Uzasadnienie
W dniu 7 lipca 2014 r. do tut. Sądu wpłynęła skarga Stowarzyszenia [...] z/s w [...] (dalej: "Stowarzyszenie") na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] (dalej: "SKO w [...]" lub "Kolegium") w sprawie rozpatrzenia zażalenia.
Z nadesłanych akt administracyjnych wynika, że w dniu 23 kwietnia 2014 r. Stowarzyszenie wniosło zażalenie na postanowienie Wójta Gminy [...] z dnia [...] kwietnia 2014 r. nr [...]. Pismem z dnia 15 maja 2014 r. Kolegium poinformowało strony postępowania o niezałatwieniu sprawy w terminie z uwagi na jej zawiły charakter, zaś postanowieniem z dnia [...] czerwca 2014 r. nr [...] utrzymało w mocy zaskarżone postanowienie Wójta.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje;
Stosownie do art. 52 § 1 i 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm., dalej: "P.p.s.a."), skargę do sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Należy przez to rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Skargę niedopuszczalną, w tym wniesioną z uchybieniem opisanej wyżej procedury, Sąd obowiązany jest odrzucić, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a.
Warunkiem wniesienia skargi na bezczynność organu administracji publicznej jest uprzednie złożenie zażalenia w trybie art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2013 r. poz. 267 z późn. zm., dalej: "K.p.a."). Zgodnie z powyższą regulacją, na niezałatwienie sprawy w terminie lub na przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ administracji, stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu – wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. W rozpoznawanej sprawie Stowarzyszenie przed wniesieniem skargi nie wezwało SKO w [...] do usunięcia naruszenia prawa, co obliguje Sąd do odrzucenia skargi.
Mając na względzie powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. w związku z art. 58 § 3 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.