Uzasadnienie
Decyzją Dziekana Zamiejscowego Wydziału Administracyjno-Prawnego w Rzeszowie Wyższej Szkoły Administracji i Zarządzania w P. z dnia [...].11.2003r. A. S. została skreślona z listy studentów. Od decyzji tej złożyła odwołanie do Rektora Wyższej Szkoły Administracji i Zarządzania w P., w którym wniosła o uchylenie decyzji Dziekana o skreśleniu z listy studentów i umożliwienie zdawania egzaminu dyplomowego. Odwołanie to wpłynęło do Wyższej szkoły Administracji i Zarządzania w P. [...].12.2003r., co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru pisma. Następnie A. S. 6.02.2004r. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie na bezczynność Rektora Wyższej Szkoły Administracji i Zarządzania w P., opierając ją na przepisie art. 37 § 1 k.p.a. W skardze podniosła, że odwołanie wpłynęło do Rektora WSAiZ w P. 9.12.2003r. i pomimo upływu ponad dwóch miesięcy nie otrzymała żadnej odpowiedzi. W załączeniu skarżąca przesłała kopię pisma skierowanego do Rektora i zwrotne potwierdzenie odbioru doręczenia odwołania.
W piśmie z dnia 5.03.2004r. Dziekan Zamiejscowego Wydziału Administracyjno- Prawnego w Rz. WSAiZ w P. poinformował Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie o tym, że decyzją Rektora z 19.12.2003r. A. S. została wpisana ponownie na listę studentów z prawem do obrony pracy magisterskiej, a informację przesłano skarżącej pismm z 5. 03.2004r.
W tej sytuacji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zwrócił się do A. S., czy wobec ww. decyzji Rektora WSAiZ w P. skarga na bezczynność pozostała aktualna. W piśmie z 9.04.2004r. A. S. oświadczyła, że nadal podtrzymuje swoją skargę.
W odpowiedzi na skargę Rektor WSZA w P. wniósł o umorzenie postępowania w związku z uwzględnieniem odwołania, informując jednocześnie, że skarżąca obroniła pracę magisterską 17.04.2004r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje
Skarga jest niedopuszczlna.
Na podstawie art. 161 ustawy z dnia 12 września I990r. o szkolnictwie wyższym (Dz.U. nr 65, poz. 385 ze zm.) zwana dalej ustawą o szkolnictwie wyższym, do decyzji podjętych przez organ uczelni w indywidualnych sprawach studenckich, także w sprawach nadzoru nad działalnością uczelnianych organizacji studenckich oraz samorządu studenckiego stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego i przepisy o zaskarżeniu decyzji do sądu administracyjnego. Sąd uznał, że sprawę skreślenia z listy studentów należy zaliczyć do kategorii indywidualnych spraw studenckich. W konsekwencji tego, do sprawy tej należy stosować przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego.
Stosownie do art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270) zwana dalej w skrócie P.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.
Przedmiotem zaskarżenia jest bezczynność Rektora Wyższej Szkoły Administracji i Zarządzania w P. Skoro do spraw indywidualnych studentów ma odpowiednie zastosowanie Kodeks postępowania administracyjnego, to w sprawie w przedmiocie niezałatwienia sprawy w terminie należy stosować regulacje zawarte w art. 37 k.p.a. W myśl tego przepisu na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 lub ustalonym w myśl art. 36 k.p.a., stronie przysługuje zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia (§ 1). Wymienione w tym przepisie zażalenie jest jednym ze środków zaskarżenia w rozumieniu art. 52 P.p.s.a., wyczerpanie którego otwiera dopiero możliwość wniesienia skargi do sądu administracyjnego.
Kierując się definicją organów wyższego stopnia, która została zawarta w art. 17 k.p.a. oraz mając na uwadze przepis art.31 ust. 1 ustawy o szkolnictwie wyższym, minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego sprawuje nadzór nad uczelnią w zakresie zgodności działania jej organów z przepisami ustawowymi i statutami uczelni oraz może żądać od tych organów informacji i wyjaśnień. Na mocy art. 34a ust. 1 tej ustawy, przepisy art. 31 czyli w sprawie nadzoru nad uczelniami niepaństwowymi stosuje się odpowiednio.
Reasumując powyższe należy przyjąć, że warunkiem skutecznego wniesienia skargi do Sądu było wcześniejsze wyczerpanie trybu zażaleniowego wynikającego z art. 37 k.p.a., polegające na złożeniu zażalenia do organu wyższego stopnia lub sprawującego nadzór, w tym przypadku do Ministra Edukacji.
Z materiału dowodowego sprawy wynika, że skarżąca nie wyczerpała środków zaskarżenia. Pisma skarżącej potwierdzają jedynie prowadzenie korespondencji z organami szkoły (karta akt sądowych nr 17, 18).
Wobec niewyczerpania trybu zaskarżenia Sąd uznał skargę za niedouszczalną. Mając na uwadze przedstawiony stan rzeczy, Sąd na podstawie art. 58§ 1 pkt 6 w zw. z art. 52 § 1 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.