Uzasadnienie
We wniesionej przez siebie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skardze na bezczynność Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie dot. odpłatności za pobyt w domu pomocy społecznej, K. P. z uwagi na kalectwo, choroby, zamieszkiwanie w DPS oraz bezdochodowość wniósł o zwolnienie go od opłaty sądowej.
Opłaty sądowe (wpis i opłata kancelaryjna) oraz zwrot wydatków składają się na ogólnie pojęte koszty sądowe. Zgodnie z art. 239 pkt 1 a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), nie ma obowiązku uiszczania kosztów sądowych (a więc i opłat sądowych) strona skarżąca działanie lub bezczynność organu w sprawach z zakresu pomocy i opieki społecznej.
Przesłanka ta jest spełniona w niniejszej sprawie dotyczącej umorzenia obciążającego skarżącego zadłużenia z tytułu odpłatności za jego pobyt w domu pomocy społecznej. Oznacza to, że niezależnie od sytuacji materialno – bytowej i możliwości płatniczych, K. P. korzystając w sprawie objętej skargą z ustawowego zwolnienia od kosztów sądowych, nie ma obowiązku ich ponoszenia i nie będzie wzywany do ich opłacenia.
Z tego względu jego wniosek nie może zostać uwzględniony, a postępowanie w tym zakresie jako bezprzedmiotowe podlega umorzeniu. Z uwagi na zasadę ekonomii procesowej odstąpiono od wzywania skarżącego do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu PPF, co pozostaje bez wpływu na treść niniejszego orzeczenia.
Mając na uwadze powyższe okoliczności, na podstawie art. 239 pkt 1 lit. a w związku z art. 161 § 1 pkt 3 i art. 258 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.