Uzasadnienie
Pismem z dnia 30 sierpnia 2004r. zatytułowanym " Skarga na bezczynność Burmistrza Miasta [...] i na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...]" J. C. zakwestionował, najogólniej rzecz określając, długotrwałość postępowania przed tymi organami w sprawie podziału nieruchomości położonych w J. oraz w sprawie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania, o wszczęcie których wnioskował imieniem teściowej H. Ł.. Pismo to zostało złożone w siedzibie Sądu.
Sąd, zgodnie z zapisem art. 98 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Przepisy wprowadzające ustawę Prawo o ustroju sadów administracyjnych i ustawę - Prawo postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271) przekazał je organom, za pośrednictwem których, należało wnieść tę skargę (art. 54 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270), zwanej dalej P.p.s.a.
Po uzyskaniu odpowiedzi na skargę od Burmistrza Miasta [...] z wnioskiem jej odrzucenie, Sąd - wobec braków uniemożliwiających identyfikację przedmiotu zaskarżenia a także ustalenie statusu. C. w postępowaniu administracyjnym i w konsekwencji także sądowym - wezwał go do wyjaśnienia, czy skargę wniósł imieniem własnym, czy też imieniem H. Ł., a w przypadku, gdyby występował w sprawie w charakterze pełnomocnika o nadesłanie pełnomocnictwa do wniesienia skarg, jak również o wyjaśnienie, jakich spraw dotyczy skarga i na czym bezczynność organu polegała, a także o wykazanie, czy wyczerpana została przesłanka poprzedzenia skargi zażaleniem przewidzianym w art. 37 kpa.. Z obszernej, acz nie całkiem związanej z wezwaniem odpowiedzi J. C. wynikało, że w postępowaniu administracyjnym występował on najpierw, jako pełnomocnik H. Ł. a następnie, jako pełnomocnik osób, których pełnomocnictwa dołączył do akt sprawy i w których imieniu złożył zażalenia na bezczynność organu I instancji.
Odnośnie przedmiotu postępowania wskazał, że chodzi o bezczynność w postępowaniu dotyczącym podziału nieruchomości, jak również w związanym z tą sprawą postępowaniu o ustalenie warunków zabudowy i zagospodarowania. Podniósł także szereg zarzutów dotyczących, najogólniej rzecz określając, nieprzestrzegania terminów dotyczących załatwiania spraw, niewłaściwego ich prowadzenia, dopuszczania do udziału w sprawie osób nie posiadających w jego ocenie przymiotu strony i nie nieudzielania mu rzetelnych informacji. Do pisma dołączył kserokopie pełnomocnictw udzielonych mu przez T. S., S. W., A. R., W. K., E. M. Krawczyk, oraz K. K. współwłaścicieli nieruchomości złożonej z działek Nr 2075, 2077, 2090, 2185 w J. do zarządu i administrowania nią a w szczególności do reprezentowania ich w jak najszerszym zakresie przed wszelkimi organami administracji rządowej i samorządowej, urzędami i instytucjami i [...] Korporacją Energetyczną [...], PKP Energetyka - Oddział [...] we wszelkich sprawach, do składania wszelkich pism, wniosków i podań, do odbioru adresowanej do nich korespondencji oraz wszelkich innych czynności, które okażą się niezbędne przy realizacji tego pełnomocnictwa.
Pełnomocnictwo nie odpowiadało wymogom art. 35 i 36 P.p.s.a., która to ustawa a nie kodeks postępowania cywilnego, jak mniemają skarżący reguluje kwestię pełnomocnictwa w postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Ustaliwszy na podstawie akt administracyjnych, iż osoby te występują jako strony w sprawach wskazanych w postanowieniu, Sąd wezwał je o wyjaśnienie i wykazanie, czy J. C. spełnia ustanowione art. 35 P.p.s.a przesłanki do występowania, jako ich pełnomocnik i jeżeli tak, do przedłożenia pełnomocnictwa procesowego do ich reprezentowania w postępowaniu sadowym a jeśli nie, by oświadczyli, czy zatwierdzają czynność wniesienia przez niego skarg na bezczynność Burmistrza Miasta [...] i Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...]. Oświadczenia o zatwierdzeniu zostały złożone przez osoby wymienione w postanowieniu i opatrzone własnoręcznymi podpisami tych wezwanych, co Sąd uznał za konwalidację braków skargi dotyczących wskazania skarżącego i jego podpisu.
Przystąpiwszy do oceny skargi Sąd zważył, co następuje
Po myśli art. 3 §1 P.p.s.a, sądy administracyjne sprawują kontrolę administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola ta wbrew poglądom, które zdają się prezentować skarżący, nie jest tożsama z nadzorem nad tymi organami. Nie polega też na rozpoznawaniu skargi powszechnej regulowanej w dziale VIII Kpa. Jej zakres przedmiotowy wyznacza art.3 § 2 P.p.s.a. wyliczający kategorie aktów i czynności, które podlegają kontroli Sądu. Należy do nich między innymi bezczynność organu administracji przewidziana przepisem art. 3 § 2 pkt 8 P.p.s.a., który stanowi, że sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej poprzez orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów, w przypadkach określonych w pkt 1-4, (tj. w wydaniu decyzji administracyjnej, postanowienia w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie lub rozstrzygające sprawę, co do istoty, postanowienia w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, a także w wydaniu innych aktów lub podjęciu innych czynności dotyczących uprawnień i obowiązków wynikających z przepisów prawa).
Instytucja skargi na bezczynność ma na celu ochronę strony przez doprowadzenie do wydania rozstrzygnięcia w sprawie. Przesądza o tym przepis art. 149 P.p.s.a, podług którego, Sąd uwzględniając skargę na bezczynność organów w sprawach określonych w art.3 §2 pkt 1- 4 P.p.s.a zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Z przepisu tego wynika, że wydanie decyzji (postanowienia podlegającego zaskarżeniu do sądu administracyjnego) w toku postępowania sądowego czyni postępowanie sądowe w kwestii bezczynności w jej wydaniu bezprzedmiotowym. Postępowanie to nie ma bowiem charakteru represyjnego, jego celem jest natomiast wymuszenie przez Sąd wydania decyzji (postanowienia), bez jakiegokolwiek wskazania, co do rozstrzygnięcia sprawy przez organ administracji. (patrz wyrok NSA z dnia 16.03 2000r. I SAB 201/99 nie publ.). Bezprzedmiotowość postępowania sądowego w świetle art. 161 §1 pkt 3 P.p.s.a. skutkuje jego umorzeniem.
Wniesienie natomiast skargi, już po wydaniu decyzji (postanowienia zaskarżalnego do sądu) oznacza, iż brak jest przedmiotu zaskarżenia, co stanowi podstawę do odrzucenia skargi (patrz: post. NSA dnia 14.01. 1987r. IVSAB 14/86 ONSA 1987 Nr 1. poz.7).
Sąd przyjął - wobec wcześniejszego udzielenia przez skarżących pełnomocnictwa do zarządu i administrowania tą nieruchomością J. C., który w zażaleniach adresowanych do Kolegium a nazywanych "skargami" z dnia 17 czerwca 2004r. i z dnia 25 czerwca 2004r. twierdził, że po wypowiedzeniu mu pełnomocnictwa przez wnioskodawczynię obu postępowań H. Ł. wniósł on owe skargi ich imieniem - iż "skargi" te mogą być uznane za wniesione przez nich zażalenia przewidziane art. 37 §1 kpa. Oznacza to wyczerpanie formalnej przesłanki dopuszczalności skargi na bezczynność w wydaniu decyzji (zaskarżalnego postanowienia) ustanowionej art. w art. 52 §1 P.p.s.a..
Na podstawie akt postępowań administracyjnych Sąd ustalił jednak, że skarga w sprawie [...](1) została do Sądu wniesiona już po wydaniu decyzji o ustaleniu warunków zabudowy datowanej na 31 maja 2004r, którą to decyzję pełnomocnik skarżących w postępowaniu administracyjnym otrzymał w tym samym dniu.Oznacza to, w świetle wcześniejszych wywodów Sądu, że w dacie wniesienia skargi przedmiot zaskarżenia w tej części nie istniał, co w świetle art. 58 §1 pkt 8 P.p.s.a. skutkuje odrzuceniem skargi.
Odnośnie natomiast sprawy podziału nieruchomości Sąd ustalił, że po uwzględnieniu przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze [...] zażalenia na bezczynność Burmistrza Miasta [...] wydał on w dniu [...] października 2004r. postanowienie Nr [...](2), co oznacza, że w tej dacie ustała jego bezczynność w sprawie. Ponieważ miało to miejsce już po wniesieniu skargi, była ona dopuszczalna, jednak wydanie wspomnianego postanowienia uczyniło postępowanie sądowe przedmiocie bezczynności bezprzedmiotowym. To zaś w świetle wcześniejszych wywodów Sądu skutkuje umorzeniem postępowania sądowego w tej części.
Z przytoczonych wyżej względów Sąd, w oparciu o przepis art. 58 §1 pkt 8 P.p.s.a odrzucił skargę w części dotyczącej bezczynności Burmistrza Miasta [...] w sprawie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania zaś w oparciu o art. 161 §1 pkt 3 tej ustawy umorzył postępowanie sądowe odnośnie bezczynności w sprawie podziału nieruchomości.