Uzasadnienie
JD wystąpił ze skargą na przewlekłe prowadzenie przez Prezydenta Miasta [.] (Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w [.]) postępowania w sprawie przyznania zasiłku celowego.
Z powodu dostrzeżonych braków formalnych skargi uniemożliwiających ustalenie postępowania administracyjnego, którego dotyczy skarga, wezwano skarżącego do ich uzupełnienia poprzez podanie, jakiego postępowania administracyjnego dotyczy skarga, w szczególności czy dotyczy ona postępowania już zakończonego albo trwającego (z podaniem, wnioskiem z jakiego dnia wszczęto postępowanie administracyjne i czego ono dotyczy). Jednocześnie wezwano skarżącego do wykazania, że przed wniesieniem skargi wniósł do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [.] w trybie art. 37 Kodeksu postępowania administracyjnego (dalej zwanej: "Kpa") zażalenie na niezałatwienie przez Prezydenta Miasta [.] (MOPS w [.]) sprawy w terminie, gdyż nie można było tej okoliczności ustalić na podstawie akt. Wezwanie to pozostało bez odpowiedzi na zadane pytania. Do Sądu wpłynęła natomiast informacja od Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w [.] o przyznaniu skarżącemu zasiłku celowego na dożywienie oraz zasiłku na zakup leków.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga podlegała odrzuceniu jako niedopuszczalna.
Postępowanie sądowe wszczynane jest na żądanie uprawnionego podmiotu. Sprawowana przez Sąd kontrola obejmuje m.in. działalność organów administracji publicznej w zakresie terminowości i sprawności załatwiania przez nie spraw administracyjnych w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 8 i 9 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 z późn. zm.) dalej zwanej "Ppsa".
Przepisy art. 57, art. 46 i 47 Ppsa, określają warunki formalne skargi, do których zalicza się m.in. konieczność oznaczenia organu, którego przewlekłego prowadzenia postępowania ona dotyczy. Ponadto warunkiem dopuszczalności skargi na przewlekłe prowadzenie przez organ administracji publicznej postępowania w sprawie indywidualnej jest to, aby postępowanie takie było prowadzone (aktualnie lub w przeszłości) i podlegało ono załatwieniu jednym z aktów lub czynności określonych w art. 3 § 2 pkt 1 – 4 Ppsa. Z przepisów art. 52 § 1 i 2 Ppsa wynika z kolei, że skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Pod pojęciem tym rozumie się sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Wymogiem formalnych
Postępowanie w sprawach zasiłków z pomocy społecznej kończy się zasadniczo wydaniem decyzji administracyjnej (zob. art. 106 ust. 1 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej) i prowadzone jest w trybie Kodeksu postępowania administracyjnego (zob. art. 14 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej). W myśl zaś art. 37 § 1 Kpa, na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35, w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu - wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. W przypadku prowadzenia postępowania przez organ gminy (organ jednostki samorządu terytorialnego) organem wyższego stopnia jest samorządowe kolegium odwoławcze (zob. art. 17 pkt 1 Kpa), a zatem właściwym środkiem dyscyplinującym określonym w art. 37 § 1 Kpa jest zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie.
Z uwagi na brak odpowiedzi Sąd nie mógł ustalić, jakiego postępowania administracyjnego dotyczy wniesiona skarga, jak też i tego, czy przed jej wniesieniem wyczerpano przewidziany w Ppsa i Kpa tryb skargowy. Informacji w tym zakresie nie dostarczyło również pismo Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w [.]. Z tych powodów skargę jako niedopuszczalną odrzucono na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 Ppsa.