Uzasadnienie
Uzasadnienie
W. B. w dniu 5 lipca 2011 r. (data nadania w Urzędzie Pocztowym) wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie na bezczynność Wojewody [...]. Nie określiła jednak, czego dotyczy sprawa, objęta zaskarżeniem.
W związku z tym Sąd poinformował skarżącą, że zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm., zwanej dalej w skrócie P.p.s.a.), skarga na bezczynność organu przysługuje tylko w sprawach, w których wydawane są decyzje i postanowienia oraz w tych sprawach, w których mogą być wydawane akty lub podejmowane czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa.
Sąd wyjaśnił dalej, że bezczynność organu administracji zachodzi wówczas, gdy w prawnie określonym terminie wymieniony organ nie podejmuje żadnych czynności w sprawie lub gdy wprawdzie prowadził postępowanie, jednakże mimo istnienia ustawowego obowiązku, nie zakończył go wydaniem stosownego aktu lub nie podjął czynności. Nadto wskazał, że wymogi formalne skargi określone zostały w art. 57 § 1 P.p.s.a. i stanowią wskazanie zaskarżonego aktu lub czynności, organu, którego działania lub bezczynności skarga dotyczy oraz określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego. Te elementy są niezbędne dla ustalenia przedmiotu postępowania, a w dalszej kolejności ustalenia czy sprawa należy do właściwości sądu administracyjnego.
Mając powyższe na uwadze Sąd wezwał skarżącą o usunięcie braków formalnych skargi poprzez wyraźne określenie sprawy, w której Wojewoda dopuścił się bezczynności. Jednocześnie pouczono skarżącą, że wezwanie należy wykonać w terminie 7 dni od daty jego doręczenia, pod rygorem odrzucenia skargi.
Skarżąca w zakreślonym terminie przedstawiła pismo z dnia 30 października 2011 r. (wraz załączonymi dokumentami i innymi pismami), w którym nie określiła przedmiotu skargi. Wniosła zaś o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Postanowieniem referendarza sądowego z dnia 5 października 2011 r., sygn. akt II SAB/Rz 54/11 zwolniono skarżącą od kosztów sądowych i ustanowiono adwokata. Postanowienie to stało się prawomocne.
Wyznaczony w sprawie jako pełnomocnik skarżącej - adwokat T. R. pismem z dnia 15 listopada 2011 r. uznał, że brak jest możliwości dokonania w sprawie jakiejkolwiek czynności. Podniósł, że z treści pism kierowanych przez skarżącą nie wynika jaką konkretnie czynność ma wykonać Wojewoda. Nadto wskazał, że pretensje skarżącej kierowane do różnych organów, nie mają związku z kompetencjami Wojewody.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
skarga podlega odrzuceniu.
Na podstawie art. 57 § 1 P.p.s.a., skarga wnoszona do sądu administracyjnego powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto powinna zawierać:
- 1) wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności,
- 2) oznaczenie organu, którego działania lub bezczynność skarga dotyczy,
- 3) określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego.
Jak opisano powyżej skarżąca wezwana przez Sąd o wyraźne określenie sprawy, w której Wojewoda dopuścił się bezczynności, nie wskazała przedmiotu skargi, mimo wyraźnego pouczenia Sądu w tym zakresie.
Wezwanie to zostało doręczone skarżącej w dniu 24 sierpnia 2011 r. (dowód – zwrotne potwierdzenie odbioru wezwania k. 24 akt sądowych). Mimo upływu wyznaczonego terminu wskazane czynności nie zostały wykonane.
Stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych. Sąd odrzuca skargę postanowieniem, co może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (§ 3 tego artykułu).
Skoro W. B. nie zastosowała się do doręczonego jej wezwania, wniesiona skarga podlega odrzuceniu.
Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 P.p.s.a.