Uzasadnienie
SAB/ Rz 31/04
Uzasadnienie
Polska Korporacja Handlu [...] S.A. z siedzibą w W. w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie zarzuciła bezczynność Wojewody w przedmiocie uchylania się od wydania decyzji merytorycznej w sprawie pozwolenia na budowę obiektu budowlanego pod nazwąa "zespół handlowo – usługowy wraz z infrastrukturą techniczną i parkingiem "
W wyniku złożonego zażalenia do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego w trybie art. 37 § 1 k.p.a. w/w organ postanowieniem z dnia [...] maja 2004 r [...] wyznaczył Wojewodzie termin 30 dniowy licząc od dnia otrzymania w/w postanowienia do załatwienia sprawy. Mimo upływu wyznaczonego terminu zarówno Wojewoda jak i Prezydent Miasta P. nie rozpoznali wniosku skarżącego z dnia 15 lutego 2002 r o wydanie decyzji w przedmiocie pozwolenia na realizację w/w inwestycji.
Tryb z art. 37 k.p.a. przez skarżącą został wyczerpany przez złożenie zażalenia do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego lecz sprawa do dnia wniesienia skargi tj. 12 lipca 2004 r. nie została załatwiona.
Na rozprawie w dniu 14 grudnia 2004 roku pełnomocnik skarżącej podniósł, że pismo na które powołuje się Wojewoda nie zastępuje wydania decyzji merytorycznej w sprawie pozwolenia na budowę.
W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej odrzucenie jednocześnie wyjaśnił, że postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. z dnia [...] maja 2004 roku [...] Wojewoda otrzymał w dniu 14 czerwca 2004 roku i pismem z dnia 9 lipca 2004 roku udzielił odpowiedzi zainteresowanym stronom tym samym wywiązał się z nałożonego obowiązku.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje;
Kontrola sądu administracyjnego sprowadza się do badania zaskarżonego aktu pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej./ art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r Prawo o ustroju sądów administracyjnych / Dz.U z 2002 r Nr 153 poz. 1269/, przy czym Sąd ten z mocy art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi / Dz.U Nr 153 poz. 1270/ nie jest związany zarzutami ani wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, przy czym Sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach w granicach sprawy, której dotyczy skarga jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia / art. 135 ustawy/.
Skarga zarzuca bezczynność Wojewody w przedmiocie uchylania się od wydania decyzji merytorycznej w sprawie pozwolenia na budowę
Art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi / Dz.U Nr 153 poz. 1270/ stanowi, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na;
1/ decyzje administracyjne, 2/ postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty, 3/ postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym na które służy zażalenie, 4/ inne niż wymienione w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, 5/ akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej, 6/ akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5 podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej, 7/ akty nadzoru nad działalnością organów samorządu terytorialnego, 8/ bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4.
Przez bezczynność organu należy rozumieć brak działania ze strony organu administracji lub odmowę podjęcia czynności i wykazanie przez osobę zainteresowaną, że organ pozostaje w zwłoce.
Warunkiem dopuszczalności skargi na bezczynność organu administracji jest przede wszystkim występowanie podstawy prawnej do określonego zachowania się organu wobec przedstawionego żądania strony.
Sąd uwzględniając skargę zobowiązuje organ do wydania aktu lub dokonania czynności bądź przyznania, stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku, wynikających z przepisów prawa, ale może to czynić tylko wówczas, gdy organ pozostający w bezczynności jest właściwy w sprawie. / wide; wyrok NSA z dnia 4 sierpnia 1999 r sygn. akt IV SAB 80/98 publ. Lex.nr 48711/
Z treści skargi oraz z odpowiedzi na skargę i załączonych do niej dokumentów wynika, że skarżący domaga się wydania decyzji w przedmiocie udzielenia pozwolenia na budowę.
W rozpoznawanej sprawie właściwym do wydania decyzji w pierwszej instancji jest Prezydent Miasta P. jako organ administracji architektoniczno – budowlanej / art. 82 ust.2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r Prawo budowlane/ Dz. U z 2000 r Nr106 ze zm/.
W takiej sytuacji jeżeli w/g skarżącej Prezydent Miasta P. uchyla się w dalszym ciągu od wydania decyzji merytorycznej w sprawie to należy przed złożeniem skargi na jego bezczynność wyczerpać tryb z art. 37 k.p.a. poprzez złożenie do Wojewody jako organu wyższej instancji zażalenia.
W tym stanie sprawy wojewoda nie jest właściwy w sprawie będącej przedmiotem skargi, tym samym nie może pozostawać w bezczynności.
W związku z tym, że Wojewoda Podkarpacki nie pozostawał w bezczynności dlatego też Sąd skargę oddalił stosownie do art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi / Dz.U Nr 153 poz. 1270/