Uzasadnienie
W dniu 3 kwietnia 2015 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie wpłynęła skarga I. D. na bezczynność Marszałka Województwa [...] w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej.
Z uwagi na braki fiskalne skargi, zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II z dnia 3 kwietnia 2015 r. Sąd wezwał I. D. do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 zł, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.
Wezwanie zostało wysłane listem poleconym na wskazany we wniesionej do tut. Sądu adres: skryt. poczt. [...]. Ponieważ przesyłka zawierająca wezwanie nie została odebrana przez adresata, została awizowana w dniu 8 kwietnia 2015 r., a zawiadomienie o tym zostało złożone we wskazanej skrytce pocztowej. Mimo powtórnego awizowania przesyłki w dniu 16 kwietnia 2015 r., nie została ona podjęta.
Terminu do odbioru wezwania mijał z dniem 22 kwietnia 2015 r.
Pomimo upływu, z dniem 29 kwietnia 2015 r. zakreślonego przez Sąd siedmiodniowego terminu I. D. nie uiścił stosownego wpisu sądowego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Do wszczęcia postępowania przed sądem administracyjnym niezbędne jest skuteczne wniesienie skargi, przez co rozumieć należy spełnienie przez nią określonych w ustawie warunków fiskalnych, bez których nadanie jej właściwego biegu nie jest możliwe.
Zgodnie z art. 230 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 – zwana dalej "P.p.s.a.") – od pism wszczynających postępowanie przed sądami administracyjnymi w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Takim pismem jest m.in. skarga. Natomiast zgodnie z dyspozycją art. 220 § 3 P.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez Sąd.
W okolicznościach rozpoznawanej sprawy I. D., mimo wskazania o uzupełnienie jakich braków się go wzywa oraz pouczeniu o konsekwencjach grożących w razie nie wykonania tej czynności, nie uczynił zadość wezwaniu i nie uiścił wpisu sądowego.
Wyjaśnić należy, że zgodnie z przepisem art. 73 P.p.s.a. dotyczącym tzw. instytucji "doręczenia zastępczego" w razie gdy pismo nie może zostać doręczone w sposób przewidziany w art. 65-72 P.p.s.a., pismo to składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej, w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe, albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. Zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe (§ 2). W przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (§ 3). Natomiast zgodnie z § 4 cyt. przepisu doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1.
Podkreślić także należy, że w niniejszej sprawie pismo (tj. wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi), zgodnie z przepisami prawa, zostało prawidłowo doręczone skarżącemu. Stosownie do treści art. 46 § 2 P.p.s.a., gdy pismo strony jest pierwszym pismem w sprawie, powinno zawierać oznaczenie miejsca zamieszkania, a w razie jego braku - adresu do doręczeń, lub siedziby stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników oraz przedmiotu sprawy, pisma zaś dalsze - sygnaturę akt. W rozpoznawanej sprawie I. D. we wniesionej skardze wskazał adres: [...] skryt. poczt. [...], i to na ten adres zostały skierowane wezwania. Dopuszczalność tak sprecyzowanego adresu nie budzi wątpliwości Sądu. To strona wnosząca podanie, jest dysponentem treści pisma i nie można jej odmówić prawa do tak określonego adresu (por. post. NSA z 24.10.2012 r., sygn. akt I OSK 2540/12). Wyjaśnienia także wymaga, że w art. 73 § 2 P.p.s.a. określono możliwość pozostawienia zawiadomienia o niemożności doręczenia w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń.
W związku z tym należy uznać, że dopuszczalne jest dokonywanie doręczeń przesyłek na adres skrytki pocztowej (por. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wolters Kluwer, Warszawa 2011, s. 259).
Z akt sprawy wynika, że przesyłka zawierająca wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi była dwukrotnie awizowana, a zawiadomienie o tym zostało złożone we wskazanej przez skarżącego skrytce pocztowej (co potwierdził Dyrektor A S.A. w piśmie z dnia [...] czerwca 2015 r.). Pomimo tego przesyłka nie została odebrana przez skarżącego i zwrócona na adres Sądu.
Mając zatem na uwadze treść art. 73 § 4 P.p.s.a. uznać należało, że ostatni dzień skutecznego doręczenia pisma (liczony zgodnie z art. 73 § 3 P.p.s.a.) wypadał w dniu 22 kwietnia 2015 r. Zaś termin do usunięcia braków fiskalnych skargi upływał z dniem 29 kwietnia 2015 r.
Mimo prawidłowego wezwania o uzupełnienie wskazanych braków fiskalnych skargi oraz pouczeniu o konsekwencjach grożących w razie niedokonania tej czynności I. D., nie uczynił zadość wezwaniu i nie uiścił wpisu sądowego.
W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 220 § 3 w zw. z art. 58 § 3 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.