Uzasadnienie
Przedmiotem skargi A. P. jest bezczynność Burmistrza Gminy [...] dotycząca udostępnienia informacji publicznej. W oparciu o przesłane do Sądu dokumenty ustalono, że w dniu 5 listopada 2014 r. A. P. przesłał pocztą elektroniczną do Urzędu Gminy [...] wniosek o udostępnienie informacji publicznej w zakresie: kopii świadectw przeszkolenia funkcjonariuszy straży miejskiej do obsługi fotoradaru, kopii upoważnień do prowadzenia pomiaru prędkości ważnych w dniu prowadzenia kontroli (tj. 30 września 2014 r.), kopii danych o przetargu lub zamówieniu publicznym na opracowanie formularza alternatywnego wysyłanego do wypełnienia, oraz danych jednostki opracowującej, kopii zatwierdzonej przez Starostę [...] organizacji ruchu na odcinku, na jakich mogą być ustawiane fotoradary, kopii zatwierdzonego przez Komendę Policji planu używania przenośnego miernika prędkości w miesiącu wrześniu 2014 r., kopii ewidencji wykonanych zdjęć przez fotoradar we wrześniu 2014 r. Pismem z 12 listopada 2014 r. Inspektor Straży Miejskiej [...] odnosząc się do pism A. P. z 5 i 6 listopada 2014 r. o wycofanie zgody na mandat oraz umorzenie postępowania mandatowego – poinformował, że Straż Miejska nie przychyliła się do tych żądań, jednocześnie odmówił przesłania kopii całości materiału dowodowego w sprawie informując, że dokumentacja jest do wglądu w siedzibie Straży Miejskiej.
W dniu 20 listopada 2014 r. A. P. przesłał pocztą elektroniczną do Urzędu Gminy [...] wniosek o udostępnienie informacji publicznej w zakresie: "kto jest organem właściwym do rozpatrzenia zażalenia na nieterminowe załatwienie sprawy udostępnienia informacji publicznej przez Komendanta Straży Miejskiej [...]". W odpowiedzi na wniosek w dniu 5 grudnia 2014 r. udzielono A. P. informacji, że organem właściwym do rozpatrzenia zażalenia na nieterminowe załatwienie sprawy udostępnienia informacji publicznej przez Komendanta Straży Miejskiej [...] jest Burmistrz [...].
W dniu 8 grudnia 2014 r. A. P. przesłał pocztą elektroniczną do Urzędu Gminy [...] zażalenie skierowane do Burmistrza [...] na nieterminowe załatwienie sprawy z wniosku o udostępnienie informacji publicznej przez Komendanta Straży Miejskiej [...] oraz skargę na działanie Straży Miejskiej. W odpowiedzi na skargę Burmistrz pismem z 7 stycznia 2015 r. poinformował, że podjął działania w celu wyjaśnienia zarzutów wnioskodawcy i przedstawił dokonane ustalenia. W dniu 23 lutego 2015 r. A. P. ponownie zwrócił się do Burmistrza o rozpatrzenie zażalenia z 8 grudnia 2014 r. na nieterminowe załatwienie wniosku o udostępnienie informacji publicznej.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze [...] (zwane dalej SKO) postanowieniem z [...] kwietnia 2015 r. nr [...], w pkt 1. uznało zażalenia A. P. na bezczynność Burmistrza w sprawie nieterminowego załatwienia sprawy z wniosku o udostępnienie informacji publicznej przez Komendanta Straży Miejskiej i wyznaczyło Burmistrzowi dodatkowy 14-dniowy termin załatwienia sprawy oraz w pkt 2. zarządziło wyjaśnienie przyczyn i ustalenia osób winnych niezałatwienia sprawy w terminie.
W skardze sporządzonej 5 sierpnia 2015 r. A. P. zarzucił Burmistrzowi Gminy bezczynność w sprawie udzielenia informacji publicznej, formułując wniosek o:
- 1) zobowiązanie Burmistrza do wydania odpowiedniego aktu administracyjnego w terminie czternastu dni od daty doręczenia akt organowi, 2) zobowiązanie Burmistrza do ukarania dyscyplinarnego pracownika winnego niezałatwienia sprawy w terminie,
- 3) w przypadku uwzględnienia skargi o orzeczenie: czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa lub, że naruszenie prawa nie było rażące, mimo, że będą podstawy do umorzenia postępowania sądowego w zakresie dotyczącym zobowiązania organu do wydania aktu, jeśli taki zostanie wydany przez organ po wniesieniu skargi do sądu,
- 4) zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego.
W uzasadnieniu skarżący podniósł, że Burmistrz nie załatwił sprawy zażalenia z 8 grudnia 2014 r. na nieterminowe załatwienie przez Komendanta Straży Miejskiej sprawy z wniosku o udostępnienie informacji publicznej. Zarzucił, że Burmistrz zaniechał wydania wymaganego postanowienia oraz nie wyznaczył Komendantowi terminu załatwienia wniosku z 5 listopada 2014 r. Skarżący zwrócił uwagę, że SKO postanowieniem z 21 kwietnia 2015 r. uznało jego zażalenia za uzasadnione, wyznaczyło dodatkowy 14-dniowy termin załatwienia sprawy oraz zarządziło wyjaśnienie przyczyn i ustalenia osób winnych niezałatwienia sprawy w terminie. Nie stwierdziło jednak, czy niezałatwienie sprawy w terminie miało miejsce z rażącym naruszeniem prawa.
Podsumowując skarżący podał, że od dnia złożenia podania do dnia wniesienia skargi do sądu jego "wniosek-zażalenie" (w sprawie nieterminowego załatwiania sprawy przez Komendanta Straży Miejskiej), nie został rozpoznany, czym Burmistrz rażąco naruszył art. 35 § 3 K.p.a. określający termin załatwienia sprawy, a także zasadę zaufania do organów administracji zawartą w art. 8 K.p.a. oraz zasadę szybkości postępowania określoną w art. 12 K.p.a.
W odpowiedzi na skargę Burmistrz Gminy wniósł o jej oddalenie. W uzasadnieniu podniósł, że zgodnie z postanowieniem SKO – zobowiązał Komendanta Straży Miejskiej do udzielenia odpowiedzi do skarżącego na jego wniosek z 5 listopada 2014 r. w trybie dostępu do informacji publicznej. Pismo to zostało również przekazane do wiadomości A. P. Komendant Straży Miejskiej pismem z 7 maja 2015 r. przekazał wnioskowane dokumenty. Po przekazaniu wnioskodawcy ww. pisma wraz z załączoną do niego decyzją, oraz po ustaleniu przyczyny nieudostępnienia informacji w ustawowym terminie, organ uznał załatwienie sprawy jako ostateczne. Organ wyjaśnił, że Komendant Straży Miejskiej funkcjonuje w strukturze organizacyjnej Urzędu Miejskiego [...], dlatego nie zachodzi przesłanka do wydania aktu administracyjnego, a załatwienie sprawy zostało polecone w formie pisma wewnętrznego. Burmistrz podał, że zgodnie z wytycznymi postanowienia SKO - przeprowadził postępowanie mające na celu wyjaśnienie przyczyn ustalenia osób winnych niezałatwienia sprawy w terminie.
W związku z powyższym podjęte w przedmiotowej sprawie czynności nie mogą być kwalifikowane jako naruszenie prawa, a tym bardziej w stopniu rażącym. Nadto Burmistrz stwierdził, że wniosek o zasądzenie kosztów postępowania jest niezasadny.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje
Skarga jest bezzasadna.
Wniosek o udzielenie informacji publicznej z 5 listopada 2014 r. A. P. złożył do Komendanta Straży Miejskiej [...]. Kieruje on Strażą Miejską – jednostką organu gminy, co wynika z art. 6 ust. 1 i art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o strażach gminnych (Dz. U. z 2013 r., poz. 1383 ze zm.). Jest on więc podmiotem reprezentującym jednostkę organizacyjną samorządu terytorialnego w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 4 in fine ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2014, poz. 782 ze zm.; zwanej dalej u.d.i.p.), właściwym do rozpoznania wniosku A. P. o udzielenie informacji publicznej z 5 listopada 2014 r.
Pismo A. P. z 8 grudnia 2014 r. adresowane do Burmistrza Gminy [...] było "zażaleniem na nierozpoznanie sprawy o informację publiczną w terminie przez Komendanta Straży Miejskiej [...] oraz skargą na działanie Straży Miejskiej". Pismem z 7 stycznia 2015 r. Burmistrz odpowiedział na pismo z 8 grudnia 2014 r. – traktując je jako skargę powszechną. Zgodnie z art. 7 ust. 2 ustawy o strażach gminnych – Burmistrz jest przełożonym Komendanta Straży Miejskiej, z treści art. 9 ust. 1 tej ustawy wynika zaś, że sprawuje nad nim nadzór.
Zdaniem Sądu pismo to było prawidłowym załatwieniem skargi A. P. wniesionej w trybie przepisów działu VIII - ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267 ze zm., zwanej dalej k.p.a.). Postępowanie ze skargi powszechnej ma bowiem charakter postępowania administracyjnego uproszczonego, w tym postępowaniu nie wydaje się rozstrzygnięć adresowanych do skarżących, a tylko zawiadamia się ich o podjętych działaniach; nie ma toku instancji ani środków zaskarżenia. Postępowanie takie kończy się czynnością materialno-techniczną zawiadomienia skarżących o załatwieniu skargi (zob. postanowienie NSA z 25 maja 2006 r., sygn. akt I OSK 457/2006, Lex Polonica nr 408697 oraz postanowienie WSA w Gliwicach z 28 lipca 2008 r., sygn. akt IV SA/Gl 534/2008, Lex Polonica nr 2092912).
Sąd nie podziela stanowiska Samorządowego Kolegium Odwoławczego (dalej SKO) zawartego w postanowieniu z [...] kwietnia 2015 r. nr [...], co do nierozpoznana przez Burmistrza wniosku o udzielenie informacji publicznej z 8 grudnia 2014 r. W piśmie tym takiego wniosku brak. Z zażalenia A. P. do SKO wynika, że żądał on uznania bezczynności Burmistrza w rozpoznaniu swojego zażalenia na bezczynność Komendanta Straży Miejskiej w rozpoznaniu jego wniosku o udzieleniu informacji publicznej.
Skoro Burmistrz Gminy [...] nie był adresatem wniosku o udzielenie informacji publicznej to nie mógł on pozostawać w bezczynności w jego rozpoznaniu.
Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 151 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.