Uzasadnienie
W dniu 25 kwietnia 2019r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie wpłynęła skarga M.H. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. w przedmiocie rozpoznania odwołania od decyzji Prezydenta Miasta R. z dnia [...] lutego 2019 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania specjalnego zasiłku celowego na zakup diety cukrzycowej w kwocie 500 zł na miesiąc styczeń 2019 r.
W odpowiedzi na skargę Organ wniósł o jej odrzucenie z uwagi na fakt, że skarżąca nie poprzedziła wniesienia skargi złożeniem stosownego ponaglenia do Kolegium, w trybie art. 53 § 2b ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zmianami), zwanej dalej "P.p.s.a."
W piśmie z dnia 7 czerwca 2019r., w odpowiedzi na wezwanie Sądu Skarżąca potwierdziła, że w istocie takiego ponaglenia nie składała.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 52 § 1 i 2 P.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie. Po myśli art. 53 § 2b P.p.s.a. skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu.
Zgodnie z art. 37 § 1 k.p.a. Stronie służy prawo do wniesienia ponaglenia, jeżeli: 1) nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 (bezczynność);
- 2) postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy (przewlekłość). Zgodnie z art. 37 § 3 k.p.a. Ponaglenie wnosi się: 1) do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie;
- 2) do organu prowadzącego postępowanie - jeżeli nie ma organu wyższego stopnia.
Wyczerpanie środków zaskarżenia przed złożeniem skargi stanowi więc podstawową przesłankę dopuszczalności skargi.
Po myśli art. 17 k.p.a. organem wyższego stopnia, w rozumieniu kodeksu są: 1) w stosunku do organów jednostek samorządu terytorialnego - samorządowe kolegia odwoławcze, chyba że ustawy szczególne stanowią inaczej;
- 2) w stosunku do wojewodów - właściwi w sprawie ministrowie;
- 3) w stosunku do organów administracji publicznej innych niż określone w pkt 1 i 2 - odpowiednie organy nadrzędne lub właściwi ministrowie, a w razie ich braku - organy państwowe sprawujące nadzór nad ich działalnością;
- 4) w stosunku do organów organizacji społecznych - odpowiednie organy wyższego stopnia tych organizacji, a w razie ich braku - organ państwowy sprawujący nadzór nad ich działalnością.
W niniejszej sprawie skarżąca przedmiotem skargi uczyniła bezczynność Kolegium w zakresie wskazanym powyżej. Zatem w świetle wyżej przytoczonych regulacji złożenie skargi powinno zostać poprzedzone wniesieniem ponaglenia do Kolegium, z uwagi na brak organu wyższego stopnia. Z akt administracyjnych sprawy oraz z treści odpowiedzi udzielonej na wezwanie Sądu przez Skarżącą wynika, że przed wniesieniem skargi na bezczynność nie składała ona ponaglenia do Kolegium. Skarga wniesiona została więc bez wyczerpania przysługującego Skarżącej środka zaskarżenia dlatego należy ją uznać niedopuszczalną.
Mając powyższe na uwadze Sąd na mocy art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 P.p.s.a. postanowił, jak w sentencji.