Uzasadnienie
W dniu 28 lutego 2013r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie wpłynęła skarga T. M. na "postępowanie Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej [...] – dotycząca przewlekłości i bezczynności Kierownika GOPS w zakresie przyznana usług opiekuńczych.
Skarżący podał, że decyzją Kierownika Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej z dnia [...] czerwca 2011r., nr [...] zostało mu przyznanie świadczenie w formie usług opiekuńczych na podstawie ustawy o pomocy społecznej. Wskazał, że organ administracji - GOPS nie wywiązuje się w żadnym zakresie ze swoich obowiązków, jak również nie wykonuje decyzji SKO z dnia [...] grudnia 2012r., nr [...], co stanowi rażące naruszenie prawa. Takie postępowanie naraża życie skarżącego i pogłębia jego uszczerbek na zdrowiu. Skarga został zarejestrowana jako skarga na bezczynność Wójta Gminy [...] w sprawie usług opiekuńczych (II SAB/Rz 31/13) oraz skarga na przewlekłość postępowania prowadzonego przez Wójta Gminy [...] w sprawie usług opiekuńczych (II SAB/Rz 32/13).
W odpowiedzi na skargę Gminny Ośrodek Pomocy Społecznej podał, że decyzją z dnia [...] marca 2009r., nr [...] przyznano T. M. usługi opiekuńcze. Decyzja ta została zmieniona decyzjami tego organu z dnia [...] kwietnia 2009r., nr [...], z dnia [...] kwietnia 2011r., nr [...] i z dnia [...] czerwca 2011r., nr [...]. Następnie decyzją Wójta Gminy [...] z dnia [...] maja 2012r., nr [...] odmówiono T. M. przyznania świadczenia w formie usług opiekuńczych. Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...] grudnia 2012r., nr [...] uchyliło w całości wskazaną wyżej decyzję organu I instancji oraz umorzyło postępowanie w I instancji w całości.
Organ podał, że od dnia 7 marca u T. M. sprawowane są usługi opiekuńcze 2 razy w tygodniu, po 3 godziny dziennie, przy czym organ miał organizacyjne problemy z zatrudnieniem opiekunki. W trakcie toczącego się postępowania, jak i po jego zakończeniu sytuacja T. M. nie uległa zmianie. T. M. nie pozostawał bez opieki, ponieważ zarówno syn i synowa oraz córka sprawowali i nadal sprawują opiekę nad ojcem.
Organ wskazał, że w dniu [...] stycznia 2013r. wszczął postępowanie administracyjne z urzędu w sprawie uchylenia w całości decyzji z dnia [...] marca 2009r., nr [...] oraz zmieniających je decyzji wskazanych powyżej.
Pismem z dnia 10 kwietnia 2013r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zwrócił się do Samorządowego Kolegium Odwoławczego o wyjaśnienie czy w związku ze złożeniem skargi na bezczynność i przewlekłość postępowania prowadzonego we wskazanej wyżej sprawie T. M. składał do tego organu, jako organu wyższego stopnia, zażalenie na niezałatwienie przez sprawy w terminie w trybie art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2013 r. poz. 267) zwanej dalej "k.p.a." Pismem z dnia 15 kwietnia 2013r. organ wyjaśnił, że takie zażalenie do organu nie wpłynęło.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 52 § 1 i 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – (tekst jednolity Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zmianami), dalej P.p.s.a. - skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.
Stosownie do treści art. 37 § 1 k.p.a. na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 k.p.a., w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenia do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu – wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Wyczerpanie środków zaskarżenia przed złożeniem skargi stanowi więc podstawową przesłankę dopuszczalności skargi.
W niniejszej sprawie skarżący przedmiotem skargi uczynił bezczynność Wójta Gminy [...] w przedmiocie usług opiekuńczych. Zatem w świetle wyżej przytoczonych regulacji złożenie skargi powinno zostać poprzedzone złożeniem zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie złożone do organu wyższego stopnia w stosunku do Wójta Gminy [...], czyli do Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Tymczasem, jak wynika z akt administracyjnych sprawy oraz z treści odpowiedzi udzielonej na wezwanie Sądu przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze skarżący przed wniesieniem skargi na bezczynność Wójta Gminy [...] nie składał zażalenia nie niezałatwienie przez ten organ sprawy w terminie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego.
Skarga wniesiona została więc bez wyczerpania przysługującego skarżącemu środka zaskarżenia dlatego należy ją uznać niedopuszczalną.
Mając powyższe na uwadze Sąd na mocy art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 P.p.s.a. postanowił, jak w sentencji.