Uzasadnienie
W dniu 2 listopada 2010 roku do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie wpłynęła skarga A. F. i R. G. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego (SKO). Skarżący podali, że dnia 9 listopada 2006 roku złożyli w SKO wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji Kierownika Wydziału Geodezji i Gospodarki Gruntami Urzędu Miejskiego w D. z dnia [...] lutego 1990 roku, nr [...]. Decyzją z dnia [...] kwietnia 2007 roku, nr [...], utrzymaną następnie w mocy decyzją z dnia [...] maja 2008 roku, nr [...] SKO odmówiło wszczęcia postępowania w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji z dnia [...] lutego 1990 roku.
Wyrokiem z dnia 17 grudnia 2008 roku, sygn. akt II SA/Rz 539/08 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie uchylił decyzję SKO w Rzeszowie z dnia [...] maja 2008 roku.
Decyzją z dnia [...] listopada 2009 roku, nr [...] SKO uchyliło decyzję z dnia [...] kwietnia 2007 roku, nr [...] i umorzyło postępowanie w zakresie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji z dnia [...] lutego 1990 roku.
Pomimo kilkukrotnych interwencji ze strony skarżących oraz przesuwania terminu załatwienia sprawy przez organ, na dzień wniesienia skargi, SKO nie wydało decyzji. W ocenie skarżących podane okoliczności potwierdzają bezczynność SKO i tym samym uzasadniają wydanie przez Sąd wyroku zobowiązującego ten organ do załatwienia sprawy w zakreślonym terminie.
SKO wniosło o oddalenie skargi. Na uzasadnienie takiego kierunku rozstrzygnięcia podało, że decyzją z dnia [...] listopada 2010 roku [...] umorzyło postępowanie w sprawie nieważności decyzji Kierownika Wydziału Geodezji i Gospodarki Gruntami Urzędu Miejskiego w D. z dnia [...] lutego 1990 roku, nr [...].
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje
Postępowanie jest bezprzedmiotowe i jako takie podlega umorzeniu.
Z bezczynnością organu mamy do czynienia wówczas, gdy w prawnie określonym terminie organ ten nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie, ale – mimo istnienia ustawowego obowiązku – nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu lub nie podjął stosownej czynności – T. Woś [w:] T Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Postępowanie sądowo-administracyjne, Warszawa 2004, s.
84. Instytucja skargi na bezczynność organu ma na celu ochronę strony, poprzez doprowadzenie do wydania rozstrzygnięcia w sprawie. Zgodnie z art. 149 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2002 r. Nr 153 poz. 1270 ze zm.), dalej jako P.p.s.a., uznając skargę na bezczynność organu za zasadną, Sąd zobowiązuje ten organ do wydania w określonym terminie aktu lub dokonania czynności. Jeżeli natomiast w momencie rozpoznania skargi organ w bezczynności już nie pozostaje, to postępowanie sądowe podlega umorzeniu jako bezprzedmiotowe na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a.. Wydanie przez organ decyzji w sprawie – nawet, gdy dochodzi do tego z przekroczeniem ustawowych terminów – stosowanie trybu przewidzianego w art. 149 P.p.s.a. czyni bezprzedmiotowym. Zobowiązywanie organu do wydania decyzji w sytuacji, gdy decyzja taka została już wydana byłoby z oczywistych względów niecelowe – zob. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 31 sierpnia 2006 r., sygn. akt I SAB/Ol 3/2006, publ. Lex Polonica Maxima CD, nr 1454102.
Odnosząc wyłożone wyżej kwestie do stanu faktycznego niniejszej sprawy stwierdzić należy, iż zarzut bezczynności, jaki skarżący skierowali przeciwko SKO w sprawie nieważności decyzji Kierownika Wydziału Geodezji i Gospodarki Gruntami Urzędu Miejskiego w D. z dnia [...] lutego 1990 roku, nr [...], w chwili obecnej nie jest już aktualny. Wskutek wydania przez SKO decyzji z dnia [...] listopada 2010 roku sprawa administracyjna, w której w ocenie skarżących zachodziła bezczynność została załatwiona. Zobowiązywanie organu do wydania decyzji jest więc bezprzedmiotowe.
Uwzględniając powyższe Sąd na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 P.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.