Uzasadnienie
Uzasadnienie
Skargą z dnia 23 lutego 2004 r. skarżący A. J. i W. S. wystąpili do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie wskazując, że pomimo upływu ustawowych terminów do rozpatrzenia odwołania Wojewoda [...] nie załatwił ich sprawy w przedmiocie odwołania od decyzji Starosty Powiatu [...] z dnia [...] listopada 2003 r., [...] odmawiającej wypłaty zwaloryzowanego odszkodowania za wywłaszczoną nieruchomość, działkę nr 2077/2 położoną w J. W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej odrzucenie jako złożonej z uchybieniem przepisów wskazujących na dopuszczalność skargi, w której skarżący zarzucają bezczynność organu przy wydawaniu decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie stwierdza co następuje.
Stosownie do treści art. 52 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153, poz. 1270/ skargę do Sądu można wnieść po wyczerpaniu prawem przewidzianych środków administracyjnych /zaskarżenia/, jeżeli prawo takie środki przewiduje. Przedmiotem skargi A. J. i W. S. była bezczynność Wojewody [...] polegająca na niewydaniu decyzji w postępowaniu odwoławczym. Ten rodzaj bezczynności reguluje art. 37 K.p.a. Przepis ten w § 1 stanowi, że stronie, której sprawa nie jest załatwiona w ustawowym terminie służy zażalenie do organu wyższej instancji. Zatem złożenie skargi do Sądu byłoby skuteczne tylko wtedy, gdy skarżący wystąpiliby wcześniej z zażaleniem do ministra. Ponieważ warunku tego nie spełnili przeto ich skarga stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 6 p.s.a. podlega odrzuceniu.