Uzasadnienie
A. Z. reprezentowana przez radcę prawnego skierowała do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skargę z dnia 28 stycznia 2013 r. na bezczynność Gminy [...], w przedmiocie udzielenia informacji publicznej.
Sąd z urzędu stwierdził, że skarga A. Z. z 28 stycznia 2013 r. częściowo pokrywa się ze skargą złożoną przez nią na bezczynność Wójta Gminy [...], w przedmiocie udzielenia informacji publicznej, a zarejestrowaną pod sygn. II SAB/Rz 27/14.
Pismem z 6 czerwca 2014 r. WSA zwrócił się do pełnomocnika A. Z., czy podtrzymuje skargę z dnia 28 stycznia 2013 r., czy też ją cofa.
W dniu 18 czerwca 2014 r. pełnomocnik skarżącej nadał w urzędzie pocztowym do Sądu pismo w którym zawarł wyraźne oświadczenie o tym, że cofa skargę w niniejszej sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje;
Stosownie do treści art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; zwana dalej P.p.s.a.), skarżący może cofnąć skargę, a cofnięcie to wiąże sąd. Jedynie w przypadku, gdyby cofnięcie skargi zmierzało do obejścia prawa lub powodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności, Sąd jest zobligowany do uznania tej czynności za niedopuszczalną.
W ocenie Sądu w rozpatrywanej sprawie nie zachodzą ustawowe przesłanki wyłączające skuteczność oświadczenia pełnomocnika skarżącej o cofnięciu skargi.
W związku z powyższym, na podstawie art. 60 w związku z art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a., postępowanie sądowe należało umorzyć.