Uzasadnienie
W dniu 18 stycznia 2006 roku do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie wpłynęła skarga... na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Przemyślu. Jak wynika z samej skargi oraz nadesłanego na żądanie sądu pisma precyzującego jej treść, skarżący zarzucił organowi, iż rozpoznanie wniosku o wyłączenie Burmistrza Miasta Jarosławia z postępowania rozgraniczeniowego nastąpiło zwykłym pismem zamiast stosowną decyzją, pismo to nie zawiera pouczenia czy i w jakim trybie przysługuje od niego środek zaskarżenia, a jego treść nie uwzględnia art. 24 § 1 ustawy z dnia 13 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000r., Nr 98, poz. 1071), powoływanej dalej jako kpa, że nikt nie może być sędzią we własnej sprawie.
Tym samym pismem... zaskarżył również treść przedmiotowego rozstrzygnięcia.
W odpowiedzi na skargę organ wnosił o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zakres sądowej kontroli administracji publicznej wyznaczony jest treścią art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2002 r. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) powoływanej dalej jako P.p.s.a. Stosownie do treści paragrafu drugiego punktu trzeciego wzmiankowanego artykułu skarga do sądu administracyjnego przysługuje również na bezczynność organów w sytuacjach gdy zobowiązane są one do wydania decyzji, postanowienia bądź innych aktów albo do podjęcia czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa.
W niniejszej sprawie skarżący zarzuca organowi, iż nie rozstrzygnął w formie do tego przewidzianej, wniosku o wyłączenie Burmistrza Miasta Jarosławia z postępowania rozgraniczeniowego. Kwestię wyłączenia organu administracyjnego z postępowania reguluje art. 25 ustawy z dnia 13 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000r., Nr 98, poz. 1071), powoływanej dalej jako kpa. Procesową formą rozstrzygnięcia kwestii wyłączenia organu jest postanowienie. Postanowienie to nie podlega zaskarżeniu zażaleniem - J. Borkowski w: Komentarz do Kodeksu Postępowania Administracyjnego, art. 24 i 25, Wielomodułowy system informacji prawnej LEGALIS, Wydawnictwo C.H. Beck 2003-2005. W tym miejscu należy więc podkreślić, iż nie ma racji skarżący, że kwestia wyłączenia organu - będąca kwestią incydentalną - rozstrzygana jest w formie decyzji. Nie oznacza to jednak, iż skarżącemu nie przysługują żadne środki ochrony prawnej. Decyzja wydana przez organ podlegający wyłączeniu z mocy art. 25 kpa, jest bowiem obarczona wadą, o której mowa w art. 156 § 1 pkt 1 kpa.
Stosownie do treści art. 3 § 1 pkt 2 P.p.s.a. skarga do wojewódzkiego sądu administracyjnego przysługuje wyłącznie na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty. Ponieważ postanowienie o wyłączeniu organu nie jest postanowieniem zaskarżalnym, nie jest postanowieniem kończącym postępowanie w sprawie ani rozstrzygającym sprawę co do istoty, nie przysługuje na nie skarga do wojewódzkiego sądu administracyjnego. Uwzględniając zaś treść art. 3 § 1 pkt 8 P.p.s.a. należy stwierdzić, iż konsekwencją niezaskarżalności takiego postanowienia jest również brak możliwości zaskarżenia bezczynności organu w tym przedmiocie. Oznacza to, iż nie jest dopuszczalna skarga na bezczynność organu polegająca na nie wydaniu aktu, który nie podlega zaskarżeniu do wojewódzkiego sądu administracyjnego.
Dlatego też Sąd w oparciu o art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. odrzucił skargę.