Uzasadnienie
Przedmiotem skargi A.Ł. i J.Ł. w niniejszej sprawie jest bezczynność Starosty Powiatu J. w sprawie wypłaty odszkodowania za działkę o nr 2184/8 o pow. 0,1555 ha położoną w J. obręb [...] Wskazana wyżej działka objęta została decyzją Starosty Powiatu J. z dnia [...] kwietnia 2011r., nr [...] o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej, utrzymaną w mocy decyzją ostateczną W.P. z dnia [...] sierpnia 2012r., nr [...] Sprawa dotycząca wypłaty odszkodowania za wskazaną wyżej nieruchomość prowadzona przez Starostę Powiatu J., zarejestrowana została pod sygn. [...]
W dniu 31 października 2011r. do Starosty Powiatu J... wpłynęło zażalenie na niezałatwienie przez wskazany wyżej organ sprawy dotyczącej odszkodowania w terminie, złożone w trybie art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2000 r. Nr 98 poz. 1071 ze zm.) zwanej dalej k.p.a.. Przy piśmie z dnia 7 listopada 2011r. zażalenie zostało przekazane do Wojewody P., który postanowienia z dnia [...] grudnia 2011r., znak [...] uznał je za nieuzasadnione, Postanowieniem z dnia [...] lutego 2012r. Starosta Powiatu J. przedłużył termin załatwienia powyższej sprawy do 30 kwietnia 2012r.
W dniu 15 czerwca 2012r. do Starosty Powiatu J. złożona została skarga adresowana do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie na bezczynność tego organu w sprawie wypłaty odszkodowania za nieruchomość oznaczoną nr 2184/8 położoną w J., która do Sądu przekazana została w dniu 16 lipca 2012r. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie wskazując, że w dniu 28 czerwca 2012r. Starosta Powiatu J. wydał decyzję o nr [...] ustalającą wysokość odszkodowanie za wskazaną wyżej nieruchomość.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wojewódzki Sąd Administracyjny w zakresie swojej właściwości orzeka między innymi w zakresie skarg na bezczynność organów administracji lub przewlekłe prowadzenie postępowania (art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270), dalej p.p.s.a. Właściwość sądu dotyczy zatem również sytuacji niepodejmowania przez organy administracji nakazanych prawem aktów lub czynności w sprawach indywidualnych.
Z art. 52 § 1 i 2 p.p.s.a. wynika, że skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Zgodnie z art. 37 §1 k.p.a. na niezałatwienie sprawy w terminie stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu - wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. W sytuacji, gdy strona nie wyczerpie trybu zaskarżenia, skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a
Wniesiona w niniejszej sprawie skarga dotyczy bezczynności Starosty Powiatu J. w sprawie wydania decyzji przyznającej odszkodowania za nieruchomość, która z mocy prawa stała się własnością Powiatu. Skarga wniesiona została po wyczerpaniu trybu określonego w art. 52 § 1 i 2 p.p.s.a, co uzasadnia twierdzenie, że wniesienie skargi na bezczynność było dopuszczalne. Nadto wniesienie skargi nie jest w tym przypadku ograniczone żadnym terminem.
W niniejszej sprawie kluczowe znaczenie ma jednak fakt, że organ w dniu 28 czerwca 2012 r. wydał decyzję o nr [... ustalającą odszkodowanie na rzecz skarżących za sporną nieruchomość.
W orzecznictwie sądów administracyjnych brak było jednolitego stanowiska w kwestii wpływu podjęcia przez organ rozstrzygnięcia w sprawie administracyjnej na postępowania sądowe ze skargi na bezczynność organu. W dniu 26 listopada 2008r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie siedmiu sędziów podjął w sprawie I OPS 6/08 uchwałę, w której stwierdził, że przepis art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a ma zastosowanie także w przypadku, gdy po wniesieniu skargi na bezczynność organu – w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a tej ustawy - organ wyda akt lub dokona czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, co do których pozostawał w bezczynności. Art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. stanowi natomiast, że sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania gdy stało się ono bezprzedmiotowe z innych niż określone w pkt 1 i 2 przyczyn. Taka właśnie sytuacja zachodzi w niniejszej sprawie.
Z uwagi na powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a umorzył postępowanie w sprawie jako bezprzedmiotowe.