Uzasadnienie
W dniu 5 sierpnia 2014 r. do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Rzeszowie wpłynęła skarga J. J., uzupełniona pismem z dnia 23 września 2014 r., na bezczynność Starosty [...], polegającą na nie wydaniu decyzji o wznowieniu postępowania scaleniowego, prowadzonego we wsi N. W treści skargi J. J. wniósł o zobowiązanie Starosty do wydania "odpowiedniego aktu" nie później, niż w terminie miesiąca od dnia doręczenia akt organowi oraz o zasądzenie kosztów postępowania.
Zdaniem skarżącego, Starosta rażąco przekroczył terminy przewidziane na załatwienia sprawy, co stanowi naruszenie art. 6, art. 7, art. 8, art. 12 § 1, art. 35 § 1-3 ustawy z dnia z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2013 r., poz. 267 z późn. zm.; dalej: "Kpa"), bowiem pomimo prowadzonego od lat 1970-tych "postępowania naprawczego" dotyczącego decyzji scaleniowej Prezydium Powiatowej Rady Narodowej [...] (dalej: "PPRN [...]") z dnia [...] września 1970 r. nr [...], do dnia wniesienia skargi nie wydał "decyzji o wznowieniu postępowania" zakończonego decyzją scaleniową.
Z wnioskiem o wznowienie postępowania wystąpił jego nieżyjący obecnie ojciec – S. J., dowodem czego ma być pismo Wojewódzkiego Biura Geodezji i Terenów Rolnych [...] (dalej: "WBGiTR [...]") z dnia 29 czerwca 1976 r. nr [...]. Z pisma tego wynika, że WBGiTR [...] dostrzegło nieprawidłowości w operacie ewidencji gruntów związane ze scaleniem i przesłało dokumenty do Urzędu Gminy [...] celem naniesienia odpowiednich zmian, a zatem zgodnie z regułami Kpa organ winien wydać "decyzję kończącą wznowione postępowanie".
W odpowiedzi na skargę Starosta [...] wniósł o jej oddalenie i zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego. Podał, że zarzut pozostawania organu w bezczynności jest bezzasadny, gdyż każde z postępowań prowadzonych z wniosku skarżącego zakończyło się wydaniem ostatecznymi postanowieniami lub decyzjami:
- I. postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2013 r. nr [...] Starosta [...] odmówił wznowienia postępowania zakończonego przywołaną powyżej decyzją scaleniową PPRN [...] z dnia [...] września 1970 r. Postanowienie to zostało utrzymane w mocy postanowieniem Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] (dalej: "SKO [...]" lub "Kolegium") z dnia [...] czerwca 2013 r. nr [...], zaś wyrokiem z dnia 10 grudnia 2013 r. sygn. akt II SA/Rz 928/13 WSA w Rzeszowie oddalił skargę na postanowienie organu odwoławczego.
- II. postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2013 r. nr [...] Starosta, po rozpatrzeniu wniosku skarżącego reprezentowanego przez A. J., odmówił wznowienia postępowania zakończonego ww. decyzją scaleniową. Również i to rozstrzygnięcie zostało utrzymane przez Kolegium postanowieniem z dnia [...] czerwca 2013 r. nr [...].
Niezależnie od powyższego podniósł, że wprawdzie zażalenie na bezczynność Starosty, poprzedzające wniesienie skargi, nie pochodzi od skarżącego lecz od A. J., jednakże po jego rozpoznaniu postanowieniem z dnia [...] czerwca 2014 r. nr [...] Kolegium uznało je za nieuzasadnione.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do art. 52 § 1 i 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm., dalej: "P.p.s.a."), skargę do sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Należy przez to rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Skargę niedopuszczalną, w tym wniesioną z uchybieniem opisanej wyżej procedury, Sąd obowiązany jest odrzucić, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a.
Warunkiem wniesienia skargi na bezczynność organu administracji publicznej jest uprzednie złożenie zażalenia w trybie art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2013 r. poz. 267 z późn. zm., dalej: "K.p.a."). Zgodnie z powyższą regulacją, na niezałatwienie sprawy w terminie lub na przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ administracji, stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu – wezwanie do usunięcia naruszenia prawa.
W niniejszej sprawie skarżący J. J. nie skorzystał z przysługującego mu z mocy powyższych regulacji prawnych zażalenia na niezałatwienie sprawy wznowienia postepowania administracyjnego w terminie. To ustalenie jest uzasadnione z następujących przyczyn:
Skarżący w odpowiedzi na wezwanie WSA z dnia 3 września 2014 r., w treści pisma z dnia 23 września 2014 r. w pkt 1 wyraźnie oświadczył, że przedmiotem jego skargi jest bezczynność organu – Starosty [...] - polegająca na niewydaniu do chwili obecnej decyzji o wznowieniu postępowania dotyczącego postępowania scaleniowego prowadzonego we wsi N. w latach 70 tych ubiegłego wieku. Zdaniem Skarżącego wymieniony wyżej Organ nie wydaje decyzji, pomimo wszczęcia i prowadzenia sprawy w tym przedmiocie na wniosek S. J. – ojca skarżącego. Fakt wszczęcia i prowadzenia postępowania ma według skarżącego potwierdzać pismo Wojewódzkiego Biura Geodezji i Terenów Rolnych [...] z dnia 29 czerwca 1976 r. skierowane do Gminy [...]. Kopie tego pisma strona załączyła do akt sądowych sprawy (karta akt nr 19). Innymi słowy, skarżący domaga się aby Sąd Administracyjny skontrolował czy Starosta [...] pozostaje bezczynny w sprawie wznowienia postępowania dotyczącego decyzji o scaleniu gruntów wydanej przez Prezydium Powiatowej Rady Narodowej [...] z dnia [...] września 1970 r., nr [...].
Należy przypomnieć, iż WSA wzywając skarżącego do jednoznacznego sprecyzowania przedmiotu skargi, jednocześnie wezwał pełnomocnika J. J. do wykazania czy przed wniesieniem skargi skarżący składał zażalenie do organu wyższego stopnia na bezczynność Starosty [...]. Określono wyraźnie skutki tego zaniechania. W odpowiedzi skarżący przesłał zażalenie adresowane do SKO na niezałatwienie przez Starostę w terminach przewidzianych w K.p.a. jego wniosku z dnia 13 listopada 2012 r., w którym to zasygnalizował brak uregulowania niezgodności użytkowania gruntów przed i po scaleniu, rozbieżności pomiędzy geodezyjnymi dokumentami pomiarowymi oraz projektem scalania gruntów wsi [...] zatwierdzonym decyzją Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w [...] z dnia [...] września 1970 r. w sprawie zatwierdzenia projektu scalania gruntów Wsi N. Nadesłano również do Sądu zażalenie na bezczynność Starosty [...] złożone do [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w przedmiocie nierozpatrzenia przez Starostę zastrzeżeń prawnych dotyczących modernizowanej ewidencji gruntów i budynków wsi N. złożonych w dniu 13 listopada 2012 r.
Na podstawie przesłanych do WSA akt administracyjnych Sąd ustalił, iż w dniu 13 listopada 2012 r., w/w złożył w trybie art. 24a ust. 6 ustawy – Prawo geodezyjne i kartograficzne uwagę do projektu opisowo – kartograficznego modernizacji ewidencji gruntów i budynków. Sprawa opisywanych przez skarżącego zastrzeżeń prawnych zgłoszonych do projektu operatu opisowo – kartograficznego modernizacji ewidencji gruntów i budynków wsi N. złożonych w dniu 13 listopada 2012 r. przez A. J. w imieniu J. J., nie jest sprawą wznowienia postępowania administracyjnego. Nie budzi wątpliwości, że uwagi składane w tym trybie nie podlegają załatwieniu w drodze decyzji administracyjnej, stąd już z tej przyczyny sprawa rozpatrzenia zgłoszonych uwag nie może być sprawą, w której skarżący zarzuca Staroście bezczynność, tj. sprawą wznowienia postępowania administracyjnego.
Powyższe oznacza również, że skarżący nie składał do właściwego Organu zażalenia na niezałatwienie w terminie postępowania wznowieniowego dotyczącego kontroli decyzji Prezydium Powiatowej Rady Narodowej [...] z dnia [...] września 1970 r. w sprawie zatwierdzenia projektu scalania gruntów Wsi N. wszczętej na wniosek S. J. Udokumentowany przez Skarżącego fakt wniesienia zażaleń dotyczących nierozpatrzenia przez Starostę zastrzeżeń do projektu modernizacji ewidencji gruntów i budynków, nie potwierdza tego że J. J. składał na podstawie art. 37 § 1 K.p.a. zażalenie na niezałatwienie w terminie postępowania wznowieniowego toczącego się na wniosek S. J. w latach siedemdziesiątych ubiegłego wieku. Należy dodać, że w treści powyższych zażaleń nie pojawia się w żadnym ze zdań wątek postępowania wznowieniowego.
Reasumując, w rozpoznawanej sprawie J. J. przed wniesieniem skargi nie składał do właściwego organu zażalenia na bezczynność Starosty [...] w postępowaniu wznowieniowym, co obligowało WSA do odrzucenia skargi. Konieczność odrzucenia skargi wynika z treści art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a., który stanowi: sąd odrzuca skargę jeżeli jest ona niedopuszczalna z innych przyczyn. Inną przyczyną jest niewątpliwie niewyczerpanie przez skarżącego przysługujących mu przed wniesieniem skargi środków zaskarżenia w tym zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie.
Mając na względzie powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. w związku z art. 58 § 3 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia. Orzeczenie o zwrocie wpisu znajduje podstawę w treści art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.