ratowniczego. Wniosek z 29 listopada 2022 r. został zaś załatwiony postanowieniem o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie z [...] stycznia 2024 r. nr [...].
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania sprawy Sąd w pierwszej kolejności obowiązany jest ocenić dopuszczalność skargi. Zgodnie bowiem z art. 58 § 1 pkt 1 i 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2023 r. poz. 1634 z późn. zm.) – dalej: "Ppsa", jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego albo skarga jest niedopuszczalna z innych przyczyn, wówczas podlega ona odrzuceniu. Jej rozpoznanie rodziłoby bowiem nieważność postępowania (art. 183 § 2 pkt 1 Ppsa). Co nie mniej istotne, sąd rozpoznając sprawę nie jest związany jedynie zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 Ppsa). Jest natomiast związany wskazanym przez stronę skarżącą przedmiotem zaskarżenia.
Wymaga wskazania, że uchwałą z 22 czerwca 2020 r. II OSP 5/19 (dostępną na stronie: orzeczenia.nsa.gov.pl) Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że wniesienie skargi na bezczynność po zakończeniu przez organ administracji publicznej prowadzonego postępowania poprzez wydanie decyzji ostatecznej stanowi przeszkodę w merytorycznym rozpoznaniu takiej skargi przez sąd administracyjny w zakresie rozstrzygnięcia podjętego na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Naczelny Sąd Administracyjny podniósł, że treść art. 149 § 1 pkt 3) Ppsa nie uprawnia do wniosku, że dopuszczalne jest merytoryczne orzekanie przez sąd w sprawie ze skargi na bezczynność, złożonej w dacie, gdy kwestionowane postępowanie zostało zakończone, zaś z samego "deklaratoryjnego" charakteru wydanego na tej podstawie orzeczenia nie można wyprowadzać żadnych innych wniosków, niż wynikające z analizy treści przepisu, na podstawie którego orzeczenie zastało wydane.
Stwierdzenie, na podstawie art. 149 § 1 pkt 3) Ppsa, że organ dopuścił się bezczynności następuje w wyniku uwzględnienia skargi na bezczynność, której przedmiot określony jest zdefiniowanym w art. 37 § 1 pkt 1) ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz.U. z 2024 r. poz. 572) - dalej: "Kpa", stanem bezczynności, istniejącym w dacie wniesienia skargi i zakwestionowanym ponagleniem. Z tego powodu należy przyjąć, że ocena zasadności skargi na bezczynność może być dokonana jedynie na dzień wniesienia skargi.
Sąd w pełni podziela stanowisko wyrażone w przytoczonej wyżej uchwale. Konsekwencją powyższego jest powstanie po stronie Sądu obowiązku odrzucenia skargi. Została bowiem wniesiona po wydaniu przez Komendanta Powiatowego Państwowej Straży Pożarnej [...] decyzji z [...] października 2022 r. nr [...] o odmowie przyznania wnioskowanego świadczenia ratowniczego oraz po wydaniu postanowienia z [...] stycznia 2024 r. nr [...] o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie. Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru znajdującego się w nadesłanych aktach administracyjnych wynika, że postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania zostało doręczone Skarżącemu 5 stycznia 2024 r. Skarga została zaś nadana w placówce operatora pocztowego 22 stycznia 2024 r. Oznacza to, że przed wniesieniem skargi Organ wydał decyzję administracyjną rozstrzygającą sprawę administracyjną, w ramach której Skarżący upatruje bezczynność Organu.
Następnie, rozpatrując kolejny wniosek Skarżącego, wydał postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie. Sąd, będąc zatem związany określonym przez Skarżącego przedmiotem zaskarżenia, nie mógł nadać niniejszej sprawie dalszego biegu i zobligowany był do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 Ppsa.