Uzasadnienie
Przedmiotem skargi wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie przez M. N. i M. N. jest bezczynność Wójta Gminy [...] w sprawie wszczęcia postępowania o wydanie decyzji w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację inwestycji pn. budowa pensjonatu, pola namiotowego z domkami letniskowymi, przyłączy: wodnego, kanalizacyjnego i elektrycznego oraz bezodpływowego zbiornika na ścieki na działce nr 264/2 w miejscowości T. gm. [...].
Odpisy zarządzeń o wezwaniu do solidarnego uiszczenia przez skarżących wpisu od skargi w kwocie 100 zł. zostały im prawidłowo doręczone w dniu 9 września 2009 r. (dowodem tego są zalegające w aktach sprawy zwrotne potwierdzenia ich odbioru). Mimo wskazanego w nich rygoru, iż nieuiszczenie wpisu w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia o wezwaniu do jego zapłaty skutkować będzie odrzuceniem skargi, wpis ten nie został przez skarżących opłacony.
Zgodnie z art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – dalej P.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Na podstawie zaś § 3 tego artykułu skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.
Skoro zatem M. i M. N. nie zastosowali się do doręczonych im wezwań i nie uiścili wpisu we wskazanym terminie (ostatnim jego dniem był 16 wrzesień 2009 r.), wniesiona przez nich skarga nie może być rozpoznawana i podlega na podstawie powołanego przepisu odrzuceniu.
Ubocznie należy zwrócić uwagę, iż równocześnie z wezwaniami do opłacenia wpisu skarżącym doręczono wezwania do złożenia oświadczenia, czy przed wniesieniem skargi do Sądu - stosownie do art. 37 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego - wnosili zażalenie na niezałatwienie sprawy w ustawowym terminie przez Wójta Gminy do organu wyższego stopnia, a jeżeli tak, to o wykazanie tego faktu pod rygorem przyjęcia, że takiego zażalenia nie składali.
Wezwania te miały oparcie w art. 52 § 1 P.p.s.a., zgodnie z którym skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie (przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie - § 2 tego artykułu).
Także tych wezwań M. i M. N. nie wykonali. Niezależnie od braku opłacenia skargi, jej przedwczesne wniesienie do Sądu z pominięciem organu wyższego stopnia również skutkuje brakiem możliwości jej merytorycznego rozpoznania z uwagi na niewyczerpanie trybu zażaleniowego dającego skarżącym możliwość skutecznego zaskarżenia bezczynności organu administracji I stopnia. Prowadzi to do odrzucenia skargi z uwagi na niewyczerpanie ustawowego toku postępowania i związaną z tym jej niedopuszczalność.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 220 § 3 w związku z art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.