Uzasadnienie
Pismem z dnia 5 listopada 2008 r. W. B. zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego. W treści skargi zasygnalizowała szereg różnych okoliczności, wskazując, że została bardzo źle potraktowana i "podaje ponownie bezczynność z 17.09.04 r., 25.03.07 r., 13.02.07 r. i 6.03.07 r.". Wskazała również, że "obecnie samorząd zwrócił 2 przesyłki, aktualnie w toku realizacji treść pisma z 22 X 08 r.". Do skargi dołączono szereg kserokopii pism,, w tym także pismo z 22.10.2008 r. kierowane przez skarżącą do Prokuratora Rejonowego w S., a także 2 postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] października 2008 r. o Nr [...] i [...], zwracające W. B. podania, na podstawie art. 66 § 3 k.p.a.
W dniu 29 grudnia 2008 r. Sąd skierował do skarżącej wezwanie do usunięcia w terminie 7 dni braków formalnych skargi poprzez wskazanie sprawy, w której Samorządowe Kolegium Odwoławcze dopuściło się bezczynności. Do wezwania dołączono pouczenie, iż jego niewykonanie w wyznaczonym terminie skutkować będzie odrzuceniem skargi. Wezwanie to zostało doręczone skarżącej w dniu 12.01.2009 r.
W dniu 20 stycznia 2009 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) skarżąca przesłała do Sądu pismo wraz z załącznikami. Na podstawie jego treści Sąd nie jest w stanie ustalić jakiej sprawy miałaby dotyczyć bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Skarżąca wspomina w nim o nieprawidłowościach w naliczaniu emerytury przez ZUS, natomiast załączniki, będące kserokopiami pism Dyrektora Izby Skarbowej w K. i Biura Rzecznika Prawa Obywatelskich dotyczą postępowania podatkowego prowadzonego w Urzędzie Skarbowym w S. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej odrzucenie, z uwagi na brak wskazania przedmiotu skargi. Alternatywnie Kolegium wniosło o oddalenie skargi, wyjaśniając jakie akty czy pisma zostały wydane w wymienionych przez skarżącą datach. Wskazało również, że załączone do skargi 2 postanowienia z [...] października 2008 r. zostały skarżącej doręczone 30.10.2008 r. i nie złożyła ona wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Sprawowana przez Sąd zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269, ze zm.) oraz art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.) – zwanej dalej w skrócie P.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej obejmuje jej działania lub bezczynność.
Warunkiem podjęcia takiej kontroli jest skuteczne wniesienie skargi, a więc sytuacja, w której skarga jest dopuszczalna i spełnia warunki formalne.
Dopuszczalność skargi na bezczynność organu określa art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.), zwanej dalej w skrócie P.p.s.a.
Skarga taka przysługuje tylko w sprawach, w których wydawane są decyzje i postanowienia oraz w tych sprawach, w których mogą być wydawane akty lub podejmowane czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa.
Bezczynność organu administracji zachodzi wówczas, gdy w prawnie określonym terminie wymieniony organ nie podejmuje żadnych czynności w sprawie lub gdy wprawdzie prowadził postępowanie, jednakże mimo istnienia ustawowego obowiązku, nie zakończył go wydaniem stosownego aktu lub nie podjął czynności.
Wymogi formalne skargi wynikają z 57 § 1 P.p.s.a. i stanowią wskazanie zaskarżonego aktu lub czynności, organu, którego działania lub bezczynności skarga dotyczy oraz określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego. Te elementy są niezbędne dla ustalenia przedmiotu postępowania, a w dalszej kolejności ustalenia czy sprawa należy do właściwości sądu administracyjnego.
Z treści skargi W. B. nie sposób odczytać w jakiej konkretnie sprawie Samorządowe Kolegium Odwoławcze dopuściło się bezczynności. Wątpliwości w tym zakresie nie wyjaśniła także odpowiedź na wezwanie Sądu do sprecyzowania skargi.
Dodać także należy, że odpowiedź ta została przesłana do Sądu już po upływie 7-dniowego terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi (ostatnim dniem terminu był 19.01.2009 r.).
Z wszystkich tych przyczyn Sąd stwierdza, że skarga wniesiona w niniejszej sprawie dotknięta jest brakami, które uniemożliwiają nadanie jej dalszego biegu.
Z uwagi na nieusunięcie tych braków w wyznaczonym terminie, Sąd, w oparciu o art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 P.p.s.a. postanowił skargę odrzucić.