Uzasadnienie
We wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skardze G. B. działając przez pełnomocnika J. B. zarzucił bezczynność Staroście Powiatowemu [...] wobec jego wniosku z dnia 28 lipca 2006 r. o sprostowanie błędnego zapisu w legendzie mapki odnośnie likwidacji drogi oznaczonej nr 860/1 położonej w K., pozbawiając go w ten sposób dojazdu do jego działki jak i dojazdu do innych dziełek.
W związku z tak sformułowaną skargą Sąd wezwał pełnomocnika skarżącego o wyjaśnienie, czy w sprawie w której skarżący zarzuca bezczynność organowi I instancji w wydaniu decyzji administracyjnej, skarżący po złożeniu tego wniosku w Starostwie [...], a przed wniesieniem skargi do Sądu złożył zażalenie przewidziane w art. 37 k.p.a. na nie wydanie takiej decyzji w terminie przewidzianym w k.p.a., a jeśli tak, o wykazanie faktu jego wniesienia do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego, poprzez nadesłanie jego kopii ewentualnie kopii aktu, który Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w związku z tym wezwaniem wydał.
W odpowiedzi skarżący wskazał, iż nie składał żadnego zażalenia do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego zgodnie z art. 37 k.p.a. po złożeniu wniosku z dnia 28 lipca 2006 r. w Starostwie Powiatowym.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - określanej dalej jako P.p.s.a., Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Stosownie do art. 52 § 1 P.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 P.p.s.a.).
Zgodnie z treścią art. 35 § 1 k.p.a. organy administracji publicznej obowiązane są załatwić sprawy bez zbędnej zwłoki. W § 3 tego przepisu wymienione zostały terminy w ciągu których organy powinny załatwić sprawy. I tak załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania, zaś w postępowaniu odwoławczym - w ciągu miesiąca od dnia otrzymania odwołania. O każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym powyżej organ administracji publicznej obowiązany jest zawiadomić strony, podając przyczyny zwłoki i wskazując nowy termin załatwienia sprawy (art. 36 k.p.a.). Na niezałatwienie sprawy w terminie stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia (art. 37 k.p.a.).
Warunkiem wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na bezczynność organu administracji publicznej jest uprzednie złożenie zażalenia w trybie art. 37 kpa. Niezłożenie takiego zażalenia, jak to ma miejsce w niniejszej sprawie, stanowi brak formalny skargi skutkujący jej odrzuceniem - patrz Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 października 1997 r., sygn. akt IV SAB 31/97, OSP 1998/10 poz. 185, podobnie Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 marca 1997 r., sygn. akt III SAB 47/96, Gazeta Prawna 2005/101.
W niniejszej sprawie organem pierwszo-instancyjnym jest Starosta [...]. Zatem skarżący przed złożeniem skargi do Sądu powinien wyczerpać przysługujące mu środki prawne i wnieść zgodnie z art. 37 k.p.a. zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia, którym w tym przypadku jest Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego.
Stosownie do powyższego skarżący nie mógł skutecznie zaskarżyć wskazanej przez siebie bezczynności Starosty, bowiem nie wniósł on środka zaskarżenia w postaci zażalenia na niezałatwienie w terminie sprawy.
Wobec powyższego, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 52 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.